Aleteia logoAleteia logo
Aleteia
piątek 16/04/2021 |
Św. Marii Bernadety Soubirous
home iconStyl życia
line break icon

Czy na liście osób, które obdarzam miłością, znajduje się także moje imię?

LUSTRO

Roberto Delgado Webb/Unsplash | CC0

Małgorzata Rybak - 13.11.19

Z tego brania siebie pod uwagę odsłaniają się polany sprzyjania sobie. Wybierania tego, co mnie karmi i wzmacnia. Takich zajęć, takich miejsc, takich relacji.

Pisałam ostatnio o tym, że miłości do siebie można się oduczyć. I jak wielki to ból. Ktoś napisał w odpowiedzi, że jeszcze gorzej niż się jej oduczyć – jest nie nauczyć się jej nigdy. Znalazłam jednak w tym miejscu także nadzieję. Bo skoro kochania siebie uczymy się albo nie, lub też oduczamy na przestrzeni życia, to znaczy, że można także zacząć się tego uczyć od nowa. Jak dziecko. Po kawałku.

Kojarzy się to często tak, że ktoś sobie kupuje kawę i ciastko. I to ulubione. A ja myślę, że czasem nawet te trzy dychy wydane na deser to ochłap na pociechę po milionach sytuacji potraktowania siebie do bani. I że życie mogłoby wyglądać zupełnie inaczej, gdyby pokochać siebie naprawdę serdecznie.

I zamiast na przykład zadręczać się tym, co i kto o mnie powie, bardzo się przejąć tym, co sam albo sama o sobie myślę i mówię. Zamiast starać się spełniać oczekiwania wszystkich i ze stresu siwieć albo nie spać po nocach, pomyśleć o tym, co dla mnie naprawdę jest ważne. I wpisać siebie na listę bliskich osób, na których zdaniu mi zależy.

Starać się mniej

Można uczyć się kochać siebie, wybierając to, co jest mniej obciążające – czyli dla odmiany „starając się mniej” (o, jak bardzo lubię tę frazę Agnieszki Stein!). Może najpierw potrzeba zaopiekować się przekonaniem, że „trzeba się w życiu utyrać”. I zapytać siebie, czy ono mnie wspiera. Czy dzięki niemu moje życie staje się pełniejsze i lepsze. Czy pomaga moim bliskim, z którymi mieszkam. Bo jeśli gasnę jak blaknący pergamin i w smaku przypominam coraz bardziej ocet, to może tę dewizę można pożegnać i poszukać lepszej. „Mogę dać z siebie tyle, ile mogę”. „To ok nie mieć siły”. „Najpiękniejsze rzeczy w życiu są darem”.

Pokochać siebie serdecznie, jak dziecko, to podobnie jak ono uczyć się nowych słów. Znajomy salezjanin, któremu wiele zawdzięczam, słuchając, jak sobie dowalam, powiedział mi kiedyś: „Ej, nie wolno ci tak mówić o sobie”. I zostały te słowa ze mną jak położona na ramieniu dłoń przyjaciela, który chce wziąć mnie w obronę przede mną samą. Możesz mówić o sobie jak o kimś bliskim, kto jest dla ciebie ważny i kogo nie chcesz zranić. Możesz mówić do siebie jak do kogoś, kogo kochasz. „Jestem sobie wdzięczna, że wczoraj zatrzymałam się w biegu”. „Jestem kimś wartościowym”. „Jest mi trudno”. „Jestem cudem”. Te słowa otwierają nowe pejzaże. I bez wyjazdu do Nowej Zelandii, na zapomnianej ulicy swojego miasta albo wsi, zobaczysz coś pięknego, co jest głęboko w tobie.

Brać siebie pod uwagę

Uczyć się kochać siebie – to brać siebie pod uwagę. To potrzeba ważna jak oddech: być dostrzeganym i branym pod uwagę. Nawet małe dzieci nie chcą, by ktoś za nich decydował i wkraczał w ich przestrzeń jak taran. Okazują też, że są zmęczone albo głodne – tym wyraźniej, im są mniejsze. Nie jak dorosły, który o 11 spostrzega, że jeszcze nie jadł śniadania, albo po tygodniu spania po cztery godziny wysadza dom w powietrze i wtedy dopiero dociera do niego, jak jest niewyspany.

Uczenie się brania siebie pod uwagę otwiera ścieżkę przyjaźni z tą ważną częścią mnie: z moim ciałem. Z tej uważności na to, co się z nim dzieje, może zawitać czegoś w moim życiu mniej, a czegoś innego więcej. Mniej ścisku w żołądku. Mniej napięcia, które trzyma jak pod elektrycznym pastuchem całe dnie. Mniej bólu. Bo gdy słuchamy, jakie sygnały ciało nam wysyła, możemy spełniać jego prośby. O sen. O czas wolny. O ruch. O odpoczynek. O przytulenie. O miękki koc.

Czuły radar ciała jednak wyłapuje także wiele innych rzeczy. To, czy możemy spełnić czyjąś prośbę, czy też zgoda nas obciąży nadmiernie. I to, czy nasze granice są bezpieczne, czy naruszane. Możemy sprawdzać, czy to, co ktoś robi względem nas, jest dla nas ok, czy niekoniecznie. I w ten sposób, słuchając swojego ciała, zyskujemy więcej wolności. Więcej autentyczności i wyborów w zgodzie z własnym sumieniem, wartościami, potrzebami i poczuciem integralności.

I z tego brania siebie pod uwagę odsłaniają się polany sprzyjania sobie. Wybierania tego, co mnie karmi i wzmacnia. Takich zajęć, takich miejsc, takich relacji. Gdy na liście osób, które obdarzam miłością, znajduje się także moje własne imię.


MIŁOŚĆ

Czytaj także:
Co się dzieje, kiedy sam sobie odmawiasz miłości?


KOBIETA

Czytaj także:
Bądź sam dla siebie wsparciem, czyli jak budować relację z samym sobą


KŁÓTNIA MAŁŻEŃSKA

Czytaj także:
Krytyka zamiast wsparcia. Czy da się uratować taki związek?

Tags:
miłośćrozwój
Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia ukazuje się w siedmiu językach: angielskim, francuskim, włoskim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i słoweńskim.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...




Top 10
1
MARIA DULCISSIMA HOFFMANN
Anna Gębalska-Berekets
Oddała własne oczy chłopcu, który stracił wzrok i słuch. Helena H...
2
KSIĄDZ W KONFESJONALE
Ks. Mateusz Szerszeń CSMA
„Nigdy więcej!”. Ksiądz mówi, czego nie lubi w konfesjonale, gdy ...
3
EMILIA KACZOROWSKA WOJTYŁA
Esprit
Emilia Wojtyłowa. Zagrożona ciąża i heroizm, który ocalił przyszł...
4
ŚMIERĆ KLINICZNA
Katarzyna Szkarpetowska
Świadectwa ludzi, którzy umierali, ale wrócili. Ks. Wiktor opowia...
5
Redakcja
Cytat z Biblii dla ciebie na dziś 14 kwietnia
6
Redakcja
Cytat z Biblii dla ciebie na dziś 15 kwietnia
7
Redakcja
Cytat z Biblii dla ciebie na dziś 12 kwietnia
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail