Aleteia logoAleteia logoAleteia
niedziela 03/03/2024 |
Św. Kunegundy
Aleteia logo
Pod lupą
separateurCreated with Sketch.

Naukowcy odkryli życie po życiu? Intrygujące wyniki badań pacjentów po resuscytacji [wyjaśniamy]

badania nad życiem po życiu

pixelaway | Shutterstock

Karol Wojteczek - 08.02.23

Jak się okazuje, co piąta osoba, która przeżyła resuscytację, zachowała wspomnienia z tego dramatycznego momentu...
Wielki Post to czas modlitwy i ofiary.
Pomóż nam, abyśmy mogli służyć Ci
w tym szczególnym okresie
Wesprzyj nas

„Zarejestrowano życie po życiu?”, „Zatrzymanie akcji serca to nie koniec życia?” – tego rodzaju sensacyjne nagłówki przetoczyły się przez media w połowie listopada ub.r. Portale rozpisywały się o badaniach amerykańskich i brytyjskich naukowców, którzy, analizując przedśmiertną aktywność mózgu, dowieść mieli istnienia rzeczywistości innej niż ta znana nam ze świata doczesnego.

Było to o tyle zastanawiające, że wspomniane badania nie ujrzały jeszcze wówczas światła dziennego. Swej premiery doczekały się bowiem dopiero przed niespełna miesiącem, 11 stycznia. Tym razem przeszły jednak bez echa. A może szkoda, gdyż, mimo dalece mniej sensacyjnej od nagłówków wymowy, wykazały one istnienie kilku interesujących zależności…

Świadomość umierania

Dr Sam Parnia, dyrektor katedry Badań nad Intensywną Opieką i Resuscytacją na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Nowojorskiego, od blisko 30 lat zajmuje się tematyką procesów fizjologicznych zachodzących w organizmie w trakcie resuscytacji (RKO) i umierania. Dla swoich najnowszych badań zebrał on imponujące grono współpracowników, gromadząc dane i obserwacje z 25 placówek medycznych.

Spośród 567 szczegółowo monitorowanych resuscytowanych pacjentów czynności życiowe udało się przywrócić w przypadku 53. Z 28 z nich zdołano następnie przeprowadzić szczegółowe wywiady lekarskie. Z tej zaś grupy 11 zadeklarowało przeżycie doświadczenia wskazującego na zaistnienie w momencie umierania i resuscytacji pewnego rodzaju świadomości. Dr Parnia podzielił następnie te relacje na cztery grupy:

  • wybudzenia ze śpiączki w trakcie resuscytacji (2 pacjentów);
  • wybudzenia ze śpiączki po resuscytacji (2);
  • zaistnienie marzeń sennych (3);
  • doświadczenia transcendentne (6).

Rozkład powyższych deklaracji pozostaje zasadniczo zgodny z tym uzyskanym w trakcie wywiadów z szerszą grupą pacjentów (126 osób), którzy doświadczyli zatrzymania krążenia bądź oddechu we wcześniejszym okresie i nie podlegali bieżącemu monitoringowi aktywności mózgu w ramach omawianego tu badania.

Doświadczenia transcendentne konających

Nas w szczególności interesuje ostatni z wymienionych wyżej punktów. Powiedzmy jednak sobie najpierw, co autor badania rozumie jako doświadczenia transcendentne? Zgodnie z deklaracjami pacjentów najczęściej są to poczucie obserwacji trwającej RKO spoza ciała oraz poczucie oglądania w przyspieszonym tempie przebiegu swojego dotychczasowego życia.

Doświadczeniom tym towarzyszyć ma również poczucie absolutnego spokoju, co kontrastuje z opisami gwałtownych reakcji fizjologicznych, zaobserwowanych przez lekarzy u wspomnianych pacjentów (pobudzenie, jęki, gwałtowne ruchy gałek ocznych).

Co ciekawe, zgodnie z wcześniejszymi badaniami przedmiotu, ok. 10-20% osób, które przeżyły resuscytację, deklaruje zaistnienie po tym zdarzeniu pozytywnych skutków psychologicznych, w tym przemianę własnego życia. Deklaracje takie składają jednak przede wszystkim osoby z grupy, której doświadczenia mieszczą się w kategorii transcendentności.

Co do zasady bowiem wśród skutków psychologicznych RKO pacjenci wymieniają najczęściej: upośledzenie pamięci, zaburzenia depresyjne i zespół stresu pourazowego (PTSD). W zależności od badania, odsetek tego rodzaju deklaracji sięga od 20 do nawet 50%.

Czy nasz mózg „ożywa” w trakcie umierania?

Jak podkreśla w swoim najnowszym opracowaniu dr Parnia, wyniki jego badań, podparte szczegółowym monitoringiem aktywności mózgowej resuscytowanych pacjentów, stoją w sprzeczności z przyjmowanym dotychczas w medycynie założeniem, iż pacjenci w trakcie resuscytacji znajdują się w stanie nieświadomości.

Co zaś najbardziej zastanawiające, doświadczeniu umierania towarzyszyć może szczególne nasilenie aktywności fal mózgowych gamma, odpowiedzialnych za koncentrację i kreatywność. Dr Parnia, powstrzymując się od komentarzy o charakterze pozanaukowym, wyprowadza jednak z tego praktyczny wniosek, iż być może pacjentów w trakcie RKO należy (paradoksalnie) poddawać dodatkowej sedacji dla ograniczenia ryzyka ich potencjalnej traumy związanej z przeżyciem „stanu granicznego”.

„Wyrazistych wrażeń nie można traktować jako sztuczki umierającego i dezorganizującego się mózgu, ale raczej jako unikatowe doświadczenia pojawiające się na krawędzi śmierci. Gdy mózg zaczyna się wyłączać, przestają działać niektóre naturalne hamulce i otwiera się dostęp do głębokich pokładów świadomości, w tym wspomnień i myśli z całego życia. Choć nie wiemy, jaki jest ewolucyjny cel tego zjawiska, skłania ono do stawiania interesujących pytań o naszą świadomość, także w chwili śmierci” – podsumowuje naukowiec.

Tags:
badaniamedycynaśmierć
Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...





Top 10
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail