Aleteia logoAleteia logoAleteia
środa 01/12/2021 |
Bł. Karola de Foucauld
Aleteia logo
Styl życia
separateurCreated with Sketch.

Lękasz się zależności od innych? Usłysz wołanie swojego głodnego serca!

ZALEŻNOŚĆ

GoodStudio | Shutterstock

Ilona Przeciszewska - 25.06.21

Można powiedzieć, że w każdym z nas istnieją dwa, mniej lub bardziej świadome, dążenia w kwestii zależności. Jedna nasza część pragnie troski, opieki, wsparcia ze strony innych. A druga strona ucieka od tego i dąży do samowystarczalności.

Jedna i druga tendencja może poważnie zaburzyć nasze funkcjonowanie w świecie. Wyłącznie ich twórcze połączenie może pozwolić nam na harmonijny rozwój i płynne przechodzenie przez kolejne etapy życia.

Za dużo zależności

Są wśród nas takie osoby, które pragną żyć w całkowitej zależności od innych. Niekiedy mówimy o tym w cierpki sposób jako o osobowości typu „bluszcz”. Zauważamy, że tacy ludzie nie dbają o własne samostanowienie czy możliwość decydowania o swoim życiu. Nie potrafią przebywać w samotności, nieustannie szukają towarzystwa. Najczęściej tkwią w mało satysfakcjonujących relacjach, nie potrafiąc z nich zrezygnować. Trudno im zakończyć nawet najbardziej toksyczny związek z drugą osobą.

Wydaje się, że takie osoby skrywają w sobie głęboki brak wiary we własne zasoby i możliwości. Odczuwają stały lęk o to, że nie poradzą sobie w życiu, z którym radzą sobie poprzez przylgnięcie do innych osób, postrzeganych jako silniejsze od nich samych. Samotność budzi w nich przerażenie i jest kojarzona z wewnętrzną katastrofą, bezdenną i trudną do zniesienia pustką.

Pozostaje pytanie, jak głęboka i na ile prawdziwa jest obecna w takich osobach bezradność? Niezależnie od odpowiedzi możesz uwierzyć w możliwość odbudowania kruchej i wątłej tożsamości.

Lęk przed zależnością

Na innym krańcu mamy osoby, które wydają się nie potrzebować innych ludzi. Notorycznie zaprzeczają własnej zależności, która dla wielu z nas jest czymś oczywistym i bezdyskusyjnym. Każdy z nas potrzebuje chociażby wody i jedzenia do tego, aby przeżyć kolejne dni. Niezaprzeczalnie potrzebujemy również żyć w relacji. Nikt nie jest w stanie przeżyć życia w pojedynkę. A nawet jeśli tak się stanie, to można uznać, że była to jedynie jałowa egzystencja.

Zostaliśmy stworzeni do bycia kochanymi i do tego, aby kochać. A jednak różne nasze życiowe doświadczenia mogły sprawić, że uciekamy od bycia w bliskich relacjach, panicznie bojąc się zależności. Im silniej się jej obawiamy, tym bardziej jesteśmy skłonni do pomijania faktu jej nieuniknioności.

Zależność możemy odczuwać jako duszącą przestrzeń pozbawiającą nas osobistej przestrzeni. Przestrzeni, w ramach której możemy zachować własny sposób myślenia i przeżywania różnych życiowych sytuacji. Możemy mieć poczucie, że wraz ze zbliżaniem się do innych tracimy część nas samych. Albo że całkowicie pozbywamy się swojego poczucia istnienia w świecie. Zależność może być zatem przeżywana jako swego rodzaju psychiczna czy wewnętrzna śmierć nas samych.

Ucieczka przez więzią

Innym razem możemy być przekonani o nieuchronności krzywdy, jaką z pewnością uczyni nam osoba, z którą zbudujemy jakąkolwiek więź. Głęboko w naszym sercu może być zapisane doświadczenie, że bycie blisko oznacza jakiegoś rodzaju trudny do zniesienia ból. Nie jesteśmy wówczas w stanie wyobrazić sobie, że drugi człowiek może stać się dla nas źródłem wsparcia, a nie spodziewanego cierpienia.

Z różnych powodów możemy nie mieć nadziei na możliwość utrzymania stałej więzi. Niezmiennie może towarzyszyć nam głęboki lęk przed opuszczeniem, z którym możemy radzić sobie w paradoksalny sposób poprzez nienawiązywanie relacji z ludźmi. Nasze postępowanie w tym kierunku oparte jest na trwaniu w iluzji, że jesteśmy w stanie bezwzględnie zapobiec dotkliwej dla nas utracie więzi z drugą osobą. Unikamy bólu rozstania poprzez rezygnację z budowania relacji z innymi.

Tymczasem to właśnie wtedy skazujemy się na pewną samotność. Wierzymy, że jesteśmy w stanie żyć poza relacją, w mniej lub bardziej całkowitym odosobnieniu od innych. Prędzej czy później przekonamy się jednak, że rezygnując z zależności, jeszcze bardziej stajemy się zależni.

Coraz bardziej istniejący w nas, niezastępowalny głód miłości będzie dawał o sobie znać. Możemy pomyśleć o tym, że „na szczęście”. Owo wołanie głodnego serca może pozwolić nam odzyskać wewnętrzne życie w pełnej palecie barw i uwolnić się od szarej nicości, na którą bezwiednie się zdecydowaliśmy.

Tags:
relacjerozwój
Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia ukazuje się w siedmiu językach: angielskim, francuskim, włoskim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i słoweńskim.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...




Top 10
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail