Aleteia
wtorek 27/10/2020 |
Św. Sabiny
Styl życia

Najbardziej odważne kazanie, jakie w życiu słyszałem...

OCZY MĘŻCZYZNY

Shutterstock

Stefan Czerniecki - publikacja 29.08.18

„Od kilku dni w naszym kraju mówi się głównie o jednym. Wiecie, co mam na myśli…ˮ – zaczął bardzo spokojnie proboszcz. Ten sam, którego subiektywny opis przedstawiłem powyżej. „Nie będę chował głowy w piasekˮ.

Poleciałem do Stanów. Pierwszy raz w życiu. Chciałem zobaczyć Dziki Zachód. Taki, jak ten, który poznawałem w dzieciństwie na filmach o Winnetou. Taki z kowbojami. Z Indianami. To, czy mi się udało go znaleźć, pozostawię sobie na inny tekst. Dziś chciałem się podzielić z wami zupełnie inną historią. Historią, która wydarzyła się właśnie tam. Podczas tego wyjazdu. W końcu kierownictwo portalu skierowało mnie na odcinek tekstów o męstwie. A to było najbardziej męskie świadectwo, jakie zdarzyło się w czasie tych czterech tygodni przebywania w Stanach. Przynajmniej w moim odczuciu.


MĘŻCZYZNA

Czytaj także:
Współczesne męstwo oczami Jana Pawła II

Brodaci panowie w koszulach

To była niedziela. Święty dzień. Wraz z kumplem chcieliśmy go rozpocząć mszą świętą. Wpierw trafiliśmy przypadkowo na kościół protestancki. Sympatycznie uśmiechnięta (ech, ten słynny amerykański uśmiech – on naprawdę taki jest!) pani uprzejmie powiadomiła nas o błędzie. Troszkę się zasmuciłem, bo ten kościół tutaj wydawał się zupełnie ładny. W dodatku ci sympatyczni, mili i (znów) uśmiechnięci ludzie wokół. Pokierowano nas jednak kilkadziesiąt metrów dalej. Tam, skąd biły dzwony.

Przy wejściu mnóstwo rodzin. Brodaci panowie w koszulach. Zwykle z uwieszonymi na szyjach córkami. I mamy prowadzące pozostałą dziatwę. Wielodzietność na wyciągnięcie ręki. Ten widok tylko utwierdził mnie w przekonaniu, że idziemy we właściwe miejsce.

(Nie-)delegowany do konkursu

Przed mszą zaczęli grać na organach. Pani dyrygowała zebranymi w kościele. Nawet miała niezły ten głos. Środkiem nawy do ołtarza zbliżało się dwóch księży. Głównym celebransem miał być ten idący z tyłu. I tu napiszę szczerze, bo po co koloryzować? Pomyślałem sobie, że ci panowie o drwalskiej posturze i mięśniach robili na mnie lepsze wrażenie. Że gdybym miał wybrać sobie reprezentanta katolicyzmu mającego stanąć w jakimś konkursie ze znajdującym się obok kościołem uśmiechniętych protestantów, wybrałbym tych mężów i ojców.

Ksiądz był mocno otyły. Wyraźnie się pocił. Nie uśmiechał się jak tamci od protestantów. Był raczej poważny. Żeby nie napisać groźny. W dodatku dość apatyczny. To były moje, zupełnie nieobiektywne, spostrzeżenia. Bardzo osobiste, popełnione na szybko. Piszę jak było. Bez owijania w bawełnę. Dziś mi wstyd z powodu tamtych skojarzeń i oceny.

Potem jednak usłyszałem kazanie. I już wiedziałem, dlaczego chcę być właśnie w kościele katolickim.


WYKORZYSTANIE SEKSUALNE DZIECI

Czytaj także:
Wykorzystywanie seksualne dzieci. Fakty i zalecenia, które trzeba znać, by je chronić

Skandale

W tych dniach przez Stany Zjednoczone przeszła fala oburzenia i wielkiego ataku na Kościół. I faktycznie. Trudno było się jemu dziwić. Poziom zgorszenia osiągnął bowiem wyżyny. Nie było amerykańskiej gazety, która nie pisałaby o kolejnym pedofilskim skandalu.

Ujawniono mroczną przeszłość 88-letniego kardynała Theodore’a McCarricka, jednego z najbardziej wpływowych amerykańskich hierarchów. Okazało się, że duchowny molestował seksualnie młodych mężczyzn, kleryków oraz podległych sobie księży. Brukowce rozpisywały się choćby o zgwałconym jedenastoletnim chłopcu, którego kardynał wcześniej ochrzcił, a następnie przez dwadzieścia lat wykorzystywał seksualnie. Pisano o posiadanym przez McCarricka domku nad jeziorem, gdzie zapraszał na noc seminarzystów i młodych kapłanów. Obrzydliwość.

„Od kilku dni w naszym kraju mówi się głównie o jednym. Wiecie, co mam na myśli…” – zaczął bardzo spokojnie proboszcz. Ten sam, którego subiektywny opis przedstawiłem powyżej. „Nie będę chował głowy w piasek. Chcę o tym powiedzieć dzisiaj w kazaniu. Bo to jest problem. Problem, katastrofa, tragedia, o której mówić trzeba. I mówić głośno”.

W tym momencie rozejrzałem się dyskretnie wokół po kościele. Wierni byli niezwykle skoncentrowani na swoim pasterzu. Nikt nie rozmawiał. Nikt nie miał rozkojarzonego wzroku. Słuchali wszyscy.

Nieustraszony

„Chcę wam dziś powiedzieć, że ja nigdy czegoś podobnego nie robiłem. Że w seminarium, do którego uczęszczałem, nigdy nie spotkałem się z niczym podobnym. Owszem, temat seksualnych nadużyć pojawiał się gdzieś w rozmowach na korytarzu. Ale żadnego z moich kolegów, ani mnie osobiście nigdy, przenigdy nie dotyczył.Chcę, żeby to wyraźnie wybrzmiało. Chcę, byście dalej wierzyli Kościołowi. Pragnę, abyście wierzyli dalej swym kapłanom. Bo w znakomitej większości to naprawdę dobrzy ludzie”.

Skończył. Cisza. Usiadł na miejscu. Już nie widziałem apatycznego, nie dbającego o siebie mężczyzny. Teraz widziałem kapłana. Faceta, który ma odwagę mówić o sprawach, o których pewnie niejeden nigdy by nie powiedział. Bo tak wygodniej.

To kazanie wcale nie musiało budzić wśród zebranych wiernych słynnego amerykańskiego uśmiechu. Ten pojawi się dopiero podczas tradycyjnego lunchu w przykościelnej salce parafialnej. Przy cieście z herbatą i kawą. Ten uśmiech będzie już jednak miał niezwykle trwałe podstawy. Wierni bowiem zobaczyli dziś w swoim proboszczu prawdziwego pasterza. Który się nie przestraszył.

I właśnie dlatego było to dla mnie najbardziej męskie doświadczenie tego wyjazdu.


LUDZIE W TRAMWAJU

Czytaj także:
Podsłuchane w warszawskim tramwaju: „A pomodlisz się o moją dobrą randkę?”

Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia jest aktualizowana codziennie i publikowana w ośmiu językach: po francusku, angielsku, arabsku, włosku, hiszpańsku, portugalsku, polsku i słoweńsku.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Tags:
męstwoodwaga
Modlitwa dnia
Dziś wspominamy świętego...





Top 10
Katolicka Agencja Informacyjna
Papież: „To najgorsza zniewaga, jaką można wy...
Philip Kosloski
5 świętych, których ciała nie uległy rozkłado...
BEZDOMNY JEZUS
Katolicka Agencja Informacyjna
Wezwali policję do bezdomnego, a tam Jezus
PRZODKOWIE JANA PAWŁA II
Anna Gębalska-Berekets
Dziadkowie Karola Wojtyły. Kim byli przodkowi...
Mathilde de Robien
Imiona, które noszą w sobie pieczęć Boga. Moż...
Theresa Aletheia Noble
Dobra spowiedź. 10 cennych rad od księży
MEDJUGORJE
Katolicka Agencja Informacyjna
Kierownik duchowy wizjonerów z Medjugorie eks...
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail