Nie możesz nas wesprzeć finansowo?

Możesz to zrobić na 5 innych sposobów:

  1. Módl się za nasz zespół i powodzenie naszej misji
  2. Opowiedz o Aletei w swojej parafii
  3. Udostępniaj nasze treści rodzinie i przyjaciołom
  4. Wyłącz AdBlocka, kiedy do nas zaglądasz
  5. Zapisz się do naszego newslettera i czytaj go codziennie

Dziękujemy!
Zespół Aletei

 

Aleteia

Szukasz idealnego pracownika? Zatrudnij harcerza! 10 dowodów na to, że warto

©SasinTipchai/Shutterstock
Udostępnij

Pracodawcy niezwykle cenią osoby, które kiedyś były harcerzami. Ich cechy i sposób działania nie tylko są atutem w codziennej pracy, ale mogą też zapewnić sukces firmie.

„Czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci” – głosi staropolskie przysłowie. O dobroczynnym wpływie harcerskiego wychowania na osobowość młodego człowieka, procentującym przez całe jego późniejsze życie, nie trzeba nikogo przekonywać. Jego walory dostrzegał już założyciel ruchu skautów, brytyjski generał Robert Baden-Powell.

Chcąc zaszczepić w młodych ludziach wartości chrześcijańskie, którym sam zresztą hołdował, postanowił uciec się do nowatorskiej, jak na tamte czasy, metody wychowania i kształcenia, opartej na zespołowym wyrabianiu dyscypliny wewnętrznej i prawości charakteru, a także na umacnianiu hartu ducha i miłości do ojczyzny, nie zapominając przy tym o rozwijaniu tężyzny fizycznej, zgodnie z zasadą „w zdrowym ciele zdrowy duch”. Dzięki temu, ideały skautingu, zwanego u nas harcerstwem, zyskały sobie duże uznanie i rozpowszechniły się na całym świecie.

 

„Forbes” docenia harcerzy

Kto by się jednak spodziewał, że cechy i zasady wpajane harcerzom będą stanowiły kiedyś atut w oczach… przedstawicieli świata biznesu, a więc świata, w którym liczy się przede wszystkim zysk. Tymczasem, coraz więcej przedsiębiorców poszukujących zdolnych i wydajnych pracowników mogących przesądzić o dynamicznym rozwoju firmy zaczyna sobie uświadamiać, jak wiele pożytków, i to właśnie również z ekonomicznego punktu widzenia, niesie ze sobą zatrudnianie osób, które w czasach swego dzieciństwa i młodości udzielały się w harcerstwie.

Jednym z przejawów rosnącej świadomości w tym zakresie, nie tylko zresztą wśród przedsiębiorców, ale i wśród osób działających na styku sfery biznesu i szeroko rozumianej sfery społecznej, jest publikacja Any Sáenz de Miera, która nie tak dawno ukazała się na łamach hiszpańskojęzycznego wydania magazynu „Forbes”, będącego jednym z najbardziej prestiżowych czasopism na świecie poświęconych tematyce gospodarczej i biznesowej.

W artykule, o którym mowa autorka – będąca dyrektorem hiszpańskiego i portugalskiego oddziału stowarzyszenia Ashoka, propagującego niekonwencjonalne i innowacyjne formy rozwiązywania problemów, z którymi borykają się społeczeństwa współczesnego świata – wyjaśnia, dlaczego zatrudnienie osób działających niegdyś w harcerstwie może korzystnie wpłynąć zarówno na atmosferę panującą w przedsiębiorstwie, jak i na osiągane przez nie wyniki.

Ponieważ przyświecające organizacjom harcerskim ideały wszechstronnego rozwoju młodzieży mają charakter uniwersalny i są wciąż żywo kultywowane, nie tylko za granicą (chociażby w takich krajach jak Francja, Hiszpania czy Portugalia), ale i w naszym kraju, warto zapoznać się z zamieszczonymi niżej dziesięcioma walorami, jakimi z reguły odznaczają się osoby, które w czasach dzieciństwa i młodości z zapałem poświęcały się przygodzie polegającej na zdobywaniu harcerskich szlifów i umiejętności.

Tym bardziej, że walory te najczęściej okazują się niesamowicie przydatne i praktyczne nie tylko z punktu widzenia zatrudniającego ich pracodawcy, ale stanowią też swoistą wartość dodaną z punktu widzenia społeczności, w której byli harcerze działają już jako osoby dorosłe, przyczyniające się do podniesienia jakości życia ogółu.

 

 

1. Umiejętność pracy w grupie

Kilku lub kilkunastoletnia przynależność do harcerstwa to nie lada kapitał w zakresie doświadczeń interpersonalnych, który najczęściej przekłada się na bardzo pożądaną w przypadku wieloosobowych firm umiejętność pracy zespołowej, przy jednoczesnym poszanowaniu osobowości i godności pozostałych członków grupy, zgodnie z harcerską etyką.

Warto również podkreślić umiejętność zadaniowego podejścia byłych harcerzy do stawianych im wyzwań: ktoś, kto do perfekcji opanował sztukę szybkiego i sprawnego stawiania namiotu i był w stanie zająć się w ramach wolontariatu organizacją i koordynacją działalności letniego obozu dla 200 dzieci jest osobą, na którą można liczyć w każdej sytuacji. Nie ma w tym zresztą nic dziwnego, ponieważ wychowywanie i szkolenie harcerzy już z samej swej natury odbywa się właśnie w duchu pracy zespołowej i zadaniowości.

 

2. Kreatywność

Trudno, żeby było inaczej, bo lata spędzone w harcerstwie to w istocie rzeczy lata spędzone na regularnym radzeniu sobie w trudnych sytuacjach, na systematycznym dociekaniu i znajdowaniu kreatywnych, niekonwencjonalnych rozwiązań takich czy innych problemów.

Kto z harcerzy nie musiał kiedyś szukać czy budować choćby i prowizorycznego, ale bezpiecznego schronienia przed nadciągającą nieoczekiwanie burzą, albo wymyślać na własną rękę pasjonującej zabawy w Indian czy wikingów dla setki wpatrzonych w niego z nadzieją maluchów uczestniczących w kilkutygodniowym obozie, gdzieś w sercu lasu? Kto wreszcie, będąc kiedyś harcerzem, przynajmniej raz nie uczestniczył, niekiedy nawet jako organizator lub współorganizator, w zbiórce funduszy na jakiś ważny i szlachetny cel, jak chociażby pomoc w sfinansowaniu czyjegoś leczenia czy pokrycie kosztów ochotniczego obozu pracy w Syrii?

 

3. Postępowanie zgodnie z wyznawanym systemem wartości i dotrzymywanie danego słowa

Były harcerz kieruje się zasadami i wartościami, które zostały mu wpojone w czasie, kiedy jako dziecko, a następnie młody człowiek pełnił harcerską misję. Ww. zasady i wartości stanowią jego kodeks etyczny, który można przyrównać do kodeksu etyki zawodowej obowiązującego w takiej czy innej branży lub profesji.

Przywiązanie do wyznawanego systemu zasad i wartości rodzi w nim naturalną potrzebę wiary w sens działań i zadań, w których uczestniczy na niwie zawodowej lub społecznej oraz nadania im należnego miejsca w hierarchii swych osobistych zainteresowań i pasji. Wszystko, czego się podejmuje były harcerz jest głęboko osadzone w kontekście zbudowanym z trwałych i nienaruszalnych wartości, do których należą: prawda, szlachetność, sprawiedliwość i dotrzymywanie danego słowa.

 

4. Umiejętność pokierowania działaniami innych osób oraz poddania się ich kierownictwu

Cechująca byłego harcerza umiejętność kierowania działaniami innych osób, jak również, w razie potrzeby, poddawania się kierownictwu innych osób wynika w sposób naturalny z faktu, że od pierwszych chwil swojej harcerskiej przygody, a więc często już od wieku lat sześciu, stawiał on czoła sytuacjom związanym z koniecznością podejmowania przez niego decyzji, a jednocześnie uczestniczył także w wielu innych, toczących się równolegle działaniach i zadaniach, w których przychodziło mu wykonywać instrukcje i polecenia wydawane przez współtowarzyszy.

W przypadku pełnienia roli osoby odpowiedzialnej za podejmowanie decyzji i wydawanie instrukcji młody harcerz uczył się zasięgać uprzednio opinii pozostałych członków grupy i zdobywać ich zaufanie, starając się w pierwszej kolejności zrozumieć indywidualne położenie i możliwości każdej z tych osób, tak aby nikogo nie narażać na wykonywanie zadania będącego ponad jego siły, a tym bardziej na jakiekolwiek ryzyko czy niebezpieczeństwo.

Natomiast w przypadku pełnienia roli wykonawcy decyzji podejmowanych przez innych harcerzy, młody człowiek uczył się umiejętności pracy w zespole oraz dbania o dobry klimat i zgodę pomiędzy wszystkimi członkami grupy. Zdolności kierownicze oraz integracyjne byłego harcerza są z pewnością nie do przecenienia z punktu widzenia prawidłowego funkcjonowania firmy z ambicjami.

 

5. Empatia

W harcerskiej drużynie są chłopcy i dziewczęta w różnym wieku, a każde z dzieci posiada przy tym inne uzdolnienia i umiejętności, inne zainteresowania, a wreszcie inne możliwości radzenia sobie w konkretnych sytuacjach. Współdziałanie wszystkich członków grupy oraz udzielanie sobie nawzajem pomocy wykształca u harcerzy zdolność empatii w stosunku do innych. Bez niej grupa nie funkcjonowałaby prawidłowo i jej istnienie byłoby zagrożone.

Dzięki wykształcaniu u niego zdolności empatii, harcerz mógł się dowiedzieć na przykład, że podczas wspólnej, wielokilometrowej wędrówki nie każdy może nieść tak samo ciężki plecak i że w związku z tym przenoszony ciężar trzeba rozłożyć pomiędzy poszczególnych członków drużyny stosownie do możliwości każdego z nich. Albo że najlepszą wyprawą w góry nie jest ta, podczas której uda się dotrzeć jak najwyżej, ale ta, która okaże się być w zasięgu możliwości każdego członka drużyny.

Nabyta w harcerstwie zdolność empatii często jest bezcenna z punktu widzenia potrzeb dynamicznie rozwijającego się przedsiębiorstwa, złożonego przecież, niczym harcerska drużyna, z osób o różnych talentach i możliwościach.

Strony: 1 2

Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail