Aleteia.pl - pozytywna strona Internetu w Twojej skrzynce e-mail

Nie możesz nas wesprzeć finansowo?

Możesz to zrobić na 5 innych sposobów:

  1. Módl się za nasz zespół i powodzenie naszej misji
  2. Opowiedz o Aletei w swojej parafii
  3. Udostępniaj nasze treści rodzinie i przyjaciołom
  4. Wyłącz AdBlocka, kiedy do nas zaglądasz
  5. Zapisz się do naszego newslettera i czytaj go codziennie

Dziękujemy!
Zespół Aletei

 

Katolicki portal bez polityki. Wesprzyj nas!

Aleteia

Papież spotkał się z władzami Panamy. W swoim przemówieniu potępił korupcję

PAPIEŻ FRANCISZEK Z PREZYDENTEM PANAMY
RAUL ARBOLEDA/AFP/East News
Udostępnij

Na Panamę, jako miejsce zwołania różnych narodów i ziemię marzeń, wskazał Franciszek, spotykając się z przedstawicielami władz, społeczeństwa obywatelskiego i korpusu dyplomatycznego. Miało ono miejsce w siedzibie Ministerstwa Spraw Zagranicznych Panamy – Palacio Bolivar. Było to pierwsze oficjalne wystąpienie papieża w Panamie, do której przybył z okazji XXXIV Światowych Dni Młodzieży.

Przed budynkiem Ojca Świętego powitał prezydent z małżonką. Zanim doszło do spotkania z przedstawicielami władz, papież Franciszek spotkał się w Pałacu Prezydenckim z prezydentem Panamy. Trwające ok. pół godziny spotkanie miało charakter ściśle prywatny bez udziału mediów. W prezencie Ojciec Święty ofiarował prezydentowi Medal Podróży Apostolskiej do Panamy z wizerunkiem Santa María la Antigua (Matki Bożej Starszej) patronki Panamy.

Na dziedzińcu pałacu zebrało się ok. 700 przedstawicieli władz politycznych, religijnych, korpus dyplomatyczny, przedsiębiorcy, przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego i kultury. Chór dziecięcy odśpiewał fragment „Ody do radości” z IX symfonii Ludwiga van Beethovena.

Witając papieża, prezydent Juan Carlos Varela na wstępie zaznaczył, że Panama od ponad 500 lat wykorzystuje swe uprzywilejowane położenie geograficzne „pośrodku świata”, aby „być punktem spotkania i wymiany, ewangelizacji, handlu i pomostem m narodami”. Tę szczególną jej rolę nakreślił w Liście z Jamajki w 1815 Simón Bolívar, zwany Wyzwolicielem, mówiąc, że „gdyby świat miał wybrać ą stolicę, to byłby to Przesmyk Panamski, umieszczony pośrodku świata, widząc z jednej strony Azję, z drugiej Afrykę i Europę”.

© I-Media

Szef państwa przywołał też podobne stwierdzenie papieża z jego orędzia na Szczyt Ameryk, który odbył się właśnie w Panamie w 2015 r.: jej „sytuacja geograficzna w centrum kontynentu amerykańskiego czyni z niej punkt spotkania północy i południa, Atlantyku i Pacyfiku”, toteż kraj ten jest szczególnie powołany „pro mundi beneficio” [dla dobra świata], aby „tworzyć nowy ład pokoju i sprawiedliwości oraz wspierać solidarność i współpracę, przestrzegając przy tym słusznej autonomii każdego narodu”.

Prezydent złożył z kolei hołd Kościołowi katolickiemu i wspólnotom zakonnym „na tych ziemiach” za pozostawione „cudowne dziedzictwo poświęcania uwagi najbardziej potrzebującym i za troskę o chorych i o oświatę”. Przypomniał zasługi jezuitów, dzięki którym – jak podkreślił – znalazł się „tutaj z Tobą, Ojcze Święty z Ameryki Łacińskiej, z okazji takiego wydarzenia globalnego jak to, w kraju, któremu mogę służyć jako prezydent”.

Nawiązując do rozpoczętych już Światowych Dni Młodzieży, Varela wyraził przekonanie, że wśród tysięcy przybyłych na nie młodych ludzi ze wszystkich kontynentów są z pewnością tacy, którzy w przyszłości, kierując się wiarą, będą pracować nad tym, aby „bogactwa tej wspaniałej planety służyły wszystkim jej mieszkańcom, aby zapewnić im godne życie”.

Witaj w Panamie, nasz zjednoczony naród otwiera swe bramy i swoje serca, aby Cię przyjąć – powiedział do papieża na zakończenie prezydent.

Następnie Ojciec Święty wygłosił słowo do przedstawicieli władz państwowych. Oto tekst papieskiego przemówienia w tłumaczeniu na język polski:

Panie Prezydencie, Pani wiceprezydent

Szanowani przedstawiciele władz,

Panie i Panowie,

Dziękuję, Panie Prezydencie, za Pańskie słowa powitania i uprzejme zaproszenie do odwiedzenia tego narodu. W Pańskiej osobie pragnę pozdrowić i podziękować całemu narodowi panamskiemu, który od Darién do Chiriqui i Bocas del Toro, podjął nieocenione wysiłki, by przyjąć wielu ludzi młodych z całego świata. Dziękuję za otwarcie nam drzwi domu.

Rozpoczynam moją pielgrzymkę w tym historycznym miejscu, gdzie, jak Pan przypomniał, Panie Prezydencie, Simón Bolivar stwierdzając, iż „gdyby świat musiał wybrać swą stolicę, to wskazałby na ten szlachetny cel Przesmyk Panamski”, zwołał przywódców swoich czasów, by ukształtować marzenie zjednoczenia Wielkiej Ojczyzny. Zwołanie, które pomaga nam zrozumieć, że nasze narody są zdolne do tworzenia, kształtowania, a nade wszystko wymarzenia takiej wielkiej ojczyzny, która umiałaby i mogła przyjąć, respektować i ogarnąć wielokulturowe bogactwo każdego narodu i kultury. Idąc za tą inspiracją, możemy myśleć o Panamie jako ziemi zwołania i marzeń.

1. Panama jest ziemią zwołania

Wyraźnie ukazał to Kongres Amfiktioniczny, i tak to ukazuje również dzisiaj przybycie tysięcy ludzi młodych, którzy przynoszą ze sobą pragnienie i chęć spotkania się i świętowania.

Wasz kraj, ze względu na uprzywilejowaną lokalizację, stanowi miejsce strategiczne nie tylko dla regionu, ale także dla całego świata. Jest mostem między oceanami i naturalną ziemią spotkań. Panama, najwęższy kraj w obu Amerykach, jest symbolem zrównoważonego rozwoju rodzącego się ze zdolności do tworzenia więzi i przymierzy. Ta zdolność charakteryzuje serce Panamczyków.

Każdy z was zajmuje szczególne miejsce w konstrukcji państwa i jest wezwany do zapewnienia, aby ta ziemia mogła wypełnić swoje powołanie do bycia ziemią zwołania i spotkań. Pociąga to za sobą postanowienie, zaangażowanie i codzienną pracę, aby wszyscy mieszkańcy tej ziemi mieli możliwość poczuć się twórcami swego losu, losu swoich rodzin i całego państwa. Nie można myśleć o przyszłości społeczeństwa bez czynnego, a nie tylko nominalnego udziału każdego z jego członków, tak aby godność była uznana i zagwarantowana poprzez dostęp do wysokiej jakościowo edukacji i krzewienia godnej pracy. Obie te rzeczywistości mogą dopomóc w uznaniu i docenieniu geniuszu i twórczej dynamiki tego ludu, a jednocześnie są najlepszym antidotum na wszelkiego rodzaju kuratele, które mają na celu ograniczenie swobody i podporządkowują lub lekceważą godność obywateli, zwłaszcza tych najbiedniejszych.

Geniusz właściwy tej ziemi jest naznaczony bogactwem jej rdzennych mieszkańców: Bribri, Bugé, Emberá, Kuna, Naso (Teribe), Ngäbe i Waunana, którzy mają wiele do powiedzenia i przypomnienia wychodząc ze swej kultury i wizji świata: kieruję do nich moje pozdrowienie i uznanie. I pozostaje dla nas znakiem budzącym nadzieję fakt, że te Światowe Dni Młodzieży rozpoczęły się tydzień temu od Dnia Młodych z Ludów Tubylczych i od Dnia Młodych Pochodzenia Afrykańskiego. Pozdrawiam was i dziękuję wam za to, że zrobiliście ten pierwszy krok ku Światowym Dniom Młodzieży.

Bycie ziemią zwołania oznacza celebrowanie, uznanie i wysłuchanie swoistych cech każdego z tych ludów a także wszystkich ludzi, którzy tworzą oblicze Panamy oraz umiejętność tworzenia przyszłości otwartej na nadzieję, aby być zdolnymi do obrony dobra wspólnego ponad interesami jedynie nielicznych czy służących nielicznym, kiedy istnieje stanowcza decyzja by sprawiedliwie dzielić swoje dobra.

Nowe pokolenia, z ich radością i entuzjazmem, z ich wolnością, wrażliwością i zdolnością krytycyzmu, wymagają od dorosłych, ale zwłaszcza od tych wszystkich, którzy posiadają rolę wiodącą w życiu publicznym, życia zgodnego z posiadaną godnością i powierzoną im władzą. Jest to zachęta do życia z wyrzeczeniem i przejrzystością, w konkretnej odpowiedzialności za innych i za świat. Jest to styl życia, który ukazałby, że służba publiczna jest synonimem uczciwości i sprawiedliwości oraz przeciwieństwem wszelkiej formy korupcji. Wymaga to zaangażowania, w którym wszyscy – począwszy od tych, którzy deklarują się jako chrześcijanie – mieliby odwagę budowania „prawdziwie humanitarnego życia politycznego” (Konst. Duszpast. Gaudium et spes, 73), które stawia osobę w centrum, jako serce wszystkiego. Pobudza to do tworzenia kultury większej przejrzystości wśród rządów, sektora prywatnego i wszystkich mieszkańców, jak mówi ta piękna modlitwa, jaką odmawiacie za ojczyznę: „Daj nam chleba powszedniego, abyśmy mogli spożywać go w naszym domu i codziennie: byśmy mogli spożywać go w naszym domu i w zdrowiu godnym ludzi”.

2 Ponadto Panama jest ziemią marzeń

W tych dniach Panama będzie wspominana nie tylko jako centrum regionalne lub punkt strategiczny dla handlu czy tranzytu ludzi. Stanie się „hubem” nadziei. Miejscem spotkań, w którym młodzi ludzie z pięciu kontynentów, pełni marzeń i nadziei, będą świętować, spotykać się, modlić się oraz ożywiać pragnienie i zaangażowanie w tworzenie świata bardziej ludzkiego. W ten sposób będą stawiać wyzwanie krótkowzrocznym, doraźnym poglądom ludzi zwiedzionych rezygnacją, chciwością czy zniewolonych paradygmatem technokratycznym, wierzących, że jedyna możliwa droga prowadzi przez „grę rywalizacji”, spekulacji i „prawo silniejszego, gdzie możny pożera słabszego” (Adhort. ap. Evangelii gaudium, 53), zamykając jutro na nową perspektywę dla ludzkości. Goszcząc marzenia tych młodych ludzi, Panama staje się ziemią marzeń, stawiającą wyzwanie wielu pewnikom naszego czasu i stwarzającą życiodajne perspektywy, wskazujące nową podstawę do kroczenia ze spojrzeniem naznaczonym szacunkiem i przenikniętym współczuciem dla drugiego. W tym czasie będziemy świadkami otwarcia nowych kanałów komunikacji i zrozumienia, solidarności, kreatywności i wzajemnej pomocy; kanałów na miarę człowieka, które dałyby bodziec do zaangażowania i zrywałyby anonimowość i izolację, z myślą o nowym sposobie budowania historii.

Wiemy, że inny świat jest możliwy, a ludzie młodzi zapraszają nas do udziału w jego budowaniu, aby marzenia nie pozostały czymś chwilowym czy ulotnym, aby pobudziły do paktu społecznego, w którym wszyscy mogliby mieć możliwość marzenia o jakimś jutrze: również prawo do przyszłości jest prawem człowieka.

W tej perspektywie zdają się nabierać kształtu słowa Ricardo Miró, który śpiewając o tak bardzo umiłowanej ojczyźnie mówił: „Aby widząc ciebie Ojczyzno, mówiono / że ukształtowała cię wola Boża / aby pod oświecającym cię słońcem / zjednoczyła się w tobie cała ludzkość” (Patria de mis amores).

Ponawiam moją wdzięczność za wszystko, co uczyniliście, aby to spotkanie było możliwe i wyrażam Panu, Panie Prezydencie, oraz wszystkim obecnym, a także osobom, które nas śledzą za pomocą środków przekazu, moje najlepsze życzenia odnowionej nadziei i radości w służbie wspólnemu dobru.

Niech Matka Boża Starsza (Santa Maria la Antigua) błogosławi i strzeże Panamę!

Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail