Aleteia.pl - pozytywna strona Internetu w Twojej skrzynce e-mail

Nie możesz nas wesprzeć finansowo?

Możesz to zrobić na 5 innych sposobów:

  1. Módl się za nasz zespół i powodzenie naszej misji
  2. Opowiedz o Aletei w swojej parafii
  3. Udostępniaj nasze treści rodzinie i przyjaciołom
  4. Wyłącz AdBlocka, kiedy do nas zaglądasz
  5. Zapisz się do naszego newslettera i czytaj go codziennie

Dziękujemy!
Zespół Aletei

 

Katolicki portal bez polityki. Wesprzyj nas!

Aleteia

Prawdziwa pokuta nie oznacza dręczenia siebie. Ojciec Pio ma lepszy pomysł

PADRE PIO
©MP | Portfolio | Leemage
Udostępnij

Ojciec Pio, wielki spowiednik, twierdzi, że cały ten niepokój nie jest konieczny, ani nawet pożądany.

Uwielbiam wychodzić z konfesjonału po spowiedzi. Uwielbiam nawet samą spowiedź, ale robienie rachunku sumienia z wyprzedzeniem jest dla mnie tak trudne, że szukam wymówek, by ominąć ten sakrament. Jestem skrupulantką, a przypominanie sobie grzechów, które ostatnio popełniłam, sprawia, że zalewają mnie poczucie winy i wyrzuty sumienia. To przytłaczające.

„Jak mogłam do tego dopuścić? Jak mogłam to powiedzieć? Co ja sobie myślałam?!”. Mówią, że diabeł jest wielkim oskarżycielem, ale w tej dyscyplinie regularnie biję go na głowę. Częściowo to dlatego, że naprawdę mam wyrzuty sumienia. Tak bardzo chcę postępować lepiej – a mam własną teorię, że jeśli tylko sama się porządnie zbesztam, to przestraszę się tak, że następnym razem nie popełnię tego samego grzechu.

 

Ojciec Pio ma pomysł

Myślę, że wielu z nas, czy to skrupulantów czy nie, ulega pokusie myślenia, że głębia naszej pokuty świadczy o tym, jak strasznie się czujemy z powodu popełnienia grzechu. W końcu po to jest wina: by mówiła nam, kiedy popełniliśmy coś złego. Powinniśmy czuć się źle – a nawet najbardziej wrażliwi spośród nas prawdopodobnie nie mają pojęcia, jak tragiczny jest naprawdę grzech. Nie mamy Bożej perspektywy.

W rzeczywistości jednak cały ten narzucany sobie strach i wściekłość na samego siebie oddala nas od Boga i Jego miłosierdzia, więc w sumie nie jest to żadna świetna strategia.

Ojciec Pio, wielki spowiednik, twierdzi, że cały ten niepokój nie jest konieczny, ani nawet pożądany:

Staraj się jak najlepiej, bez nadmiernego niepokoju, robić doskonale to, co powinieneś i co chciałbyś robić. Jednak kiedy coś zrobiłeś, nie myśl już o tym. Zamiast tego myśl tylko o tym, co musisz jeszcze zrobić, co chcesz zrobić lub co właśnie robisz.

Krocz po drogach Pana z prostotą i nie dręcz się. Powinieneś pogardzać swoimi słabościami, ale raczej ze spokojem niż z lękiem i niepokojem. Z tego powodu bądź cierpliwy wobec nich i naucz się odnosić z nich korzyść w świętym uniżeniu.

 

Prawdziwa pokuta

Wiele wyniosłam z tego genialnego cytatu i pomógł mi częściej i gruntowniej robić rachunek sumienia. Prawdziwa pokuta nie musi być przewlekła. Może być prosta. Może być spokojna. A jednak jest rzeczywista.

Nie trzeba pokutować więcej niż raz. Bóg nie skąpi przebaczenia. On bardziej chce nam przebaczać niż my pragniemy otrzymać przebaczenie. Więc pokutujmy raz, a potem skoncentrujmy się na naszych bieżących obowiązkach, zamiast marnować czas na żałowanie czegoś, czego nie można zmienić. Tylko Boże przebaczenie może dotknąć przeszłości i już to robi.

„Kochaj grzesznika, nienawidź grzechu” odnosi się także do nas samych. Pogardzanie naszymi słabościami nie oznacza, że ​​musimy gardzić sobą. Bóg tego nie robi.

A oto najważniejsze przesłanie: dostrzeganie własnych niedociągnięć i cierpliwość wobec nich jest w rzeczywistości o wiele trudniejsze niż popadanie w samoudręczenie. Osobiście zauważyłam, że najbardziej niepokoją mnie moje grzechy, gdy jestem nimi zaskoczona, kiedy już pozwoliłam sobie na myśli, że byłam ostatnio całkiem przyzwoita i święta. A nie powinnam być zaskoczona własną grzesznością.

Tu właśnie jest miejsce na słowa Ojca Pio o świętym uniżeniu. Zaakceptowanie tego, że jestem słaba i grzeszę – choć wciąż staram się stawać lepszą – wymaga cierpliwości i pokory, i zachęca mnie, by pójść do mojego miłosiernego Boga, zamiast bezskutecznie próbować Go unikać. I właśnie tego, bardziej niż czegokolwiek innego, chce od nas Bóg.

Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail