Aleteia

„AVE CRUX”: medytacja nad Krzyżem Chrystusa, w oparciu o teksty św. Jana Pawła II

PAPIEŻ JAN PAWEŁ II Z KRZYŻEM
EAST NEWS
Udostępnij

Bądź pozdrowiony, Krzyżu, gdziekolwiek się znajdujesz, w polach, przy drogach, na miejscach, gdzie ludzie cierpią i konają… Na miejscach, gdzie pracują, kształcą się i tworzą, na piersi mężczyzny czy kobiety, chłopca czy dziewczyny i w każdym ludzkim sercu…

Nabożeństwo medytacji nad Krzyżem Chrystusa „Ave Crux”, w oparciu o teksty św. Jana Pawła II
(inspirowane treścią i formą papieskiej homilii z mszy świętej w katedrze wawelskiej 10 czerwca 1987 roku).

 

Ave Crux! Bądź pozdrowiony, Krzyżu Chrystusa!

1.

„Na drogach ludzkich sumień, nieraz tak trudnych i tak bardzo powikłanych, Bóg postawił wielki drogowskaz, który życiu ludzkiemu nadaje kierunek i ostateczny sens. Jest nim krzyż Pana naszego Jezusa Chrystusa”.

Ave Crux! Bądź pozdrowiony, Krzyżu Chrystusa!

2.

„Krzyż jest katedrą Boga w świecie. To na nim Chrystus udzielił ludzkości najważniejszej lekcji, tej mianowicie, że mamy miłować się wzajemnie tak jak On nas umiłował: aż po najwyższy dar z samego siebie”.

Ave Crux! Bądź pozdrowiony, Krzyżu Chrystusa!

3.

„To w Krzyżu jest Ci dana, o Chryste, „wszelka władza” (Mt 28,18), taka władza, jakiej nikt inny nie ma w dziejach świata. To w Krzyżu jest moc Odkupienia człowieka (…) To w Krzyżu, w tym – po ludzku znaku hańby – stałeś się, o Chryste, Pasterzem naszych dusz i Panem dziejów”.

Ave Crux! Bądź pozdrowiony, Krzyżu Chrystusa!

4.

„Zapowiadając własną śmierć na Golgocie, śmierć krzyżową, Chrystus powiedział: «potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego» (J 3,14).

Tak. Został wywyższony.

To wywyższenie na krzyżu otwarło przed Chrystusem szczególny horyzont. Horyzont krzyżowej ofiary ogarniał nie tylko Jerozolimę, ale cały świat: «Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie» (J 12,32).

A zatem – to, co po ludzku jest wyniszczeniem śmiertelnym – w horyzoncie Chrystusowej ofiary jest objawieniem Bożej mocy: mocy odkupienia, mocy zbawczej. «Potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne» (J 3,14-15)”.

Ave Crux! Bądź pozdrowiony, Krzyżu Chrystusa!

5.

„Gdziekolwiek znajduje się twój znak, Chrystus daje świadectwo swojej Paschy: owego «przejścia ze śmierci do życia». I daje świadectwo miłości, która jest mocą życia – miłości, która zwycięża śmierć.

Bądź pozdrowiony, Krzyżu, gdziekolwiek się znajdujesz, w polach, przy drogach, na miejscach, gdzie ludzie cierpią i konają… Na miejscach, gdzie pracują, kształcą się i tworzą…

Na każdym miejscu, na piersi każdego człowieka, mężczyzny czy kobiety, chłopca czy dziewczyny… i w każdym ludzkim sercu…”

Ave Crux! Bądź pozdrowiony, Krzyżu Chrystusa!

6.

„[N]ie wstydźcie się tego krzyża. Starajcie się na co dzień podejmować krzyż i odpowiadać na miłość Chrystusa. Brońcie krzyża, nie pozwólcie, aby Imię Boże było obrażane w waszych sercach, w życiu rodzinnym czy społecznym. Dziękujmy Bożej Opatrzności za to, że krzyż powrócił do szkół, urzędów publicznych i szpitali. Niech on tam pozostanie! Niech przypomina o naszej chrześcijańskiej godności i narodowej tożsamości, o tym, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy, i gdzie są nasze korzenie. Niech przypomina nam o miłości Boga do człowieka, która w krzyżu znalazła swój najgłębszy wyraz”.

Ave Crux! Bądź pozdrowiony, Krzyżu Chrystusa!

7.

„Weź krzyż! Przyjmij go, nie pozwól, aby przygniotły cię wydarzenia, ale z Chrystusem zwyciężaj zło i śmierć! Jeżeli z Ewangelii Krzyża uczynisz program swojego życia, jeżeli pójdziesz za Chrystusem aż na krzyż, w pełni odnajdziesz samego siebie!”

Ave Crux! Bądź pozdrowiony, Krzyżu Chrystusa!

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

K: Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie,
W: Żeś przez krzyż i mękę Swoją świat odkupić raczył.

Módlmy się

Boże, Ty w zgorszeniu Krzyża objawiłeś swoją niewysłowioną mądrość, spraw, abyśmy do głębi przeniknęli chwałę męki Twojego Syna i z ufnością chlubili się Jego krzyżem. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

 

Wykorzystano fragmenty następujących wystąpień św. Jana Pawła II:
1. Homilia z mszy św., Skoczów, 22 maja 1995 r.
2. Homilia wygłoszona podczas konsystorza, Rzym, 22 lutego 2001 r.
3 i 5. Homilia z mszy św. odprawionej w katedrze wawelskiej, Kraków, 10 czerwca 1987 r.
4. Homilia z mszy św. odprawionej u podnóża Góry Krzyży na Litwie, 7 września 1993 r.
6. Homilia z mszy św., Zakopane, 6 czerwca 1997 r.
7. Spotkanie z młodzieżą przed bazyliką św. Jana na Lateranie, Rzym, 2 kwietnia 1998 r. 

Materiał ukazał się pierwotnie w Magnificat, wrzesień 2019.