Niezwykła historia powstania Rycerstwa Niepokalanej

Rok 1917 to czas, kiedy świat przechodził gwałtowne zmiany. W Rosji wybuchła rewolucja październikowa, w Fatimie miały miejsce objawienia Matki Bożej, a w Rzymie masoneria obchodziła swoją dwusetną rocznicę powstania.

Św. Maksymilian Kolbe w swoich wspomnieniach opisywał dramatyczną atmosferę Rzymu:

W jego słowach czuć było nie tylko głęboki smutek, ale i przekonanie o konieczności aktywnej walki modlitewnej: „Śmiertelna ta nienawiść do Kościoła Chrystusowego i Jego zastępcy na ziemi to nie tylko wybryk wykolejonych jednostek, ale systematyczna działalność wynikająca z zasady masonerii: «Zniszczyć wszelką religię, a zwłaszcza katolicką»”.

Św. Maksymilian w tamtym czasie zagłębiał się w lekturę Pisma Świętego, dzieł Ojców Kościoła oraz nauczania św. Ludwika Marii Grignion de Montforta. Zgłębiał dogmat o Niepokalanym Poczęciu i znaczenie objawień Matki Bożej w Lourdes. Jak sam pisał:

To przekonanie o niezwykłej mocy Niepokalanej popchnęło go do działania. W 1917 roku, inspirując się nawróceniem Alfonsa Ratisbonne’a w 1842 roku – wydarzeniem przypisywanym łasce Cudownego Medalika – brat Maksymilian postanowił założyć duchową armię Maryi. Jej emblematem stał się właśnie Cudowny Medalik.

Stąd też Kolbe do słów modlitwy wyrytych na Cudownym Medaliku „O Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy” dodał: „i za wszystkimi, którzy się do Ciebie nie uciekają, a zwłaszcza za masonami i poleconymi Tobie.”

Trzy dni po cudzie słońca w Fatimie, 16 października 1917 roku, w kaplicy Kolegium Serafickiego w Rzymie, brat Maksymilian wraz z sześcioma współbraćmi, klęcząc przed ołtarzem Matki Bożej, założył Rycerstwo Niepokalanej (Militia Immaculatae). Jak sam wspominał, „Na zebraniu tym, przed figurką Niepokalanej, przed którą jarzyły się dwie świece, przy drzwiach zamkniętych przedyskutowano najważniejsze punkty stowarzyszenia”.

Rycerstwo powstało z myślą o „podaniu ręki tylu nieszczęśliwym duszom, by umocnić serca niewinne w dobrem... by dopomóc wszystkim do zbliżenia się do Pośredniczki wszelkich łask, Niepokalanej”. Od tego momentu Rycerstwo stało się duchową armią, która ma walczyć o dusze pod sztandarem Maryi.

Rycerstwo Niepokalanej od tamtego czasu stało się potężnym ruchem duchowym, który ma na celu szerzenie miłości i oddania Matce Bożej, umacnianie wiary oraz walkę z grzechem i niemoralnością. Święty Maksymilian Kolbe pozostawił po sobie nie tylko wielką duchową spuściznę, ale także wezwanie do duchowej walki.

Militia Immaculatae, pod opieką duchową franciszkanów z Niepokalanowa działa na 5 kontynentach, w 47 krajach, ma liczne siedziby kanonicznie erygowane, 27 centrów narodowych oraz różne dzieła formacji chrześcijańskiej i głoszenia Ewangelii, a liczba jego członków sięga 4 mln (w tym ok. 2 mln w Polsce). Większość Rycerstwa w Polsce działa na zasadach ruchu, czyli w sposób niezorganizowany. Natomiast w sposób zorganizowany działa obecnie ponad 220 grup (kół MI), które mają animatora i opiekuna duchowego, oraz 135 wspólnot (stowarzyszeń), które posiadają swój zarząd i asystenta kościelnego.

W roku 2000 powstało Rycerstwo Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji , założone przez ks. Karola Stehlina FSSPX, którego założeniem był powrót do pierwotnej idei i zamysłu św. Maksymiliana. Ten odłam Rycerstwa Niepokalanej składa nacisk na modlitwę o nawrócenie grzeszników,  heretyków, schizmatyków, a zwłaszcza masonów.  Rycerstwo Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji działa w 65 krajach i liczy obecnie 130 000 Rycerzy na świecie, w tym 4000 w Polsce.

Źródło cytatów:

M. Kolbe, „Dzieje MI” oraz „Wszystkie herezje samaś zniszczyła na całym świecie”.