Aleteia logoAleteia logo
Aleteia
piątek 30/10/2020 |
Bł. Benwenuty Bojani
home iconDuchowość
line break icon

O. Krzysztof Popławski: dominikanin, który nauczył się mandaryńskiego i napisał książkę o miłości

KRZYSZTOF POPŁAWSKI

Witek Sroga/EAST NEWS

Iwona Flisikowska - publikacja 23.06.19

Tato, który był pułkownikiem Wojska Polskiego, nie był zachwycony moją decyzją. Tak bardzo po męsku, wspólny moment relacji ojciec - syn, był przed śmiercią taty, który umierał na raka, kiedy podziękowałem mu za wszystko, a on mnie.

Iwona Flisikowska: W jaki sposób Ojciec odkrył swoje powołanie i dlaczego wybrał drogę dominikańską?

O. Krzysztof Popławski OP*: Już w szkole średniej zastanawiałem się, co mam robić w życiu. W ósmej klasie przeczytałem wszystkie Ewangelie i ten element ewangeliczny wiary i pobożności rozwijał się we mnie. Chyba w drugiej klasie liceum zacząłem myśleć o powołaniu kapłańskim i zakonnym. Ponieważ należałem do parafii salezjańskiej, to ta duchowość była mi bliska.




Czytaj także:
Skok na spadochronie i jubileuszowy powiew Ducha. Rozmowa z prowincjałem polskich dominikanów

Po maturze wybrałem się na studia, aby dać sobie jeszcze czas na przemyślenie moich decyzji. Po roku geografii wstąpiłem do salezjanów. W trakcie salezjańskiej formacji miałem poczucie, że jestem u salezjanów, ale nie jestem salezjaninem. W nowicjacie czytałem książki Jana Góry, które wywarły na mnie wielki wpływ do tego stopnia, że zacząłem myśleć o wstąpieniu do zakonu dominikańskiego.

Zwłaszcza kiedy przeczytałem, że dominikanie głoszą słowo Boże wszystkim, wszędzie i na wszelkie sposoby. Bardzo mnie to poruszyło. A do tego zachwyciłem się świętym Dominikiem, choćby jego sposobami założenia naszego zakonu. Miałem dobrych przełożonych u salezjanów i pomogli mi rozeznać i przejść do Zakonu Dominikańskiego.

A kiedy już znalazłem się w nowicjacie dominikańskim w Poznaniu, to bardzo szybko odkryłem, że jest to moje miejsce, w którym chcę się oddać Panu Bogu całkowicie.

Jaka była reakcja rodziców na to, że ich jedyny syn chce zostać księdzem?

Moja mama uważała, że powołanie kapłańskie i zakonne jest bardzo trudne. Tato, który był pułkownikiem Wojska Polskiego, nie był zachwycony moją decyzją. Z jednej strony tematy religijne nie były mu bliskie, a z drugiej zwyczajnie chciał mieć synową i wnuki. Ale z czasem rodzice zaakceptowali mój wybór, a zwłaszcza tata, kiedy zostałem przeorem i proboszczem w Gdańsku.

Tak bardzo po męsku, i też równocześnie nasz piękny, wspólny moment relacji ojciec – syn, był przed śmiercią taty, który umierał na raka, kiedy podziękowałem jemu za wszystko, a on mnie. Parę lat później, jeden z znajomych taty, też wojskowy, podszedł do mnie, kiedy byłem w konfesjonale i powiedział mi: „Krzysiu, chciałem ci powiedzieć, że twój tata był zawsze z ciebie taki dumny”. To była dla mnie piękna wiadomość.

Przez dwie kadencje był Ojciec prowincjałem polskich Dominikanów. Jak Ojciec wspomina ten czas?

Polska prowincja ma 400 braci oraz ponad 20 klasztorów i domów, a więc były to trudne zadania „zarządzania”. Ale też dobry czas braterski, kiedy miałem możliwość dużego kontaktu z braćmi. Były mi powierzane sprawy istotne dla moich współbraci. Także ten okres 8 lat, pomimo dużego wyzwania i trudów, wspominam jako piękne doświadczenie braterstwa w zakonie.

Jednym z ważnych zadań, ale też i wyzwań był wyjazd Ojca na misje, na Daleki Wschód: dwa lata na Tajwanie i rok w Chinach. Czy chrześcijaństwo rozwija się na tych terenach i czy można „oficjalnie” ewangelizować? W jaki sposób możemy wspierać katolików w Chinach, gdzie panuje cały czas komunizm?

W Chinach nie można oficjalnie ewangelizować i nie może pełnić swojej misji żaden kapłan katolicki „z zewnątrz”. Byłem na Tajwanie przez dwa lata, a potem przez rok w Chinach. Uczyłem się przede wszystkim języka mandaryńskiego. Chiny są bardzo zróżnicowanym kulturowo i językowo, a także religijnie krajem. W jednej prowincji katolików może być dużo, w innych niewiele. Niektórzy podają, że jest 11 mln, a inni, mówią, że jest nawet 20 mln katolików oraz 50 mln chrześcijan.

Ważne jest, że co roku dużo młodych osób przygotowuje się do chrztu i przyjmuje sakrament w naszym Kościele katolickim. Podjęcie decyzji i wyboru wiary jest bardzo dojrzały. Po wielu latach duchowego spustoszenia, jakie wywołał głęboki komunizm, ludzie, którzy zagubili sens życia, odnajdują go teraz w religii. Kościół rozwija się dynamicznie mimo wszystkich przeszkód i trudności. Rozwijają się też wspólnoty protestanckie.

Powołania kapłańskie wywodzą się głównie z małych miejscowości: najczęściej z północno-wschodniej części Chin. Zakony, choćby dominikański, nie mogą oficjalnie funkcjonować. Dominikanie mają swój klasztor na Tajwanie, gdzie możemy działać i rozwijać się.


ADAM SZUSTAK U PAPIEŻA FRANCISZKA

Czytaj także:
O. Szustak „wbił do Watykanu na pełnej petardzie”. Ma nieść grzechy papieża do Bożego Grobu

Jeśli chodzi o pomoc katolikom w Chinach, to organizowane są msze święte w języku chińskim w Polsce, prowadzona jest też opieka duszpasterska, w Polsce m.in. przez Stowarzyszenie Sinicum. Podobna działalność ma miejsce też miejsce w innych krajach europejskich, np. we Włoszech, w Hiszpanii czy Niemczech.

Ważne jest to, że sporo Chińczyków studiuje w Europie czy USA i dla nich organizowane są duszpasterstwa. Warto przypomnieć, że Papież Benedykt XVI ustanowił 24 maja dniem Modlitwy za Kościół w Chinach. Ciekawą formą pomocy okazały się działania Ruchu Światło-Życie, który przeprowadził rekolekcje oazowe w Chinach i dla Chińczyków w Polsce. Stowarzyszenia Sinicum też działa bardzo prężnie.

Od 2014 roku pełni Ojciec funkcję socjusza, czyli asystenta generała wszystkich dominikanów na świecie, mieszkając na co dzień na Awentynie w Rzymie. Na czym polega ta misja?

Tak, jestem asystentem generała ds. Europy Wschodniej i Centralnej. Pracuję i pomagam w kontekście tej części Europy. W imieniu generała przeprowadzam różnego rodzaju spotkania i wizytacje. Pracuję też w Radzie Generalnej, która zajmuje się wszystkimi sprawami naszego zakonu na całym świecie.

Mieszkam w wyjątkowo pięknym miejscu, w klasztorze Św. Sabiny. Znajduje się tu nasz dom generalny. Ale większość roku spędzam w podróżach. Ze względu na wcześniejsze doświadczenia generał włączył mnie do grupy osób zajmujących się naszą misją na Tajwanie i w Chinach. Dlatego też regularnie odwiedzam naszych braci na tych terenach.

Przez ostatnie 3 lata byłem też odpowiedzialny za Dominikańską Fundację Spem Miriam. Jest to fundusz stypendialny dla naszych braci. Słowem sporo pracy, ale bardzo twórczej. Z perspektywy czasu widzę jak wszystko od samego początku układa się „w jedną całość”. I to jest cudowna tajemnica Bożej Opatrzności!

Gości teraz Ojciec w Polsce, m.in. z powodu promocji książki „24 godziny kochania”. Co można powiedzieć o tej książce czytelnikom portalu Aleteia?

Miłość ma niezliczoną ilość postaci i o tym opowiada ta książka. „24 godziny kochania” to historie ludzi, którzy się kochają, szukają miłości bądź boleśnie odczuwają jej brak czy stratę ze względu na śmierć, a fabuła toczy się w wielu miejscach świata.

Opowiada o złożoności naszych relacji i o miłości potężniejszej od śmierci. O miłości, za która tęsknimy i która może nam przysporzyć cierpienia. O potrzebie bycia kochanym, bo miłość jest odpowiedzią na wszystkie nasze pytania.

* Ojciec Krzysztof Popławski przez trzy lata był misjonarzem w Azji (Tajwan i Chiny). W latach 2006-2014 był prowincjałem polskich dominikanów. Obecnie jest socjuszem generała zakonu ds. Europy Środkowej i Wschodniej. Mieszka w Rzymie w klasztorze św. Sabiny na Awentynie.


DOMINIKANIN, KTÓRY DOSTAŁ NAGRODĘ NOBLA

Czytaj także:
Dominikanin, który dostał Nobla. Poświęcił życie tym, którzy cierpią na „rdzewienie duszy”

Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia jest aktualizowana codziennie i publikowana w ośmiu językach: po francusku, angielsku, arabsku, włosku, hiszpańsku, portugalsku, polsku i słoweńsku.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Tags:
ChinyDominikanieewangelizacjazakonnik
Modlitwa dnia
Dziś wspominamy świętego...





Top 10
Philip Kosloski
5 świętych, których ciała nie uległy rozkłado...
Theresa Aletheia Noble
Dobra spowiedź. 10 cennych rad od księży
Mathilde de Robien
Imiona, które noszą w sobie pieczęć Boga. Moż...
PAPIEŻ PRZYTULA CHOREGO MĘŻCZYZNĘ
Marine Soreau
„Papież nie bał się mnie objąć”. Opowieść czł...
KOBIETA NA POLU
Redakcja
Cytat z Biblii dla ciebie na dziś [26 paździe...
ST JOSEPH,THE WORKER CARPENTER, JESUS,CHILDHOOD OF CHRIST
Philip Kosloski
Ta starożytna modlitwa do św. Józefa podobno ...
ABORCJA
Michał Lubowicki
Twoja wiara nie ma nic do rzeczy w kwestii ab...
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail