Aleteia.pl - pozytywna strona Internetu w Twojej skrzynce e-mail

Nie możesz nas wesprzeć finansowo?

Możesz to zrobić na 5 innych sposobów:

  1. Módl się za nasz zespół i powodzenie naszej misji
  2. Opowiedz o Aletei w swojej parafii
  3. Udostępniaj nasze treści rodzinie i przyjaciołom
  4. Wyłącz AdBlocka, kiedy do nas zaglądasz
  5. Zapisz się do naszego newslettera i czytaj go codziennie

Dziękujemy!
Zespół Aletei

 

Katolicki portal bez polityki. Wesprzyj nas!

Aleteia

Malarz, tancerz, podrywacz i… złodziej roweru. Tego nie wiedziałeś o Witoldzie Pileckim

EAST NEWS
Udostępnij

Przeczytaj, do czego był zdolny młody Witek, gdy zabiegał o względy swojej przyszłej żony, Marii.

Media i szkolne podręczniki wykreowały nieomal mityczny obraz okrutnie zamordowanego przed 70 laty rotmistrza. Człowiekowi, który zorganizował ruch oporu i brawurową ucieczkę z Auschwitz nie sposób zresztą odmówić heroizmu. Aby jednak dopełnić ten wizerunek legendarnego konspiratora, wspomnieć warto również o kilku bardzo ludzkich, a niekoniecznie szerzej znanych epizodach z życia rotmistrza.

Marię Ostrowską, swoją przyszłą żonę, młody Witek Pilecki poznał jako nauczycielkę z sąsiadującej z jego rodzinnym majątkiem szkoły w Krupie. By wkupić się w jej łaski zaoferował Marii pomoc w przygotowaniu dekoracji do szkolnego przedstawienia. Jako nadzwyczajny słuchacz Wydziału Sztuk Pięknych na wileńskim Uniwersytecie im. Stefana Batorego, Witek z najwyższą przyjemnością wsparł piękną panią pedagog swoim talentem malarskim.

Droga do jej serca nie była jednak usłana różami. O względy Marii zabiegał również pewien niezwykle zdeterminowany lotnik z pobliskiego garnizonu w Lidzie. Aby wyeliminować absztyfikanta, Witek, już wówczas kreatywny w zakresie dywersji, zlecił jednemu z kolegów… kradzież roweru swojego konkurenta, skutecznie ucinając jego kontakty z wybranką serca. Sam zaś Pilecki, pomny losu nieszczęsnego lotnika, odwiedzał Marię… konno. Zasłynął przy tym wrzucanymi jej przez okno, w pełnym kłusie, narzeczami kwiatów, czym potwierdzał, że stereotyp „ułańskiej fantazji” nie wziął się znikąd. Taneczne wieczorki u gospodarzy Marii dopełniły dzieła. Piękna nauczycielka z Krupy wkrótce stała się Panią Pilecką.

Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail