Przymusowo odsunięci od Stołu Pańskiego. Bezpieczne udzielanie Komunii.

Gdy świat stanął w obliczu pandemii, w wielu parafiach zalecano, a niekiedy wręcz wymuszano przyjmowanie Komunii na rękę. Motywowano to troską o zdrowie wiernych. Jednak szybko okazało się, że takie rozwiązanie jest raczej półśrodkiem niż realną ochroną. To klasyczny przykład powiedzenia: „zamienił stryjek siekierkę na kijek”.

Wbrew obiegowym opiniom, jama ustna – zwłaszcza u osoby zdrowej – jest środowiskiem mniej zanieczyszczonym niż skóra dłoni. To właśnie dłonie są głównym nośnikiem bakterii i wirusów. Dotykamy nimi klamek, poręczy, banknotów, telefonów, czyli powierzchni, na których drobnoustroje utrzymują się długo i w dużym stężeniu. Podanie Hostii na rękę sprawia, że kontaktuje się ona z miejscem najbardziej narażonym na zanieczyszczenie.

Nie chodzi jednak tylko o zdrowie fizyczne. Przyjmowanie Komunii na rękę zwiększa ryzyko profanacji. Nawet mikroskopijne partykuły Hostii, które pozostają na skórze, są w pełni Ciałem Chrystusa. Mogą one zostać strzepnięte na ziemię, przyczepić się do ubrania lub zostać przeniesione w inne miejsce. Tradycyjny sposób – Komunia do ust – niemal całkowicie eliminuje to zagrożenie.

Sposób przyjmowania Eucharystii nie jest obojętny. Komunia do ust podkreśla, że to Chrystus karmi nas swoim Ciałem przez ręce kapłana. Komunia na rękę wprowadza natomiast gest samodzielnego „obsługiwania się”, co zubaża wymowę tego sakramentu. Zewnętrzny znak ma tu ogromne znaczenie dla kształtowania wiary – zwłaszcza u dzieci i młodzieży, które uczą się przez obserwację.

Kościół nie zakazuje przyjmowania Komunii na rękę, ale doświadczenie pokazuje, że to nie jest ani bezpieczniejsza, ani bardziej godna forma. Przeciwnie – naraża wiernych na złudne poczucie ochrony przed chorobami i zwiększa ryzyko profanacji. Najpewniejszą i najpiękniejszą praktyką pozostaje Komunia do ust, w postawie wiary i pokory.

Przymusowe odsunięcie wiernych od tradycyjnej formy przyjmowania Komunii było dla wielu bolesnym doświadczeniem. Dziś warto na nowo odkryć jej głęboki sens. Bezpieczne udzielanie Ciała Pańskiego oznacza nie tylko troskę o zdrowie fizyczne, ale przede wszystkim o duchowe dobro człowieka i cześć wobec obecnego w Eucharystii Chrystusa.