Aleteia logoAleteia logo
Aleteia
niedziela 25/07/2021 |
Św. Jakuba
home iconStyl życia
line break icon

Umieranie mojego taty było dla mnie ważną lekcją. Czego nauczyłam się o życiu?

Photographee.eu/Shutterstock

Judy Landrieu Klein - 26.07.16

Bez wątpienia, wielką łaską jest niemożność polegania na sobie i nauka całkowitego polegania na Bogu i innych.

Całkiem bezsilni

Kiedy trzykrotnie kreśliłam znak krzyża na czole własnego ojca w przedostatnią noc jego życia, modliłam się: „Błogosławię cię, w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Spojrzał wtedy na mnie szeroko otwartymi oczami, trochę tak, jak moje dzieci, kiedy wstawały od modlitwy i domagały się pocałunku przed snem.

To samo pomyślała moja matka. „On jest jak małe dziecko” – powiedziała chwilę potem o swoim zmęczonym chorobą Parkinsona, osiemdziesięciosześcioletnim mężu. „Stał się na powrót dzieckiem” – powtórzyła, zaskoczona i jednocześnie zasmucona taką konstatacją.

Mieliśmy świadomość nieuchronności nadejścia tego dnia. A mimo to staliśmy całkiem bezsilni na widok bezradności kogoś, kto był niegdyś pełnym sił witalnych mężczyzną, prawdziwym okazem zdrowia.

Przeniosłam się myślami do jednych z najwspanialszych chwil spędzonych z ojcem. Było to dziesięć lat wcześniej, kiedy prowadziłam zajęcia z etyki medycznej w College’u Matki Bożej Bolesnej. Ojciec był strasznie dumny z tego, że zostałam wykładowczynią akademicką. Lubił przychodzić na zajęcia jako wolny słuchacz, a moi studenci przepadali za nim. W domu uważnie czytał kursowy podręcznik, zakreślał fragmenty, a potem kładł książkę na stoliku obok swojego fotela, żeby móc ją pokazać gościom. Już wtedy rozpoczął walkę z Parkinsonem. Szczęśliwie, silne drżenie wywołane przez chorobę dało się opanować lekami.




Czytaj także:
Żałoba. Jakich słów pocieszenia unikać

Tajemnica straty

Pewnego dnia wcześnie rano podjechałam pod dom rodziców, aby jak zwykle zabrać tatę na zajęcia. Przejechaliśmy przez most na drugą stronę Missisipi w kierunku niewielkiego katolickiego college’u. Z drzew rosnących tuż przy parkingu zerwaliśmy kilka dojrzałych pomarańczy i tylnym wejściem weszliśmy do budynku. Skorzystaliśmy z windy, a następnie udaliśmy się długim, wykładanym białą glazurą korytarzem w stronę sali zajęciowej, w której czekało już trzydzieścioro studentów.

Byliśmy mniej więcej w połowie drogi, kiedy nagle nogi odmówiły ojcu posłuszeństwa. Nie mógł postawić kolejnego kroku. Na twarzy malowało mu się największe przerażenie. Kilka sekund później zgiął się w pół i zaczął szlochać, rozpaczając nad utratą kontroli nad własnym ciałem. „Dalej, tato. Dasz radę” – starałam się go zachęcić podejmując pod łokieć i lekko popychając w kierunku sali. Spóźniliśmy się. Choć nie dawał po sobie nic poznać, widziałam, że świadomość pogarszającego się stanu zdrowia przeraziła go. Były to pierwsze symptomy choroby, która ostatecznie całkowicie uniemożliwiła mu poruszanie się i mówienie.

Kiedy tak patrzyłam na słabe, bezsilne ciało mojego ojca, zaczęłam się zastanawiać nad  tajemnicą utraty sił i niemożności kontynuacji sposobu życia, do jakiego przywykliśmy. Pomyślałam też o przygotowaniu się na życie wieczne. Bez wątpienia, wielką łaską jest niemożność polegania na sobie i nauka całkowitego polegania na Bogu i innych. Ostatni okres życia jest zazwyczaj czasem obnażenia słabości, momentem, kiedy musimy odrzucić maski, za którymi wcześniej się chowaliśmy i kiedy nie działają już mechanizmy obronne. To święty czas, kiedy ponownie trzeba nas kąpać, karmić, przewijać i nosić. To też czas, kiedy pomimo pomarszczonej skóry nabywamy na nowo serca dziecka.


Ojciec Dolindo

Czytaj także:
„Życie wieczne to nie żart”. Jak umierał ks. Dolindo Ruotolo?

Łaska bezradności

Bezsilność to łaska, która wymaga od nas poddania się, która testuje naszą zdolność do otwarcia na to, co daje nam Bóg i inni ludzie. Bezsilność to pocałunek niebios, wymuszający na nas zaufanie, to pocałunek-zaproszenie do domu, do miejsca, w którym wreszcie pojmiemy, że miłość Boga do nas jest nieskończona, choć On widzi nas takimi, jakimi tak naprawdę mamy być – małymi dziećmi.

Dobranoc, tato. Kocham Cię. Wszystko dobrze. Leż spokojnie” – powiedziałam, nachylając się i całując dziecięcą twarz ojca.




Czytaj także:
Co porabia anioł stróż po naszej śmierci?

Tags:
chorobacierpieniemiłośćśmierćstarość
Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia ukazuje się w siedmiu językach: angielskim, francuskim, włoskim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i słoweńskim.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...




Top 10
1
Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów
„Nic tak nie gniewa Boga”. Od takich drobiazg...
2
Przemysław Radzyński
Pobudka o piątej i zawsze zimny prysznic. Jak wyglądał dzień św. ...
3
KOSZMARY NOCNE
Sebastian Duda
„Diabelska godzina”. Czas kuszenia, który szatan upodobał sobie n...
4
POPE FRANCIS - PENTECOST MASS - SUNDAY
Redakcja
Jak długo, jakimi słowami i za kogo powinniśmy się modlić po Komu...
5
ST JOSEPH,THE WORKER CARPENTER, JESUS,CHILDHOOD OF CHRIST
Philip Kosloski
Ta starożytna modlitwa do św. Józefa podobno nigdy nie zawodzi
6
BRATANEK JERZEGO POPIEŁUSZKI
Iwona Flisikowska
Wujek Jurek z rodziną, męczeńska śmierć i świadectwa jego świętoś...
7
Redakcja
Cytat z Biblii dla ciebie na dziś 22 lipca
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail