Aleteia.pl - pozytywna strona Internetu w Twojej skrzynce e-mail

Nie możesz nas wesprzeć finansowo?

Możesz to zrobić na 5 innych sposobów:

  1. Módl się za nasz zespół i powodzenie naszej misji
  2. Opowiedz o Aletei w swojej parafii
  3. Udostępniaj nasze treści rodzinie i przyjaciołom
  4. Wyłącz AdBlocka, kiedy do nas zaglądasz
  5. Zapisz się do naszego newslettera i czytaj go codziennie

Dziękujemy!
Zespół Aletei

 

Aleteia

Ciąża po gwałcie. Gdzie szukać pomocy?

galaxies and hurricanes/Flickr
Udostępnij

Kobiety, które zaszły w ciążę w wyniku gwałtu, potrzebują troski i konkretnej pomocy. Jeśli taką otrzymują, nie myślą o aborcji.

W niektórych krajach (jak na przykład obecnie w Polsce) regulacje prawne zezwalają na aborcję w kilku ściśle określonych sytuacjach. Jedną z nich jest poczęcie dziecka w wyniku czynu zabronionego, np. gwałtu. Dla większości katolików jest jednak jasne, że takie dziecko również ma prawo do życia.

 

Pod kołdrą i po bożemu

„Sposób poczęcia nie ma wpływu na godność osoby. Jako katolicy musimy być w tym podejściu bardzo konsekwentni. Nie ma znaczenia, czy ktoś został poczęty w katolickim małżeństwie, pod kołdrą i po bożemu, czy w śmiałym seksie po pijanemu w kiblu na dyskotece” – mówił w jednym z wywiadów śp. ks. Jan Kaczkowski.

Kościół katolicki staje więc twardo na stanowisku, że dziecko – także to poczęte z gwałtu – powinno się urodzić. Czasem można jednak odnieść wrażenie, że zainteresowanie katolików zgwałconą kobietą i jej dzieckiem kończy się w momencie porodu, a że troska o nią dotyczy jedynie tego, jaką podejmie decyzję.

 

Co dalej ze zgwałconą kobietą i jej małym dzieckiem?

Na szczęście powstaje coraz więcej miejsc, w których kobiety mogą znaleźć konkretną pomoc. W Wielkiej Brytanii właśnie otworzono pierwszy taki ośrodek. Jego nazwa – „Odzyskać swoje ciało” – podkreśla szczególną rolę kliniki.

 

Odzyskać swoje ciało

Ośrodek jest częścią Szpitala Królewskiego w Londynie. Prowadzi go angielska instytucja obrony życia Barts Health NHS Trust. Jego celem jest udzielenie wsparcia kobietom, które doświadczyły przemocy seksualnej. Kobietom pomogą specjalnie przeszkolone położne, pediatrzy i psychologowie.

Mark Bhagwandin podkreśla, że takie placówki, jak ta w Londynie, są niezwykle ważne dla kobiet, które przeszły traumę wywołaną przez gwałt, a mimo to podjęły „odważną decyzję, by kontynuować ciążę”.

Przedstawiciel ośrodka dodaje, że aborcja po gwałcie powiększa doznaną traumę. W klinice kobiety otrzymają więc nie tylko opiekę lekarską, ale także wsparcie psychologiczne. „To wyraz troski zarówno o matkę, jak i o dziecko” – podkreśla Bhagwandin.

 

Rozmawiam z Nienarodzonym

O tym, że aborcja może powodować kolejne traumatyczne doświadczenia, mówią same kobiety, które poddały się zabiegowi usunięcia ciąży. I nie chodzi tylko o dzieci poczęte w wyniku gwałtu.

W 1987 roku Amerykańskie Stowarzyszenie Psychiatrów wyróżniło dwa zaburzenia, które mogą pojawić się po aborcji. Chodzi o Post Abortion Distress (PAD), czyli rozpacz, oraz Post Abortion Syndrom (PAS), czyli syndrom postaborcyjny. W obu przypadkach kobieta może odczuwać wielki żal, wręcz rozpacz, zbliżoną do tej odczuwanej przez matkę po poronieniu. Bywa, że wyrzuty sumienia pojawiają się przez całe życie kobiety, która wykonała aborcję i nasilają się, np. w skutek obserwowania dzieci w wieku, w którym byłoby to usunięte.

Czytaj także:
Mogły nie urodzić

„Rozmawiałam z Nienarodzonym całe noce. Czego się spodziewałam? Że On przytuli mnie i powie: Rozumiem, mami. A tak naprawdę, dostawałam w głowę od tego myślenia. Jak on ma mi wybaczyć, skoro jego nie ma?” – pyta ze smutkiem Dagmara, rozmówczyni Joanny Weyno-Szczepańskiej.

Niedawno pisałam na Aletei o Aldonie, Marcie i Monice, bohaterkach raportu „Twojego Stylu”, które urodziły dzieci z bardzo poważnymi chorobami lub właśnie poczęte w wyniku aborcji. Czasem żałują. To jasne, przecież są tylko ludźmi, mogą być po prostu zmęczone. Ale z drugiej strony, nie chcą myśleć, jak wyglądałoby ich życie, gdyby ich dzieci się nie urodziły.

 

Wartość człowieka

O tym, że życie, które powstało w wyniku gwałtu, również ma wartość, zaświadcza Rebbeca Kiessling, która jako 18-latka dowiedziała się, że jej biologiczna matka została brutalnie zgwałcona. W pierwszej chwili, chciała udowadniać całemu światu swoją wartość, że nie powinna była zostać usunięta, jak zezwala prawo i jak sugerowano jej mamie. Czuła się jednak jak śmieć mając świadomość, że w przypadku gwałtu całkiem legalnie można pozbawić życia dziecko.

Dziś już tak nie myśli. Wie, że jej tożsamość wynika z bycia dzieckiem Boga, a nie jest „efektem gwałtu”. Wie też, że to żaden wstyd, że została adoptowana. I chce uczyć swoje dzieci, że wartość człowieka nie zależy od okoliczności jego poczęcia.

 

https://www.youtube.com/watch?v=SZaQVAD1AMU

Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail