Aleteia.pl - pozytywna strona Internetu w Twojej skrzynce e-mail

Nie możesz nas wesprzeć finansowo?

Możesz to zrobić na 5 innych sposobów:

  1. Módl się za nasz zespół i powodzenie naszej misji
  2. Opowiedz o Aletei w swojej parafii
  3. Udostępniaj nasze treści rodzinie i przyjaciołom
  4. Wyłącz AdBlocka, kiedy do nas zaglądasz
  5. Zapisz się do naszego newslettera i czytaj go codziennie

Dziękujemy!
Zespół Aletei

 

Aleteia

Co tak naprawdę wiemy o niebie? A co o piekle?

SĄD OSTATECZNY
Udostępnij

Wielu księży i publicystów często przywołuje mistyczne wizje świętych, którzy starali się opisać swoje przeżycia związane z doświadczeniem istnienia nieba lub piekła. Jaki powinien być nasz stosunek do tych wszystkich przekazów w świetle nauki Kościoła i wielowiekowej tradycji chrześcijańskiej?

Jak traktować mistyczne wizje nieba i piekła?

Wszelkie mistyczne doświadczenia dotyczące tej sfery, jak i próby jej racjonalnego opisu, nie mogą być traktowane tak, jak zasadnicza część depozytu naszej wiary czy dogmaty. Wizje te są tylko pewną wycinkową próbą dotarcia do nieprzeniknionych tajemnic życia wiecznego za pomocą dostępnych nam zmysłów i odczuć. Dodać należy – zmysłów i odczuć nawet w przypadku osób świętych niedoskonałych, odzwierciedlających indywidualny stan świadomości, wiedzy, a nawet kultury osobistej i realia epoki. Powinny być więc traktowane i oceniane jako element niezwykle intymnego życia duchowego osób, które je przeżywały.

Niebo i piekło dotyczą nie tyle znanych nam z ziemskiego życia kategorii czasu, przestrzeni lub odczuć: radości, smutku, bólu lub dobrego samopoczucia, ale wiążą się z istniejącą całkowicie poza nimi rzeczywistością nadprzyrodzoną. W niej wszelkie kategorie opisujące nasz świat tracą znaczenie.

Rzeczy ostateczne dotyczą przede wszystkim życia duszy, a nie ciała, stanu duchowego, a nie konkretnego miejsca mogącego być opisanego za pomocą kategorii fizycznych. Zarówno więc niebiańska radość i cierpienia piekła nie mogą być w pełni porównane z radością i cierpieniami przeżywanymi i odczuwanymi przez nas w życiu ziemskim.

Radość zbawienia to nieprzemijające zjednoczenie z wszechogarniającą Boża miłością w świecie przyszłym. Cierpienie piekła to przede wszystkim dobrowolne zamknięcie się na Bożą łaskę i na możliwość czerpania dobra z jej źródeł, danych nam przez Stwórcę w sposób bezinteresowny.

 

Pytasz, gdzie się znajduje piekło?

Ojcowie Kościoła przestrzegają, abyśmy w życiu duchowym unikali dwóch skrajnych postaw. Z jednej strony odrzucenia i lekceważenia prawdy o rzeczach ostatecznych, o możliwości wiecznego zbawienia, ale także wiecznego potępienia. Z drugiej przypominają, że tajemnice eschatologiczne Bóg nie bez powodu dał nam poznać za ziemskiego życia w sposób bardzo ograniczony.

Obsesyjna ciekawość dotycząca tego, jak wyglądają niebo i piekło, rozpowszechnianie i powielanie mrożących krew w żyłach internetowych opowieści o piekle, jak i ckliwych, sentymentalnych historii o niebiańskich rozkoszach – również nie jest postawą świadomego i odpowiedzialnego chrześcijanina.

Zamiast próbować na siłę odkryć to, co z jakichś powodów zakrył przed nami Bóg, warto skoncentrować się na tym, do czego codziennie wzywa nas Kościół: nawróceniu, modlitwie, życiu sakramentalnym i liturgicznym oraz uczynkach miłości.

Pytasz, gdzie się znajduje piekło?” – napisał w jednym ze swoich pism św. Jan Chryzostom – i po cóż ci to wiedzieć? Czy przestaniesz grzeszyć, gdy dowiesz się, że tu lub tam? Wiedz po prostu, że ono istnieje i staraj się robić wszystko, aby tam nie trafić.

Strony: 1 2 3

Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail