Aleteia

„Moim celem jest naprawienie zła”. Błażej Kmieciak przewodniczącym komisji do spraw pedofilii

BŁAŻEJ KMIECIAK
Piotr Molecki/EAST NEWS
Udostępnij

Dr hab. Błażej Kmieciak, powołany 15 maja b.r. przez Rzecznika Praw Dziecka, został dziś przewodniczącym Państwowej Komisji do spraw wyjaśniania przypadków czynności skierowanych przeciwko wolności seksualnej i obyczajności wobec małoletniego poniżej lat 15.

Pozostałymi członkami Komisji są: Hanna Elżanowska, Andrzej Nowarski, Barbara Chrobak, Elżbieta Malicka, Justyna Kotowska i Agnieszka Rękas.

Rzecznik Praw Dziecka, informując o powołaniu dr. Błażeja Kmieciaka na stanowisko członka Komisji, mówił: „Ufam, że dzięki takim bezkompromisowym ekspertom jak dr hab. Błażej Kmieciak każdy sprawca, któremu dotąd udawało się uniknąć sprawiedliwości, w końcu odpowie za swoje czyny. Nie będzie taryfy ulgowej dla żadnej osoby, dla żadnego środowiska. Pedofilia to zbrodnia, którą trzeba wypalić rozgrzanym żelazem”.

 

„Moim celem jest naprawienie zła”

– Powołanie do Komisji to dla mnie nie tylko wielka odpowiedzialność, ale także zaszczyt i misja. Moim celem jest naprawienie zła, które nigdy nie powinno się zdarzyć. Zła w najpodlejszym wydaniu. Zła, które pozostawiło u każdego skrzywdzonego dziecka ślad do końca jego życia. Dlatego każdy, kto takie zło czynił, musi za to odpowiedzieć. I zrobię wszystko, aby tej misji sprostać – zapewniał 15 maja Błażej Kmieciak.

Przewodniczący Komisji Błażej Kmieciak jest doktorem habilitowanym nauk prawnych, ma doktorat z socjologii prawa, jest też absolwentem resocjalizacji i podyplomowych studiów w zakresie prawa medycznego i bioetyki.

Ukończył Szkołę Praw Człowieka organizowaną przez Helsińską Fundację Praw Człowieka oraz Szkołę Profilaktyki Uzależnień w Warszawie. Posiada uprawnienia mediatora, odbywał kursy organizowane przez Uniwersytet Harvarda, Uniwersytet Georgetown i Organizację Narodów Zjednoczonych dotyczące praktyki w stosowaniu praw dziecka oraz przeciwdziałaniu przemocy wobec dzieci.

Przez osiem lat pełnił funkcję Rzecznika Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego, był ekspertem Rzecznika Praw Pacjenta do spraw bioetycznych. Był członkiem Zespołu ds. Ochrony Autonomii Rodziny i Życia Rodzinnego przy Ministerstwie Sprawiedliwości.

Pracuje w Zakładzie Prawa Medycznego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Jest ekspertem organizacji pozarządowych, m.in. Fundacji Życie i Fundacji im. Księdza Jana Kaczkowskiego.

Od urodzenia jest osobą z niepełnosprawnością – niedowidzącą.

Redaktor, autor i współautor licznych recenzowanych artykułów oraz książek, m.in. „Prawa dziecka jako pacjenta”, „Prawa pacjenta i ich ochrona. Studium socjologiczne”, „Prawo, psychiatria, społeczeństwo” i „Seksualność i prawo”.

 

Państwowa Komisja do spraw pedofilii

Celem państwowej komisji do spraw wyjaśniania przypadków czynności skierowanych przeciwko wolności seksualnej i obyczajności wobec małoletniego poniżej lat 15 ma być wyjaśnianie przypadków wykorzystywania seksualnego małoletnich we wszystkich środowiskach społecznych.

Jej zadaniem będzie m.in. identyfikacja zaniedbań i zaniechań organów państwa, a także organizacji pozarządowych, podmiotów i instytucji prowadzących działalność edukacyjną, wychowawczą, opiekuńczą, kulturalną i związaną z kulturą fizyczną, wypoczynkiem i leczeniem.

Zgodnie z obowiązującą od 26 września ub. roku ustawą o państwowej komisji, do jej zadań ma też należeć m.in. wydawanie postanowień o wpisie do Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym, zawiadamianie odpowiednich organów o podejrzeniu popełnienia przestępstwa pedofilii, ale także o przypadkach niezawiadomienia właściwego organu o podejrzeniu przestępstwa pedofilii.

Współpracę z państwową komisją deklaruje od początku Kościół. – Gdy komisja faktycznie powstanie i zacznie działać, i gdy będą takie oczekiwania pod adresem Kościoła, to w miarę możliwości i posiadanych narzędzi będziemy z nią współpracować – mówił w wywiadzie dla KAI w grudniu ub. roku abp Wojciech Polak, prymas Polski i delegat KEP ds. ochrony dzieci i młodzieży.

Komisja ma być organem niezależnym od innych organów władzy państwowej. Jej członkiem nie mógł zostać poseł, senator, poseł do Parlamentu Europejskiego czy m.in. urzędnik samorządowy lub członek partii politycznej. W jej skład mogła natomiast zostać powołana osoba, która m.in. ma obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw publicznych, posiada pełną zdolność do czynności prawnych, nie była prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Ponadto posiada tytuł doktora habilitowanego lub tytuł profesora, jest nauczycielem akademickim oraz posiada wyższe wykształcenie prawnicze, medyczne, psychologiczne lub pedagogiczne, a także cieszy się nieposzlakowaną opinią.

Podmiotami uprawnionymi do zgłaszania kandydatów były Naczelna Rada Adwokacka, Krajowa Rada Radców Prawnych, Krajowa Rada Sądownictwa, Krajowa Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym, Naczelna Izba Lekarska oraz Krajowa Izba Psychologów.

rpd, lk, dg / Warszawa