Aleteia logoAleteia logoAleteia
piątek 03/12/2021 |
Św. Franciszka Ksawerego
Aleteia logo
Kultura
separateurCreated with Sketch.

Oddał kanapkę za książkę. Przeżył. I zapamiętał tysiące nazwisk ofiar Holocaustu

POUFNE LEKCJE PERSKIEGO

fot. materiały dystrybutora

Jolanta Tokarczyk - 07.11.21

Oddał połowę kanapki za książkę z perskimi literami. To uratowało mu życie, bo w obozie… uczył Hauptsturmführera języka. A „przy okazji” zapamiętał tysiące nazwisk ofiar Holocaustu. W kinach „Poufne lekcje perskiego”.

Ariel, Mordechaj, Natan, Salomon, Debora, Estera, Miriam, Rachela, Rebeka, Salomea, Sara… Tysiące imion i nazwisk, dziesiątki tysięcy anonimowych postaci. Wszyscy jawią się przed oczyma, choć przecież ich nie ma. A może są, bo cały czas żyją w zbiorowej pamięci oraz w pamięci indywidualnej? Jednego człowieka, belgijskiego Żyda Gillesa, który w obozie przyjął tożsamość Persa.

Poufne lekcje perskiego

Gilles cudem uniknął śmierci. Chwilę wcześniej w drodze do Szwajcarii zawarł transakcję życia, oddając połowę kanapki towarzyszowi niedoli. W zamian otrzymał książkę z perskimi literami. Wydawałoby się, że niepotrzebną na wojnie, a jednak. Ten nadmiarowy gadżet uratował Żydowi-Persowi życie.

Jest rok 1942. Komendant jednego z niemieckich obozów we Francji poszukuje Persa. Mimo tragicznych okoliczności Holocaustu ma daleko idące plany. Gdy wszystko się skończy, pragnie wyjechać do Iranu, gdzie przed wojenną zawieruchą schronił się brat. Niemiecki oficer chce tam otworzyć restaurację.

To efekt marzeń o wystarczającej ilości jedzenia, jakiego brakowało w dzieciństwie. Tak, byli biedni, przyznaje się przed Gillesem, który w obozie przyjmuje imię Reza.

Niemiecki oficer uczy się języka

Obaj grają swoje role najlepiej, jak potrafią. Hauptsturmführer stara się być bezwzględny, choć ideologia faszystowska nigdy go nie fascynowała. Reza zaś chce jak najlepiej zapamiętać stworzone przez siebie słowa w języku farsi.

Bo farsi to trudny język. A niemiecki oficer pragnie nauczyć się 40 słów dziennie. Docelowo potrzebuje kilku tysięcy, by zacząć rozmawiać. A Reza wie, że najmniejszy błąd będzie kosztował go życie.

Skwapliwie uczy się na pamięć kolejnych wymyślonych przez siebie słów. A że pracuje w kuchni, zaczyna od najprostszych: chleb, zupa, kartofle. Potem, rozdając zupę z obierek, rozpytuje każdego więźnia o imię i nazwisko, i zmienia je w pospolite perskie wyrazy.

POUFNE LEKCJE PERSKIEGO

Dowody na zbrodnie Holocaustu

„Skutek uboczny” to pamięć o tysiącach wygłodniałych, wychudzonych ludzi, którzy – wyciągając rękę po zupę – zapewniają sobie cień szansy na uniknięcie głodowej śmierci. I dalsza konsekwencja – odtworzenie tych nazwisk z pamięci, gdy spłoną obozowe listy więźniów, a świat poszukiwać będzie dowodów na zbrodnie Holocaustu.

W rzeczywistości Gilles nie zna nawet słowa po persku. Drgająca powieka, kiedy wymienia stolicę „swojego” kraju może wskazywać na wielką mistyfikację. Z czasem w obozie narastają podejrzenia, pojawia się coraz więcej pułapek.

POUFNE LEKCJE PERSKIEGO

Przetrwać Zagładę…

W kinach można oglądać Poufne lekcje perskiego.To film inspirowany prawdziwymi wydarzeniami. Nawiązuje do opowiadania Wolfganga KohlhaaseWynaleziony język.

Są setki podobnych historii, w których inteligencja i spryt pozwoliły ludziom przetrwać. „Poufne lekcje perskiego” to kompilacja takich historii. Przyjaciel Wolfganga Kohlhaasego opowiedział mu o takich wydarzeniach kilka lat po wojnie (…). Takie opowieści łączy jedno – są niesamowite, bo trzeba było odwagi, szczęścia, szybkiego myślenia i pomocy różnych osób, żeby komuś udało się uciec przed prześladowaniem niemieckich faszystów i ich popleczników

reżyser Vadim Perelman, Kanadyjczyk ukraińskiego pochodzenia o żydowskim rodowodzie

Poufne lekcje perskiego – kandydat do Oscara

Perelmanowi zależało na tym, by film był jak najbardziej realistyczny. „Inspiracją był dla nas obóz Natzweiler-Struthof, umiejscowiony na północnym wschodzie Francji, przy granicy z Niemcami. Włączyliśmy też elementy innych obozów. Główna brama w naszym filmie jest z Buchenwaldu. Odtworzyliśmy obóz przejściowy na podstawie różnych zdjęć i materiałów filmowych, do których dotarliśmy. Staraliśmy się, żeby wyglądał jak najbardziej autentycznie” – mówił.

Nakręcony przez niego obraz urzeka prawdą ekranu, ale nie epatuje okrucieństwem. Gra emocji sięga jednak zenitu, gdy z bezimiennej masy opuszczającej obóz, niemiecki komendant w ostatniej chwili wyciąga „swojego Persa”. Pragnie okazać mu wdzięczność, bo dzięki niemu język farsi opanował niemal do perfekcji. Tylko czy rzeczywiście?

Poufne lekcje perskiego to białoruski kandydat do Oscara. Film można oglądać w kinach.

POUFNE LEKCJE PERSKIEGO
Tags:
filmHolocaust
Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia ukazuje się w siedmiu językach: angielskim, francuskim, włoskim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i słoweńskim.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...




Top 10
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail