Aleteia logoAleteia logo
Aleteia
wtorek 03/08/2021 |
Św. Lidii
home iconKultura
line break icon

Gustaw Holoubek i spotkania z Janem Pawłem II. Wspomnienie aktora

GUSTAW HOLOUBEK, JAN PAWEŁ II

fot. S. Domaniewski | ASSOCIATED PRESS/East News

Wydawnictwo Marginesy - 21.04.21

"Próbowałem komplementować papieża za jego utwory poetyckie, powiedział: Proszę pana, gdybym nie był papieżem, nikt by tego nie czytał" – tak Gustaw Holoubek wspominał spotkanie z Janem Pawłem II.

Gustaw Holoubek był niewątpliwie kimś więcej niż aktorem. Można powiedzieć, że mu się w życiu powiodło: zadowolony z każdej chwili, akceptował swoją rzeczywistość, cieszył się sobą, zawodem, tym, co miał, gdzie był, rodziną, przyjaciółmi. Żeglował przez życie (…).

Gustaw Holoubek i Jan Paweł II

Nie musiał grać, wystarczy, że był, i wszyscy padali na kolana. Magnetyzował. Nie było w nim żadnej sztuczności. Nawet jego piękny głos i słynna pauza były nie wykoncypowane, tylko naturalne. W taki sposób „grał” tylko papież Jan Paweł II. Obaj poznali tajemnicę ciszy.

Kazimierz Kutz

Pierwsze moje spotkanie z Papieżem odbyło się w nierzeczywistości i dotąd nie jestem pewien, czy w ogóle miało miejsce” – Holoubek zdaje relację z tej wizyty w swoich Wspomnieniach z niepamięci.

Wczesną jesienią 1979 roku odebrałem telefon, że jakaś bliżej nieznana mi instytucja, związana z Watykanem, zaprasza mnie do nagrania na płyty utworów poetyckich Karola Wojtyły. Rzecz ma się odbyć w Rzymie i przyjazd mój jest pilny (…). … Samo nagranie tekstów Papieża w małym, niedoskonałym technicznie studio było fatalne. Zachrypniętym głosem bez dźwięku, zdany wyłącznie na własne wzruszenie, utopiłem sens słów, szczególną dyscyplinę intelektualną tych słów, w lękach, łzach, widocznym wysiłku emocjonalnym.

Gustaw Holoubek

Gdybym nie był papieżem…

Przy innej okazji doda:

„Po tym nagraniu zostałem łaskawie przyjęty u papieża na prywatnej audiencji. Trwała dwadzieścia minut, bardzo długo, i właśnie wtedy papież powiedział mi, że otarł się o teatr, o aktorów, zaniechał już dawno tych zainteresowań, ponieważ los zbudował mu taką a nie inną powinność, ale pozostał wierny temu środowisku, tej atmosferze, idei tego środowiska i że ze wszystkich sztuk, sztukę aktorską, sztukę teatru uważa za jedną z czołowych – określa w sposób całkowicie niedwuznaczny całą naturę ludzką, to, co może być człowieka dylematem, począwszy od filozofii życia, a skończywszy nawet na najbardziej prostych funkcjach fizjologicznych. Kierunek słowa, które było na początku, jest nie tylko wzniosły, ale ciągle pełen tajemnic i ciągle do rozszyfrowania.

Z anegdotycznej strony tego spotkania: próbowałem komplementować papieża za jego utwory poetyckie, powiedział: Proszę pana, gdybym nie był papieżem, nikt by tego nie czytał. Pamięć o nim szalenie żywa i nieśmiertelna, wielkiego człowieczeństwa zawartego w tej skromnej, niezwykle ludzkiej postaci”.

Kiedy dostąpił przyzwolenia na zwiedzenie ogrodów watykańskich i dachów Bazyliki Świętego Piotra, stanął na jej szczycie. Zbliżał się zachód słońca.

Jeśli się patrzy na Rzym z tak wysoka przy dniu pogodnym […] nie można nie zastanowić się nad tym, kim się jest. Kim się jest w tej nieskończoności, w tym mrowiu istot, które nic nie wiedzą o moim istnieniu. I oto tego dnia właśnie […] doznałem olśniewającej pewności, że ktoś jest ze mną. Ktoś, kto spośród miliardów ludzi wybrał mnie, aby w tej przedwieczornej chwili przyjrzeć mi się z bliska.

Gustaw Holoubek

Jan Paweł II o powołaniu artysty

(…) Jeszcze raz Holoubek spotka się z Ojcem Świętym w ostatnim roku mijającego tysiąclecia, podczas wizyty Jana Pawła II na Uniwersytecie w Toruniu. Papież mówi do zebranego grona bliskie też Gustawowi słowa:

Ludziom nauki oraz ludziom kultury powierzona została szczególna odpowiedzialność za prawdę – dążenie do niej, jej obrona i życie według niej. Znamy dobrze trudności związane z ludzkim poszukiwaniem prawdy, z których dzisiaj na czoło wysuwają się: sceptycyzm, agnostycyzm, relatywizm i nihilizm. Dzisiaj nierzadko usiłuje się nam wmówić, iż skończył się bezpowrotnie czas pewności poznania prawdy, oraz że jesteśmy nieodwołalnie skazani na totalny brak sensu, na prowizoryczność poznania, ciągłą zmienność i względność. […] W tej sytuacji jawi się nagląca konieczność potwierdzenia podstawowego zaufania do ludzkiego rozumu i jego zdolności do poznania prawdy – także tej prawdy absolutnej i ostatecznej.

(…) 7 czerwca 1999 r. był dniem wyjątkowym dla środowisk naukowych naszego kraju, a społeczności akademickiej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w szczególności. Spotkanie Ojca Świętego Jana Pawła II z przedstawicielami Nauki Polskiej było z pewnością niezwykle ważnym wydarzeniem, które dostarczyło wszystkim wielu impulsów do przemyśleń, a także wielu wzruszeń.

(…) A papież Jan Paweł w liście do artystów pisze znamienne słowa:

Kto dostrzega w sobie tę Bożą iskrę, którą jest powołanie artystyczne – powołanie poety, pisarza, malarza, rzeźbiarza, architekta, muzyka, aktora… – odkrywa zarazem pewną powinność: nie można zmarnować tego talentu, ale trzeba go rozwijać, ażeby nim służyć bliźniemu i całej ludzkości.

Gustaw Holoubek w Jerozolimie

Holoubkowi dane jest też poznać źródło wiary trzech głównych religii świata – Jerozolimę. Zostaje zaproszony do udziału w prawykonaniu utworu oratoryjnego, skomponowanego przez Krzysztofa Pendereckiego z okazji jubileuszu trzech tysiącleci istnienia tego miasta, założonego przez Sema i Ebera, przodków Abrahama – Siedmiu bram Jerozolimy.

W tutejszej State Hall międzynarodowa obsada: soliści, chóry z Monachium, Stuttgartu i Lipska oraz Jerozolimska Orkiestra Symfoniczna pod dyrekcją Lorina Maazela. Narratorem splatającym części muzyczne, czytającym psalmy biblijne, jest Holoubek. „Podniosłe słowa w jego interpretacji brzmią jeszcze donośniej” – podkreśla Magda Zawadzka.

Wyjawia też: Gustaw zostawia w Ścianie Płaczu list z życzeniem, ale nigdy nie zdradza, co w nim napisał. Wraca odrodzony duchowo, z otuchą na następne lata.

*Fragment książki Z. Turowskiej, „Gustaw. Opowieść o Holoubku„, Marginesy 2021; tytuł, lead, skróty, śródtytuły pochodzą od redakcji Aleteia.pl

Tags:
aktorjan paweł II
Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia ukazuje się w siedmiu językach: angielskim, francuskim, włoskim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i słoweńskim.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...




Top 10
1
POGRZEB FRANKA
Redakcja
Pożegnali Franka – 7-letniego pielgrzyma. „Szedłeś do Matki...
2
FR MAXIMILIAN KOLBE
Katolicka Agencja Informacyjna
„Jego ciało było czyściutkie i promieniowało”...
3
BEZDOMNY CESAR
Agencja I.Media
Całe życie był bezdomny, ale pochowano go po królewsku. W Watykan...
4
Mathilde de Robien
Jak podtrzymać ogień miłości? Prosta i skuteczna metoda
5
Arthur Herlin
Biblia, która wyłoniła się spod gruzów World Trade Center
6
DAWCA 5114
Joanna Operacz
Tatuaż z plemnikiem. Historia 36 dzieci poczętych z nasienia jedn...
7
Claudio de Castro
Jak zbawić swoją duszę w ostatniej chwili?
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail