Czy małżeństwa ogłoszone świętymi lub te, które są w drodze na ołtarze, mają ze sobą coś wspólnego?
Czy są jakieś podobieństwa pomiędzy rodzicami św. Teresy z Lisieux a, na przykład, świętymi Joachimem i Anną? Naturalnie, że tak! I mogą służyć nam za przykład we współczesnych czasach.
Św. Józef i Maryja, święci Joachim i Anna, święci Ludwik i Zelia Martin, św. Izydor Oracz i bł. Maria Toribia, bł. Ludwik IV z Turyngii i św. Elżbieta Węgierska, błogosławieni Luigi i Maria Beltrame Quattrocchi, słudzy Boży Rosetta i Jan Gheddo…
I tyle innych par, które dotarły do świętości poprzez małżeństwo, pokazuje nam swoim życiem, że mieszkania w niebie czekają również na małżonków.
Świętość nie była im dana raz na zawsze, przeżywali ją jako drogę, na której nie obywało się bez walki. Wędrówkę, w trakcie której dni lepsze przeplatały się z gorszymi, dni takie, kiedy przybliżali się do ideału świętości oraz te mniej owocne. Nigdy jednak nie tracili z oczu celu: dotrzeć do domu Ojca.
Z zadowoleniem odkryłam, że w przypadku niejednej pary Bóg interweniował już na samym początku związku, wskazując przez głos wewnętrzny na odpowiednią osobę. Coś takiego przydarzyło się, na przykład, Zelii Martin, mamie św. Teresy z Lisieux. Kiedy przechodziła przez most w Alençon, zobaczyła swojego przyszłego męża Ludwika i zaraz potem usłyszała w duszy: „To jego przygotowałem dla ciebie”.
Jakże istotne jest, by zapraszać Boga do swojego życia przy każdej okazji, a szczególnie w tych najważniejszych momentach, do jakich niewątpliwie zalicza się wybór towarzysza czy towarzyszki naszej ziemskiej pielgrzymki.
Oto podsumowanie w 11 punktach cech wspólnych świętym parom, którymi możemy się inspirować w naszym małżeńskim powołaniu.
