Aleteia logoAleteia logoAleteia
środa 29/05/2024 |
Św. Urszuli Ledóchowskiej
Aleteia logo
Kościół
separateurCreated with Sketch.

Co Jezus robi teraz w niebie? Papieskie rozważanie na Wniebowstąpienie

Pope Francis at the end of his weekly audience May 17

Antoine Mekary | ALETEIA

#image_title

Katolicka Agencja Informacyjna - 21.05.23

Moglibyśmy powiedzieć, że od dnia Wniebowstąpienia sam Bóg „się zmienił”: od tej pory nie jest już tylko duchem, ale ponieważ tak bardzo nas miłuje, nosi w sobie nasze ciało, nasze człowieczeństwo!
Pomóż Aletei trwać!
Chcemy nadal tworzyć dla Ciebie wartościowe treści
i docierać z Dobrą Nowiną do wszystkich zakątków internetu.
Wesprzyj nas

Twoje wsparcie jest dla nas bardzo ważne.
RAZEM na pewno DAMY RADĘ!

„Tak więc niebo jest już trochę nasze” – mówił dziś papież Franciszek w rozważaniu poprzedzającym modlitwę „Regina caeli”. Odmówił ją z wiernymi zgromadzonymi na placu św. Piotra w Watykanie.

Wniebowstąpienie Pańskie

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry! Dziś we Włoszech i w wielu innych krajach obchodzimy Wniebowstąpienie Pańskie. Jest to święto, które dobrze znamy, ale może rodzić pewne pytania, przynajmniej dwa.

Pierwsze pytanie brzmi: dlaczego świętować odejście Jezusa z ziemi? Wydawało by się, że Jego odejście byłoby wydarzeniem smutnym, a nie czymś, z czego szczególnie należy się cieszyć! Dlaczego świętować odejście? To było pierwsze pytanie. A drugie pytanie brzmi: co Jezus czyni teraz w niebie. Pierwsze pytanie: po co świętować; drugie pytanie: co Jezus robi w niebie.

Dlaczego świętujemy odejście Jezusa?

Dlaczego świętujemy? Ponieważ wraz z Wniebowstąpieniem wydarzyło się coś nowego i pięknego: Jezus zabrał nasze człowieczeństwo, nasze ciało do nieba, czyni to po raz pierwszy, to znaczy zabrał je, stając przed Bogiem. To człowieczeństwo, które przyjął na ziemi, nie pozostało tutaj. Jezus po zmartwychwstaniu nie był duchem, przeciwnie: miał ludzkie ciało, kości, wszystko i tam pozostanie na zawsze.

Moglibyśmy powiedzieć, że od dnia Wniebowstąpienia sam Bóg „się zmienił”: od tej pory nie jest już tylko duchem, ale ponieważ tak bardzo nas miłuje, nosi w sobie nasze ciało, nasze człowieczeństwo!

Nasze właściwe miejsce jest zatem wskazane, tam jest nasze przeznaczenie. Tak pisał pewien starożytny Ojciec w wierze: „Wspaniała nowina! – powiadał. Ten, który dla nas stał się człowiekiem […], aby uczynić nas swoimi braćmi, staje jako człowiek przed Ojcem, aby zabrać ze sobą wszystkich, którzy są z Nim złączeni” (ŚW. GRZEGORZ Z NYSSY, Homilie paschalne, 1).

I to dzisiaj świętujemy, świętujemy „zdobycie nieba”: Jezusa powracającego do Ojca, ale z naszym człowieczeństwem. Tak więc niebo jest już trochę nasze. Jezus otworzył drzwi i Jego ciało tam jest.

Co Jezus robi w niebie?

Drugie pytanie brzmi: co Jezus czyni w niebie? Wstawia się za nami przed Ojcem, nieustannie pokazuje Mu nasze człowieczeństwo. Pokazuje Mu rany. Lubię myśleć, że Jezus, stojąc przed Ojcem, modli się w ten sposób: ukazując Mu rany.

„To właśnie wycierpiałem dla ludzi: uczyń coś!”. Pokazuje Mu cenę odkupienia. Ojciec się wzrusza. Lubię tak myśleć… Ale pomyślcie, tak modli się Jezus. On, który nie zostawił nas samych. Istotne, zanim wstąpił do nieba, powiedział nam, jak mówi dzisiejsza Ewangelia: „Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 20).

On jest zawsze z nami, patrzy na nas, „zawsze żyje, aby się wstawiać za nimi” (Hbr 7, 25). Aby na naszą rzecz ukazywać Ojcu rany. Jednym słowem, Jezus oręduje; jest w najlepszym „miejscu”, przed swoim i naszym Ojcem, aby wstawiać się za nami.

Wstawiennictwo ma znacznie fundamentalne. Ta wiara pomaga nam również, aby nie tracić nadziei, nie zniechęcać się. Niech Królowa Niebios pomoże nam wstawiać się z mocą modlitwy.

Sudan i Ukraina

Drodzy bracia i siostry, to smutne, ale miesiąc po wybuchu przemocy w Sudanie sytuacja jest nadal poważna. Wspierając osiągnięte do tej pory porozumienia częściowe, ponawiam serdeczny apel o odłożenie broni i wzywam wspólnotę międzynarodową, aby nie szczędziła wysiłków, żeby zwyciężył dialog i złagodzono cierpienia mieszkańców.

Nie przyzwyczajajmy się do konfliktów i przemocy, apeluję, abyśmy nie przyzwyczajali się do wojny. I trwajmy, będąc blisko, przy udręczonym narodzie ukraińskim.

Dzień środków społecznego przekazu

Dzisiaj obchodzony jest dzień środków społecznego przekazu, którego temat brzmi: „Mówić z sercem”. To serce pobudza nas do komunikacji otwartej, akceptującej. Pozdrawiam dziennikarzy, obecnych tutaj pracowników środków przekazu. Dziękuję za ich pracę, życząc, aby zawsze służyła ona prawdzie i dobru wspólnemu. Brawa dla wszystkich dziennikarzy!

Tydzień Laudato si’

Dzisiaj rozpoczyna się tydzień „Laudato si’”. Dziękuję Dykasterii do spraw Służby Integralnemu Rozwojowi Człowieka za oraz licznym organizacjom, które się do niego przyłączyły. Zachęcam wszystkich do współpracy na rzecz troski o nasz wspólny dom. Istnieje ogromna potrzeba łączenia kompetencji i kreatywności.

Przypominają nam o tym także niedawne katastrofy żywiołowe, takie jak powodzie, które nawiedziły Emilię Romanię w ostatnich dniach, a której mieszkańcom ponownie wrażam swoją bliskość. Obecnie na placu zostaną rozdane broszury na temat „Laudato si’”, które Dykasteria przygotowała we współpracy z Instytutem Ochrony Środowiska w Sztokholmie.

tł. o. Stanisław Tasiemski OP

KAI/ks

Tags:
bógJezus Chrystuspapież Franciszekwniebowstąpienie
Modlitwa dnia
Dziś świętujemy...





Top 10
Zobacz więcej
Newsletter
Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail