Aleteia logoAleteia logo
Aleteia
sobota 12/06/2021 |
Św. Onufrego Wielkiego
home iconDuchowość
line break icon

Czytanie Biblii na chybił trafił: czy tak odczytam Bożą wolę? Pułapki, niebezpieczeństwa i wskazówki

BIBLE,HANDS

Congerdesign | CC0

Ks. Michał Lubowicki - 08.06.21

Czy szukając odpowiedzi na nasze życiowe pytania można czytać Biblię otwierając ją losowo? Jest inna metoda. Brzmi mniej atrakcyjnie, ale jest zdecydowanie pewniejsza i owocować będzie pogłębieniem naszej relacji z Panem.

Kiedy potrzebuję usłyszeć Boga

Niejednokrotnie w życiu znajdujemy się w takich sytuacjach, kiedy bardzo chcielibyśmy w miarę wyraźnie usłyszeć i zrozumieć, co Pan Bóg ma nam do powiedzenia. Dostać od Niego jasną odpowiedź na nasze pytania czy wątpliwości, wskazówkę jak postąpić lub jaką podjąć decyzję.

Szybko nie znaczy dobrze

Niektórzy preferują wówczas (i polecają) taką oto metodę: weź do ręki Biblię, wezwij Ducha Świętego, otwórz Biblię na chybił trafił i przeczytaj pierwszy werset/fragment, na jaki natrafisz. Wbrew pozorom nie jest to jednak najlepsza (ani nawet dobra) metoda…

Wbrew pozorom, bo pozornie i na pierwszy rzut pobożnego oka wydawać by się mogła nawet w porządku. Szukamy wszak pomocy u Pana Boga, sięgamy po Słowo Boże, prosimy Ducha Świętego o pomoc. I przyjmujemy w dobrej wierze wylosowany fragment… Co niby jest nie tak?

Biblia? Dobry wybór

Zacznijmy od tego, że sięganie po Słowo Boże w momentach rozterek, kłopotów, rozeznawania właściwej drogi i decyzji, czy nawet po prostu przygnębienia, to naprawdę bardzo dobry odruch. Wiara w to, że Pan Bóg w konkretnych momentach i sytuacjach naszego życia rzeczywiście chce i może mówić do nas przez swoje Słowo zapisane w Piśmie Świętym jest jak najbardziej w porządku.

Zdecydowanie warto (a nawet należy) szukać wówczas Bożego Słowa, które wyjaśni (i – daj Boże! – rozjaśni) nam to, co właśnie przeżywamy i z czym się mierzymy. W opisanej powyżej „metodzie” tkwią jednak pewne istotne błędy i niebezpieczeństwa. Jakie?

Pan Bóg jak automat

Po pierwsze kryje się w tej metodzie błąd, który można by określić jako „użytkowe” czy wręcz przedmiotowe traktowanie Pana Boga. Coś na zasadzie: ja chcę teraz odpowiedzi i teraz – już, w tym właśnie momencie – mam ją dostać. I to w taki sposób, jaki ja sobie wybrałem (czyli poprzez ten wylosowany fragment).

Wykluczamy w ten sposób, czy też „ograniczamy” wolność Pana Boga w relacji i komunikacji z nami. On z pewnością chce do nas mówić i ma nam coś do powiedzenia. Ale należy pozwolić Mu mówić do naszego umysłu i serca wtedy i tak, jak On chce, a nie tak jak my sobie to wymyśliliśmy.

Ta metoda traktuje Pana Boga trochę jak „automat”. Ja wykonuję pewną sekwencję pobożnych czynności, a Pan Bóg „ma obowiązek” przemówić. To tak nie działa. Przychodzę do Boga z moim pytaniem, wątpliwością, potrzebą i… wchodzę w pewien proces, jakim jest rozmowa z Nim, nasłuchiwanie Jego Słowa i Jego woli.

Nieraz istotną częścią tego procesu będzie mierzenie się z pozornym milczeniem Boga. Pokorne trwanie przy Nim na modlitwie, błaganie o zdolność usłyszenia Jego odpowiedzi, swoiste „wgryzanie” się w słowa Pisma Świętego.

Brzmi mniej atrakcyjnie, ale jest zdecydowanie pewniejsze i owocować będzie pogłębieniem naszej relacji z Panem. W przeciwieństwie do metody, którą wzięliśmy dziś „na warsztat”, a która bynajmniej nie sprzyja budowaniu relacji, dążąc raczej do uzyskania natychmiastowego efektu.

Biblia jak ciasteczka z wróżbami

Po drugie w tej metodzie kryje się niebezpieczeństwo „magicznego” traktowania Pisma Świętego i Bożego Słowa. Trochę tak, jakby to były… ciasteczka z wróżbami, albo szklana kula wróżki.

Poza tym to zdanie się na „ślepy los” znacznie ogranicza nam możliwość „obiektywizacji” czy „weryfikacji” tego, co w ten sposób „usłyszymy” lub „dostaniemy”. Skąd mam ostatecznie wiedzieć, czy to rzeczywiście słowo, które kieruje do mnie Pan Bóg, a nie tylko efekt takiego a nie innego ruchu mojego palca i gałek ocznych?

„Grzechami” tej metody są więc:
1. Niecierpliwość.
2. „Użytkowe” traktowanie Pana Boga kosztem budowania z Nim trwałej, głębokiej relacji.
3. Daleko posunięty subiektywizm, który w efekcie nie daje mi żadnej pewności, co do poprawności dokonanego tą metodą rozeznania (poza moją ewentualną satysfakcją emocjonalną lub jej brakiem).

To jak to robić?

Tak jak już powiedzieliśmy – sięgnięcie po Biblię to bardzo dobry pomysł. Modlitwa do Ducha Świętego także. Najpierw w ogóle warto wypowiedzieć przed Panem te nasze pytania, wątpliwości, rozterki czy smutki. Warto też powiedzieć Bogu o tym, czego byśmy chcieli, co nam się wydaje, co uważamy, czego się obawiamy. A także jakie rozwiązanie najmniej nam się uśmiecha. I zakończyć to aktem wiary i ufności (pacierzowymi lub własnymi słowami).

Nie od rzeczy będzie poprosić o pomoc Maryję (choćby odmawiając „Zdrowaś…”). Ona wszak jest mistrzynią w przyjmowaniu Słowa Bożego (także tego, które w pierwszej chwili wydaje się niezrozumiałe, trudne lub wręcz niemożliwe do realizacji).

Teraz otwieramy Biblię. Gdzie? Możliwych jest kilka opcji:

  1. Słowo z dnia. To Słowo Boże, które Kościół tego dnia czyta w liturgii. Czyli to, które (jak ufamy) Pan daje dzisiaj całemu swojemu ludowi, do którego przecież należymy i którego jesteśmy częścią.
  2. Jeśli na własny użytek czytamy Pismo Święte w sposób ciągły (tzw. lectio continua), to warto po prostu przeczytać kolejny jego fragment. Skoro to jest nasza osobista droga nasłuchiwania i przyjmowania Słowa Bożego, to Pan Bóg z pewnością nie będzie miał nic przeciwko, żeby z niej skorzystać i w tej sytuacji.
  3. Wspomagana przez Ducha Świętego intuicja związana z „naczytanym” lub wysłuchanym już wcześniej Słowem. Pamiętam, że był taki fragment, takie słowo, które jakoś teraz kojarzy mi się z tą moją sytuacją (może to być na przykład jakieś wydarzenie opisane w Biblii). Może warto poszukać tego fragmentu i raz jeszcze się w niego „wgryźć” (o tym „wgryzaniu” za chwilę).
  4. Można też poprosić o pomoc drugą osobę (na przykład kierownika duchowego, spowiednika, brata lub siostrę ze wspólnoty): Mam taki i taki problem. Daj mi Słowo. Podpowiedz mi, gdzie szukać odpowiedzi. Zaletą tej metody jest: a) akt pokory, która niebywale poszerza serce i uwrażliwia je na Boże natchnienia; b) zakorzenienie we wspólnocie Kościoła (a „gdzie dwaj albo trzej…”); c) uwolnienie się od nieświadomej nawet „samomanipulacji” na rzecz posłuszeństwa, którego rola w życiu duchowym również jest nie do przecenienia.

Jak czytać, żeby usłyszeć Boga?

Dobrze jest pamiętać, że Słowo Boże przede wszystkim objawia nam… Boga. Najważniejsze w nim jest to, jakim ukazuje nam się Pan Bóg. Czas poświęcony na poznawanie i kontemplowanie Go nigdy nie jest czasem straconym.

W tym, jaki On jest, kryje się większość (jeśli nie wszystkie wręcz) odpowiedzi na nasze pytania. Tradycja mówi, że św. Jadwiga Andegaweńska podjęła trudną dla siebie osobiście decyzję, by zerwać zaręczyny z Wilhelmem Habsburskim, a wyjść za Jagiełłę, kiedy modląc się przed wawelskim krucyfiksem, usłyszała od wiszącego na nim Chrystusa: „Fac quod vides”, czyli „Rób, co widzisz”.

Po drugie, warto zadać sobie pytanie: Jaką obietnicę przynosi mi to Słowo? Co Pan Bóg mi przez nie obiecuje? Jakie dobro? Jakie szczęście? Cała historia zbawienia opisana w Biblii uczy nas, że Bóg zawsze zanim do czegoś wezwie, daje obietnicę. Inna rzecz, że ta obietnica wcale nie musi w pierwszej chwili utrafiać wprost w nasze oczekiwania i gusta. Niemniej warto ją w miarę precyzyjnie „wyczytać” z rozważanego tekstu.

Po trzecie: cierpliwość, pokora i zaufanie. Warto zawalczyć w sobie o taką postawę wobec Pana Boga, którą można by wyrazić słowami: Boże, ogromnie liczę na Twoją jasną i wyraźną odpowiedź. Mam takie poczucie, że bardzo jej w tej chwili potrzebuję. Ale Ty jesteś Bogiem, Ojcem i Panem, a ja dzieckiem i uczniem. Jeśli chcesz nakarmić mnie dzisiaj swoim milczeniem i ciszą, to ja chcę je przyjąć. Wierzę, że Twoje „milczenie” także jest Twoim Słowem – ziarnem, które rzucone w ciemną ziemię mojego umysłu i serca w którymś momencie wyda plon i owoc, którego pragnę. Daj mi siłę ufać Tobie!

Po czwarte: to, co odpycha. To co budzi naszą niechęć, niepokój, nawet bunt, często okazuje się potem odpowiedzią, której szukaliśmy. I to odpowiedzią dającą prawdziwe szczęście i prowadzącą do autentycznego dobra.

Po piąte i ostatnie: Często będzie tak, że nie znajdziemy prostej, jednoznacznej odpowiedzi, której oczekiwaliśmy (a nieraz tak). Ale wejście w taki proces spotkania (czasem: zmagania się) z Bogiem będzie owocował rozwojem naszego sumienia i zdolności rozeznawania woli Bożej. Tak jak dziecko dojrzewa i staje się coraz bardziej samodzielne przebywając ze swoimi rodzicami, ale niekoniecznie dostając od nich zawsze gotowe odpowiedzi i rady.

Tags:
Pismo Święterozwój duchowy
Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia ukazuje się w siedmiu językach: angielskim, francuskim, włoskim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i słoweńskim.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...




Top 10
1
MARYJA
Katarzyna Szkarpetowska
Chciał przeklinać pod obrazem Maryi: „Jakaś siła sprawiła, że ode...
2
TUDO SOBRE MINHA MÃE
Jak rozbroić histerię dziecka za pomocą jednego pytania?
3
PÓŁTAWSKA, WOJTYŁA
Joanna Operacz
Czy Bóg karze nas za radość i szczęście? Pyta Półtawska, a Wojtył...
4
Redakcja
Chłopiec wybucha płaczem po przyjęciu do Pierwszej Komunii. ̶...
5
BENOIT JOSEPH LABRE
Larry Peterson
Benedykt XVI nazwał go „jednym z najbardziej niezwykłych świętych...
6
Oleada Joven
Ojciec Pio radzi, jak obchodzić się z aniołem stróżem
7
Jesus Christ; King;
Redakcja
12 wypowiedzi Jezusa, które zmieniły świat
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail