Aleteia logoAleteia logo
Aleteia
czwartek 29/07/2021 |
Św. Marty
home iconDuchowość
line break icon

Wypadek w 8. miesiącu ciąży: byłam na granicy życia i śmierci [świadectwo Iwony]

KOBIETA W CIĄŻY

hedgehog94 | Shutterstock

Salve NET - 22.06.21

„Musiałam sobie z tym poradzić. Nie było innego wyjścia. Nie zmienia to faktu, że to nigdy nie przestanie boleć. I gdyby to ode mnie zależało, wolałabym, żeby to dziecko przeżyło, a nie ja”.

Iwona jako 28-latka przeżyła wstrząsające wydarzenie. Była w ósmym miesiącu ciąży, pełna nadziei i radości, która w brutalny sposób została przerwana w wypadku. Przeczytajcie jej świadectwo o tym, jak Bóg podźwignął ją z tej tragedii i na nowo rozpalił w niej życie. Jako pierwsza wysłuchała jej Kasia Supeł-Zaboklicka.

Dzień wypadku

„Tego dnia byliśmy z wizytą u rodziny w Toruniu: u mamy, brata, siostry, małych dzieci – 6 i 4 lata. To był fajny, miły, cudowny dzień. Poszliśmy wtedy razem z dziećmi do kina na Ekspres polarny” – zaczyna swoje świadectwo pani Iwona.

„Kiedy wieczorem wyjeżdżaliśmy, miała jechać z nami nasza siostra, ale okazało się, że ma silną migrenę. Czekaliśmy, aż jej przejdzie, aż w końcu postanowiliśmy wyjechać. Dzieci bardzo chciały jechać naszym samochodem, a nie autem siostry, ale, z niewiadomych dla mnie przyczyn, nie zgodziłam się na to.

Dodać muszę, że zawsze wcześniej zabierałam dzieci i nie było to dla mnie problemem. Pamiętam też, że pojawił się we mnie jakiś dziwny smutek już podczas oglądania filmu. Z nikim się z nim nie podzieliłam, nie rozumiałam tego stanu”.

Przebieg wypadku

„Wyjechaliśmy ok. 18.20 – kontynuuje pani Iwona. – Była zima, było ciemno, ale panowały dobre warunki. Nagle na naszym pasie zobaczyłam światło zbliżające się z przeciwka. Tyle zapamiętałam.

Okazało się później, że kierowca próbował kogoś wyminąć i zjechał na nasz pas. Nie mieliśmy dokąd uciekać. Zdążyliśmy zwolnić do 40 km/h. Biegli ustalili, że kierowca z naprzeciwka jechał 100 km/h, więc siła zderzenia była duża”.

Krótkie obrazy

„Po błysku świateł przychodziły do mnie tylko krótkie obrazy, chwila, kiedy przewieźli mnie do szpitala w Lipnie. Na miejscu, po zrobieniu prześwietlenia, okazało się, że jestem w takim stanie, że nie mogą mnie otworzyć, bo mnie zabiją i nie uratują dziecka. Nie mieli intensywnej terapii, a najbliższe szpitale w nią wyposażone były w Toruniu i we Włocławku.

Przewieźli mnie wtedy do szpitala we Włocławku. Nagle, w drodze [do szpitala] odczułam, jakby mnie ktoś otulił, odszedł cały ból. Później pytałam, co wtedy zrobili, ale ratownicy powiedzieli, że nic. To był zaś moment, kiedy schodziłam, będąc na granicy życia i śmierci”.

Utrata dziecka

„Leżąc na intensywnej terapii, znajdowałam się w półśnie. Byłam tak nafaszerowana lekami, że nic nie czułam i nie było ze mną kontaktu.

Kiedy w końcu doszłam do siebie i zapytałam o dziecko, powiedzieli, że nie miało szans. Nie mogli uratować mojej córeczki, Ani. Moja miednica praktycznie się rozpadła, przeżyłam krwotok wewnętrzny”.

Nauczyć się z tym żyć

„Musiałam sobie z tym poradzić. Nie było innego wyjścia. Nie zmienia to faktu, że to nigdy nie przestanie boleć. I gdyby to ode mnie zależało, wolałabym, żeby to dziecko przeżyło, a nie ja.

Przez 5 lat mierzyłam się z rolą ofiary, nie czułam sensu życia. Zwykły błąd na drodze spowodował, że nie chciałam dalej żyć. Żyłam tylko dla moich bliskich. Z perspektywy czasu cieszę się, że nie zabrałam dzieci do samochodu.

Jestem za to wdzięczna i ta wdzięczność wobec Boga pozwoliła mi wyjść z roli ofiary. Z czasem nauczyłam się dziękować za wszystko, co mam: że chodzę, mam bliskich, przez osiem miesięcy żyłam z Anią”.

Zaufać Bogu

„Wierzę, że Ania przyszła, aby zmienić moje życie i zmieniła je diametralnie. Odmieniło mnie to zupełnie. Założyłam fundację ForaniDla Ani, aby nadać sens temu, co się wydarzyło. Po latach mogę powiedzieć: dzięki Ani.

Wierzę, że to doświadczenie było po to, abym lepiej pomagała innym. Wielu rzeczy nie wiem, ale ufam, że Bóg ma plan dla mojego życia i prowadzi mnie w sposób najlepszy z możliwych”.

Zobacz więcej na filmie:

Tags:
śmierć dzieckaświadectwowypadekzaufanie
Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia ukazuje się w siedmiu językach: angielskim, francuskim, włoskim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i słoweńskim.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...




Top 10
1
POGRZEB FRANKA
Redakcja
Pożegnali Franka – 7-letniego pielgrzyma. „Szedłeś do Matki...
2
Marta Brzezińska-Waleszczyk
„Urodziłam martwe dziecko. Nie żałuję” [wywiad]
3
EUCHARIST
Philip Kosloski
Jak się modlić, gdy podczas mszy ksiądz wznosi hostię i kielich?
4
ŻAŁOBA
Katolicka Agencja Informacyjna
Straciła syna i napisała papieżowi o buncie n...
5
Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów
„Nic tak nie gniewa Boga”. Od takich drobiazg...
6
Łukasz Kobeszko
Znacie historię trzech sióstr zamęczonych na oczach matki? Ich im...
7
Redakcja
Cytat z Biblii dla ciebie na dziś 27 lipca
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail