Aleteia
niedziela 25/10/2020 |
Św. Chryzanta i św. Darii
Duchowość

Po każdej spowiedzi kupuję ciasto i świętuję

Hernán Piñera/Flickr

Anna Malec - publikacja 22.08.16

Czy może być większy powód do radości niż wiadomość, że właśnie zostały mi odpuszczone wszystkie grzechy?!

Konfesjonał przez lata kojarzył mi się raczej z „salą tortur” niż z miejscem, w którym mogę doświadczyć prawdziwego szczęścia. Do czasu. „On oszalał na Twoim punkcie, wiesz?” – usłyszałam pewnego dnia, klęcząc u kratek konfesjonału. Niby wiedziałam, ale czy na pewno? Te słowa długo drążyły moje serce.




Czytaj także:
Dobra spowiedź. 10 cennych rad od księży

Jeśli naprawdę bym w to wierzyła, nie zalewałyby mnie w kolejce do konfesjonału na zmianę zimne i gorące poty, nie wybierałabym pieczołowicie księdza, któremu nie wstydzę się wyznać swoich grzechów. I w końcu – do konfesjonału biegłabym na spotkanie z Ojcem, który przecież chce wyprawić na moją cześć ucztę, „ponieważ ta moja córka była umarła, a znów ożyła; zaginęła, a odnalazła się” (tak można by sparafrazować słowa z przypowieści o synu marnotrawnym).

„Twoje grzechy są odpuszczone”

Co tak naprawdę dzieje się w momencie, kiedy słyszę: „Twoje grzechy są odpuszczone”?

Skoro w niebie „większa jest radość z jednego grzesznika, który się nawraca”, to może w momencie, kiedy ksiądz wypowiada formułę rozgrzeszenia, wszyscy święci zaczynają rozkręcać imprezę? Bo czy może być większy powód do radości niż wiadomość, że właśnie zostały mi odpuszczone wszystkie grzechy?!

„Jeżeli traktuję spowiedź jako szansę na złapanie sensu w moim życiu i na próbę spotkania z miłością, która mi przebacza, która mnie nie ocenia, nie odrzuci, która mnie akceptuje do końca, to wtedy wychodzę z tej spowiedzi z przekonaniem, że warto żyć” – mówi portalowi Aleteia.pl ks. Mateusz Jóźwik z parafii św. Augustyna w Warszawie.

Jest też druga opcja. „Zdarza się, wcale nierzadko, że wchodzimy do konfesjonału z nastawieniem, że musimy coś ukryć, pokazać przed spowiednikiem, że wcale nie jesteśmy tacy źli jak to wynika z naszych grzechów, myślimy, że spowiedź niczego nie zmieni, bo i tak za chwilę pogrążymy się w bagnie” – dodaje ks. Jóźwik.

I wtedy mamy problem. Zdaniem ks. Mateusza, wielu z nas jest przekonanych, że stan po spowiedzi jest tylko stanem przejściowym, że tylko łapiemy oddech, żeby znowu zanurzyć się w błocie. „Jak nie zmienimy tej perspektywy, trudno myśleć o radości. A chrześcijanin to przede wszystkim człowiek wolny, który swoją wolność narusza, a nie człowiek zniewolony, który raz na jakiś czas odkrywa, że z rąk spadają mu kajdany” – mówi.

Nie zjem tych winogron

Kościół nie zostawia nas z tą sprawą samych. Pan Bóg nie mówi: nagrzeszyłeś, to teraz sobie radź. Mamy np. pięć warunków dobrej spowiedzi. Ostatni, chyba najczęściej pomijany, to zadośćuczynienie Bogu i bliźniemu, bo przecież sakrament nie kończy się wraz „puknięciem” przez księdza w ścianę konfesjonału. „To tak, jakbym kupił w sklepie winogrona i wymyślił sobie, że kupno winogron jest już finałem, że nie muszę ich teraz jeść” – mówi ks. Jóźwik.


Uśmiechnięta Jola Szymańska

Czytaj także:
Jola Szymańska: „Unikanie spowiedzi” – jak wygrać w ulubionej grze katolików?

Co winogrona mają wspólnego z owocami spowiedzi? „Kiedy przed wyprawą do konfesjonału zrobię porządny rachunek sumienia, zastanowię się nas sobą, pomyślę o tym, kim ja tak naprawdę jestem wobec Pana Boga, wobec drugiego człowieka i wobec siebie, to później, kiedy doświadczę, że Pan Bóg daje mi ogromną bombę miłości, to chcę tę bombę miłości dać też komuś innemu” – odpowiada ks. Mateusz Jóźwik.

Szalony Bóg

„Bóg przez to, że zabiera ode mnie mój grzech, moje przekleństwo i przetyka moje żyły na nowo, sprawia, że mogę odetchnąć pełnią życia; mogę zrozumieć, że grzech to nie jestem ja, że grzech jest czymś obcym mojej naturze. Pan Bóg mnie nie stworzył grzesznego, to ja sam często się do tego pcham” – mówi ks. Jóźwik.

Wow! Gdybyśmy wiedzieli – i pamiętali –  jak Pan Bóg na nas patrzy! Gdybyśmy tak wyrzucili z głowy swoje obrazy i włożyli tam obraz Jezusa Miłosiernego. Co by się wtedy działo?!

Po spowiedzi, podczas której usłyszałam o szalonym Bogu, postanowiłam, że po każdej kolejnej będę kupować ciasto. Świętuję odpuszczenie grzechów podobnie jak urodziny. A skoro Pan Bóg tak to wymyślił, że cała rzecz dzieje się w Kościele, we wspólnocie, staram się zjeść to ciasto z kimś jeszcze.

Nie napiszę, że zrozumiałam tajemnicę miłosierdzia. Pewnie, że nie. Ale tak, jak umiem, chcę cieszyć się z tego, że On jest zawsze większy niż nawet największy mój grzech.




Czytaj także:
Jak powinien wyglądać dobry rachunek sumienia?

Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia jest aktualizowana codziennie i publikowana w ośmiu językach: po francusku, angielsku, arabsku, włosku, hiszpańsku, portugalsku, polsku i słoweńsku.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Tags:
grzechkonfesjonałmiłosierdzieprzebaczeniespowiedź
Modlitwa dnia
Dziś wspominamy świętego...





Top 10
Katolicka Agencja Informacyjna
Papież: „To najgorsza zniewaga, jaką można wy...
BEZDOMNY JEZUS
Katolicka Agencja Informacyjna
Wezwali policję do bezdomnego, a tam Jezus
Philip Kosloski
5 świętych, których ciała nie uległy rozkłado...
OJCIEC SERAFIM
Łukasz Kobeszko
Przepięknie śpiewa i modli się w języku Jezus...
RĄCZKA NIEMOWLAKA
Marta Brzezińska-Waleszczyk
Byłam świadkiem 45 minut życia. To była lekcj...
GIULIA MICHELINI
Silvia Lucchetti
Świadectwo włoskiej aktorki, która urodziła j...
Mathilde de Robien
Imiona, które noszą w sobie pieczęć Boga. Moż...
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail