Aleteia logoAleteia logo
Aleteia
poniedziałek 12/04/2021 |
Św. Zenona z Werony
home iconKultura
line break icon

„Utoya, 22 lipca” – co minutę ginął człowiek…

UTOYA 22 LIPCA

Jolanta Tokarczyk - 16.11.18

Dramat na wyspie Utoya trwał dokładnie 72 minuty, co minutę ginął człowiek. 22 lipca zapisze się jako najgorsza data w historii Norwegii. O tragedii opowiada wchodzący właśnie do kin film „Utoya, 22 lipca”.

22 lipca 2011 roku, norweska wyspa Utøya. Słońce świeci jak zawsze o tej porze. Około 300 młodych ludzi udaje się na wypoczynek. Nie będzie to jednak niczym niezmącona sielanka. Młodzieńcze rozterki nastolatków, drobne nieporozumienia, w obliczu tego, co zdarzy się za chwilę, wydają się nic nieznaczącą „pestką”.

22 lipca – najgorsza data w historii współczesnej Norwegii

Najpierw przychodzi tragiczna wiadomość – szaleniec Anders Behring Breivik w dzielnicy rządowej w centrum Oslo zdetonował bombę. W zamachu śmierć poniosło osiem osób. Jedna z uczestniczek drżącą ręką chwyta za telefon, niedaleko pracowała jej mama. Na szczęście nie ucierpiała w zamachu, jest cała i zdrowa. To jednak zaledwie wstęp do tego, co za chwilę stanie się udziałem młodych ludzi. 22 lipca na zawsze zapisze się jako najgorsza data w historii współczesnej Norwegii.

Na 12 minut przed pierwszym wystrzałem na wyspie Utøya poznajemy 8-letnią Kaję. Jest w otoczeniu kolegów. Młodzi ludzie jedzą, dyskutują, spierają się w swoich poglądach i nawet nie przeczuwają nadchodzącej tragedii. Bo przecież to niemożliwe, by prawicowy ekstremista był teraz na wyspie. Niestety, prawda okazuje się zupełnie inna. Kilka godzin po zamachu w Oslo szaleniec otworzył ogień do obozowiczów, zabijając 69 osób i raniąc ponad setkę. Dramat na wyspie trwał dokładnie 72 minuty, co minutę ginął człowiek.

Film otwierają dokumentalne ujęcia eksplozji, po których następuje próba odtworzenia doświadczeń ofiar drugiego zamachu. Scenariusz powstał na bazie prawdziwych zeznań ocalałych.

Utøya – gdzie uciec, żeby było bezpiecznie?

Reżyser podąża kamerą za Kają, inscenizując feralne kilkadziesiąt minut walki o życie. „Nigdy tego nie zrozumiesz”, mówi bohaterka do telefonu, który pojawia się w kadrze dopiero później. Przede wszystkim bowiem swoje słowa Kaja kieruje do nas, do widzów.

Dla niektórych niezrozumiałym może się wydawać postępowanie dziewczyny. Ona nie myśli o sobie, ale z determinacją szuka zagubionej młodszej siostry, daje instrukcje napotkanemu po drodze chłopakowi – co robić, gdzie się schować, aby przetrwać, próbuje kontaktować się z mamą. Towarzyszy umierającej nastolatce, która tak bardzo nie chce zostać sama. Sprawia wrażenie, jakby wcale się nie bała, ale może to strach o najbliższych sprawia, że dziewczyna przestaje myśleć o sobie.

Wydaje się, że Kaję ominie zły los. Tyle dobrego zrobiła dla innych. W sytuacji, kiedy nie wiadomo dokładnie skąd padają wystrzały, kto strzela i dlaczego nikt nie przychodzi z pomocą, sytuacja nastolatków staje się coraz bardziej dramatyczna. Dlaczego nie udaje się dodzwonić po pomoc, dlaczego po drugiej stroni nikt nie odbiera? Gdzie schować się, gdzie uciec, żeby było bezpiecznie? W głowie kłębią się dziesiątki myśli.

Utøya, 22 lipca – w złym czasie i w złym miejscu

W czasie, kiedy większość z przerażeniem myśli o własnym losie i analizuje swoje życie, nieliczni potrafią myśleć o innych. I mówić o swoich pragnieniach. Kaja chce zostać politykiem, ktoś inny sportowcem, aktorką. Ktoś opowiada, ktoś śpiewa piosenkę. Próbują przywołać te najmilsze chwile w życiu, święta, czas z najbliższymi. Ktoś wspomina, co robił przed rokiem, inni próbują dzwonić do najbliższych, a jeszcze kolejni wyciszają telefony, by ich dźwięk nie naprowadził zabójcy. Ile ludzi, tyle marzeń, wspomnień, nadziei. Ktoś w desperacji próbuje uciekać przez morze, narażając się na strzały, inny szuka schronienia pomiędzy skałami.

Tragedia na wyspie przybiera twarz Kai, jej przerażonej młodszej siostry i kilkudziesięciu innych młodych ludzi, którzy znaleźli się tu w złym czasie i w złym miejscu. Wydaje się, że z tego miejsca nie ma ucieczki. Ani namiot, ani murowany budynek, ani ukrycie w lesie nie gwarantują przetrwania. Zdjęcia aktorów przypominają cmentarne nagrobki, ich twarze zdają się krzyczeć „byłem tu”.

Film prezentowany był w Konkursie Głównym tegorocznego, 68. Festiwalu Filmowego w Berlinie, gdzie zdobył nagrodę Jury Ekumenicznego. Od 16 listopada będzie można oglądać go w polskich kinach.


RANKING FILMÓW RELIGIJNYCH

Czytaj także:
10 filmów religijnych, które musisz zobaczyć!




Czytaj także:
Jedenaście filmów na Święto Niepodległości – 11 listopada. Znasz wszystkie?


MICHAŁ MISIEK KOTERSKI

Czytaj także:
Michał Koterski: Bóg zawsze był blisko mnie, tylko ja byłem daleko od niego [nasz wywiad]

Tags:
filmNorwegia
Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia ukazuje się w siedmiu językach: angielskim, francuskim, włoskim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i słoweńskim.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...




Top 10
1
KSIĄDZ W KONFESJONALE
Ks. Mateusz Szerszeń CSMA
„Nigdy więcej!”. Ksiądz mówi, czego nie lubi w konfesjonale, gdy ...
2
Redakcja
Kilkudniowy chłopiec porzucony na lotnisku. Odnalazł swoją rodzin...
3
DYLAN ASKIN,COMA,EASTER
Beata Zajączkowska
Wielkanocny cud. Lekarze odłączyli chłopca od aparatury, a on „zm...
4
EWA CHODAKOWSKA
Redakcja
Ewa Chodakowska w Wielki Piątek: Czekam na rok, kiedy krzyż przes...
5
OKNO ŻYCIA, ŁÓDŹ
Redakcja
Dwoje dzieci w Oknach Życia. Kuria oferuje pomoc rodzicom Antosia
6
MADONNA DI ROSA
Maria Paola Daud
Matka Boża, która się… „zmaterializowała”, aby przestano bl...
7
Redakcja
Cytat z Biblii dla ciebie na dziś 8 kwietnia
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail