Aleteia logoAleteia logoAleteia
poniedziałek 03/10/2022 |
Bł. Kolumbana Marmiona
Aleteia logo
Dobre historie
separateurCreated with Sketch.

Taniec sportowy na wózku? Dla Pawła to okno na świat

Paweł Karpiński i Joanna Reda

PIOTR KAMIONKA/REPORTER | EastNews

Beata Dązbłaż - 19.08.22

– Nie zamieniłbym tego sportu na żaden inny – mówi Paweł Karpiński, mistrz tańca solo i w parze oraz jedyny w Polsce licencjonowany instruktor tańca sportowego, który porusza się na wózku.

Kocha jive’a i styl latynoamerykański – bo są szybkie. Przy okazji łamie stereotypy myślenia o pracy informatyka, bo tym zawodowo zajmuje się w dużej firmie farmaceutycznej. Do 16.00 – bo potem są jego treningi, a od jakiegoś czasu i ćwiczenie innych. I tak od 23 lat. Chwilę zajmuje nam uporządkowanie liczb. Ile dotąd Paweł miał medali i pucharów? Co prawda w 2019 r. policzyła je narzeczona, ale znów upłynęło trochę czasu.

Wychodzi, że na dziś jest ok. 130 medali i ok. 53 puchary. Około, bo żeby podać dokładnie, trzeba by znów je policzyć, a to proste nie jest. – Gdy Kasia z koleżanką liczyły te moje trofea, byłem na zgrupowaniu. Gdy wszedłem do domu i zobaczyłem je wszystkie na podłodze, prawie dostałem zawału. Dotąd stały w szafkach. Okazało się jednak, że to bałagan kontrolowany i w dobrej wierze – mówi Paweł Karpiński.

Taniec – droga na świat

– Taniec otworzył mi drogę na świat, poznałem wielu wspaniałych ludzi, zwiedziłem 27 krajów. Właściwie w każdym mam kogoś, do kogo mogę zadzwonić. Bywa to przydatne, jak podczas ostatnich wakacji w Turcji, gdzie potrzebowaliśmy pomocy z transportem – opowiada Paweł. – Taniec to dużo pracy, treningów, poznawanie ludzi i kultur, ale i świetna zabawa. Zamierzam to robić, dopóki zdrowie mi na to pozwoli – mówi. Mężczyzna nie żałuje, że wybrał taniec, choć początkowo konkurował u niego z koszykówką. Dziś Paweł nie ma wątpliwości, że podjął słuszną decyzję.

Przyznaje, że bywa trudno pogodzić etatową pracę z pasją do tańca. – Bo trzeba jechać po wyczerpującym dniu pracy na trening, a wolałbym poleżeć na kanapie. Ale po treningu jest ogromna satysfakcja, że zrobiłem coś więcej – wyjaśnia. Marzy mu się, by taniec na wózkach stał się dyscypliną paraolimpijską, by mógł jeszcze pojechać na paraolimpiadę. – Może nie jako zawodnik, ale jako instruktor czy trener. Prawdopodobne jest, że za kilka lat na paraolimpiadzie w Los Angeles to będzie możliwe. 

Mistrzowski taniec

Jest szansa na spełnienie marzenia, bo jak na razie Paweł jest jedynym na wózku licencjonowanym instruktorem tańca sportowego w Polsce. Daje mu to uprawnienia do szkolenia osób pełnosprawnych, jak i niepełnosprawnych, w Polsce i za granicą. Jest w kadrze narodowej, a w Stowarzyszeniu Rehabilitacji i Tańca Integracyjnego Osób Niepełnosprawnych Swing Duet szkoli młody narybek: dzieci na wózkach i z niepełnosprawnością intelektualną. 

– Uwielbiam to, ale jak dzieci nie słuchają, czasami mam dość. Jednak potem, gdy ćwiczą choreografię, jadą na zawody, zdobywają nagrody, to bardzo cieszy i jest ogromna satysfakcja – mówi. Sam zaczynał jako 11-latek. Najpierw tańczył w układzie combi, gdzie jeden z tancerzy jest osobą sprawną, cały czas tańczy też w kategorii duo – gdzie oboje tancerze są na wózkach. Oprócz tego tańczy w kategorii freestyle solo II.

Najważniejsze dla niego własne osiągnięcia to m.in. mistrzostwo Europy zdobyte w kraju w setną rocznicę odzyskania niepodległości czy mistrzostwo świata zdobyte parę lat temu. Z partnerką pełnosprawną, Nadiną Kinczel, mają na koncie wiele sukcesów o randze krajowej i międzynarodowej. Zdobyli tytuł wicemistrzów świata, mistrzów Polski i wicemistrzów Europy. 

Ramię w ramię z najlepszymi

W kategorii duo wraz z tanecznymi partnerkami wielokrotnie zdobywali tytuł wicemistrzów Polski, a także tytuł mistrzów Europy, wicemistrzów świata czy puchar świata. Paweł jest dumny z jeszcze jednego powodu – w tym roku ma oficjalnego sponsora, tego samego, co Iga Świątek – oboje są ambasadorami programu Dobra Drużyna PZU.
– Niepełnosprawnemu sportowcowi bardzo trudno jest znaleźć sponsora, szczególnie gdy jego dyscyplina nie jest paraolimpijska – mówi. W tym roku został zaproszony do sędziowania London Youth Games 2022 Virtual Dance Competition.

A co, gdyby nie taniec? – Dobre pytanie, nie wiem, co bym robił… – zastanawia się Paweł. 

W tym roku czeka go jeszcze najważniejsze wydarzenie sportowe – mistrzostwa Europy w Pradze, w październiku. A wcześniej turniej Mainhatten Cup w Niemczech i ostatnie zawody w tym roku jesienią na Malcie. Zatem – taniec górą.

Tags:
niepełnosprawnośćtaniec
Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia ukazuje się w siedmiu językach: angielskim, francuskim, włoskim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i słoweńskim.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!

Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...





Tu możesz poprosić zakonników o modlitwę. Wyślij swoją intencję!


Top 10
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail