Aleteia logoAleteia logoAleteia
piątek 03/12/2021 |
Św. Franciszka Ksawerego
Aleteia logo
Wiedziałeś o tym?
separateurCreated with Sketch.

Czy św. Jan rzeczywiście był najlepszym przyjacielem Jezusa?

Shutterstock-Renata Sedmakova

Krzysztof Jędrasik - 22.11.21

To on spoczywał na piersi Jezusa podczas ostatniej wieczerzy. Był jedynym apostołem, który stał pod krzyżem Mistrza. Wiele wskazuje na to, że św. Jan był naprawdę Jego dobrym przyjacielem.

Jedynie w Ewangelii św. Jana znajdujemy zwrot „uczeń, którego Jezus miłował”. W ten sposób sam autor dyskretnie określa samego siebie. Zapewne Jezus darzył życzliwością i zwykłą ludzką przyjaźnią także innych apostołów. W końcu spędzali oni razem bardzo wiele czasu.

Wędrując przez Palestynę, uczniowie byli świadkami nauczania Mesjasza i z bliska widzieli Jego cuda. Ale zapewne spędzali też wspólnie wiele zwykłych, codziennych chwil. Przy tamtejszych upałach pewnie nie raz kąpali się w Jeziorze Galilejskim i po prostu wspólnie odpoczywali, jadali posiłki itp. Łączyły ich naturalne, braterskie więzi. Nie tylko relacja mistrz–uczeń, ale także zwyczajna przyjaźń. I wydaje się, że to właśnie Jan, młodszy syn Zebedeusza, był jedną z osób, którą Jezus darzył szczególnym zaufaniem.

„Spoczywał na Jego piersi”

W Ewangelii św. Jana czytamy, że podczas ostatniej wieczerzy to właśnie Jan był najbliżej Jezusa i dosłownie „spoczywał na Jego piersi” (J 13,23). To pokazuje, jak swobodnie i naturalnie czuł się w Jego obecności, jak dobra relacja ich łączyła. Warto w tym miejscu wyjaśnić, że w starożytnej Palestynie nie zasiadało się do stołu podczas posiłków. Wówczas nie używano krzeseł. Przy jedzeniu dosłownie leżało się na podłodze z ewentualnym podparciem łokciem.

Tak też wyglądała ostatnia wieczerza Jezusa na tym świecie. We fragmencie, który mówi o tym, jak Jezus umył nogi apostołom, dalej jest mowa, że „przywdział szaty i znów zajął miejsce przy stole” (J 13,12). Jednak, jak wyjaśnia biblijny przypis, w oryginalnym tekście są tam słowa: „ponownie położył się” – zgodnie ze starożytnym zwyczajem ucztowania (tak więc słynny obraz Leonarda da Vinci Ostatnia Wieczerza, ukazujący Jezusa i uczniów za stołem w pozycji siedzącej, jest jedynie uwspółcześnioną wizją artystyczną.

To właśnie Jan, w ten ostatni wspólny wieczór Mistrza z uczniami, leżakował bark w bark z Jezusem, a nawet głowa Jana spoczywała na Jego piersiach.

Ujawnienie zdrajcy

Kolejnym znakiem potwierdzającym ich szczególną relację jest opis ujawnienia zdrajcy Jezusa. To Janowi, na prośbę Piotra, Jezus dyskretnie ujawnia, kto Go niebawem zdradzi: „Jeden z uczniów Jego – ten, którego Jezus miłował – spoczywał na Jego piersi. Jemu to dał znak Szymon Piotr i rzekł do niego: «Kto to jest? O kim mówi?». Ten oparł się zaraz na piersi Jezusa i rzekł do Niego: «Panie, kto to jest?». Jezus odparł: «To ten, dla którego umaczam kawałek chleba, i podam mu»” (J 13,23-26).

„Ów drugi uczeń”

Po ostatniej wieczerzy, kiedy już rzymscy żołnierze pojmali Jezusa w Getsemani, jedynie dwóch uczniów poszło za Nim dalej: „A szedł za Jezusem Szymon Piotr razem z innym uczniem. Uczeń ten był znany arcykapłanowi i dlatego wszedł za Jezusem na dziedziniec arcykapłana, podczas gdy Piotr zatrzymał się przed bramą na zewnątrz. Wszedł więc ów drugi uczeń, znany arcykapłanowi, pomówił z odźwierną i wprowadził Piotra do środka” (J 18,15-16).

Według biblistów „ów drugi uczeń” to właśnie Jan. W pewnym sensie to jemu Piotr „zawdzięcza” dramat, który chwilę później tam się rozegrał. To na tym dziedzińcu Piotr nie zdał pierwszego poważnego egzaminu z wierności Panu i trzykrotnie się Go zaparł (J 18,17.25-27).

Tylko Jan był pod krzyżem

Św. Jan był jedynym z grona dwunastu apostołów, który dramat Wielkiego Piątku przeżył do końca jako naoczny świadek. Tylko on, choć był najmłodszy, okazał się najwierniejszym i najdzielniejszym uczniem w chwili tak straszliwej próby. Z pewnością pomogła mu w tym wyjątkowa relacja przyjaźni, jaką wcześniej zbudował ze swoim Mistrzem.

Widząc ukrzyżowanie Jezusa, musiał przeżyć straszliwy szok. On też nie wiedział, jak to się wszystko skończy. Sam dopiero później, widząc pusty grób, napisze: „Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych”(J 20,8-9).

Opiekun Maryi

Ten, który wytrwał do końca, otrzymał od Jezusa szczególną misję. Tuż przed śmiercią Pan zlecił mu niebagatelne zadanie – opiekę nad swoją Matką. Jedynie w Ewangelii św. Jana znajduje się ten słynny opis: „Kiedy Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie” (J 19,26-27).

Jako pierwszy pobiegł do grobu

Młodzieńczy zapał i energia Jana widoczna jest również w dniu zmartwychwstania. Kiedy Maria Magdalena wróciła od grobu, „przybyła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i rzekła do nich: «Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono». Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu” (J 20,1-5).

W gronie wybrańców

Warto przypomnieć, że św. Jan był w elitarnej trójce wybieranej przez Jezusa do zadań specjalnych. Jako jeden z trzech uczniów był na górze Tabor podczas przemienienia (Łk 9,28-36). Był także poproszony, aby czuwać i modlić się w Getsemani tuż przed aresztowaniem Jezusa. Jednak ta misja niezbyt mu się udała (Mt 26,36-46).

Wpadka z mamusią

Nie da się ukryć, że Jan wraz z bratem Jakubem zaliczyli też sytuację dość niezręczną, żeby nie powiedzieć „obciachową” w oczach Jezusa i innych uczniów. Ich mama próbowała im „załatwić” najlepsze miejscówki w królestwie Mesjasza – po Jego lewej i prawej stronie. Jezus subtelnie zgasił te zapędy, odpowiadając: „nie wiecie o co prosicie”. Cała ta sytuacja bardzo zdenerwowała pozostałych apostołów, którzy wówczas również nie rozumieli istoty Bożego królestwa (Mt 20,20-28).

Jedyny „nie męczennik”?

Według Tradycji, Jan był jedynym z grona dwunastu apostołów, który nie zaznał męczeństwa, ale zmarł śmiercią naturalną. Pod koniec życia doświadczył jednak karnego zesłania na wyspę Patmos na Morzu Egejskim. Tam, około roku 95., otrzymał od Jezusa kolejną misję specjalną. Doznał niezwykłych wizji mistycznych, które dotyczyły przyszłych losów Kościoła, aż do ostatecznego przyjścia Pana. Swoje tajemnicze objawienia pozostawił przyszłym pokoleniom w księdze Apokalipsy.

Apostoł miłości

Umiłowany uczeń dużo pisał o Bożej miłości i przyjaźni. To właśnie w jego Ewangelii znajdują się te przepiękne zdania: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali” (J 15,12-17).

Także w Liście św. Jana padają słynne słowa, które stały się kluczem do rozumienia Bożego działania: „Miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością” (1 J 4,7-8).

Jedynie ten, kto doświadczył Miłości, potrafi o Niej tak pięknie opowiadać. Jan pokazał, jakże warto budować dobrą, naturalną relację przyjaźni z Jezusem. Dzięki niej można bez lęku i skrępowania wtulić się w Niego oraz prosto i szczerze rozmawiać. Jedynie taka bliskość pomaga wytrwać do końca, także w chwili próby.

Tags:
Jezusprzyjacielśw. Jan
Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia ukazuje się w siedmiu językach: angielskim, francuskim, włoskim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i słoweńskim.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...




Top 10
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail