Sukienka z obrazem Maryi? Jak Dolce & Gabbana flirtuje z sacrum [galeria]

Do 31 marca Grand Palais w Paryżu gości wystawę poświęconą barokowemu i pełnemu przepychu światu Domenico Dolce i Stefano Gabbany, czyli ekskluzywnego domu mody Dolce & Gabbana. To hołd dla Włoch oraz ich dziedzictwa kulturowego i religijnego.

To styl pełen „świętego” blasku. Dla włoskiego domu mody Dolce & Gabbana katolicyzm od zawsze był ważnym źródłem inspiracji. Od ich ekstrawaganckiego Sacré Cœur, charakterystycznego elementu marki pojawiającego się w biżuterii, flakonach perfum Devotion, torebkach i nawet na obcasach szpilek, po złote suknie bezpośrednio inspirowane ikonami bizantyjskimi – włoski dom mody zyskał sławę, adaptując religijne motywy i przekształcając je w dekoracyjne i estetyczne symbole. Talent duetu polega na tym, że balansuje on na granicy: Dolce & Gabbana flirtuje z sacrum, ale – naszym zdaniem – nie popada w bluźnierstwo ani kpinę.

Paryska wystawa „Serce na dłoni: Dolce & Gabbana" jest tego doskonałym przykładem. Na 1200 m² zgromadzono ponad 200 unikatowych kreacji, emanujących jednocześnie elegancją, ekstrawagancją, jak i silnym odniesieniem do religii. Poza detalami samych projektów scenografia ekspozycji podkreśla głęboką więź z katolicyzmem – zarówno wizualnie, jak i dźwiękowo. Brakuje chyba tylko zapachu kadzidła!

Jedna z sal, „Mozaiki sakralne”, pokryta lśniącą mozaiką wykonaną przez wenecką pracownię Orsoni Venezia, oddaje hołd sztuce bizantyjskiej. Suknie, płaszcze i bluzki migoczą złotem, ukazując Madonnę z Dzieciątkiem, archaniołów czy sceny z życia Chrystusa.

Z kolei przestrzeń „Biały barok”, inspirowana twórczością Giacomo Serpotty (1656-1732), włoskiego rzeźbiarza słynącego ze stiuków w kościołach Palermo, wita odwiedzających dźwiękiem dzwonów. Następnie zwiedzający przechodzi wśród manekinów ubranych w czarne suknie i trzymających różańce – przypominających włoskie mammy uczestniczące w procesjach. Czerń to barwa welonów weneckich kobiet, a także wdów sycylijskich – ikonicznej postaci włoskiego neorealizmu, będącej częstą inspiracją dla projektantów.

Religijny wymiar jest nieodłącznym elementem włoskiego dziedzictwa, co podkreślają sami projektanci. Jak stwierdzili w kwietniu podczas otwarcia wystawy w Palazzo Reale w Mediolanie: „Naszym celem zawsze było opowiadanie o Włoszech, ukazanie ich w całej okazałości. Wiemy jednak, że aby dotrzeć do wszystkich, musimy posługiwać się uniwersalnym i ponadczasowym językiem. Wystawa to prawdziwa deklaracja miłości do piękna naszego dziedzictwa kulturowego, włoskich rzemieślników, którzy są dla nas punktem odniesienia i nieustanną inspiracją”.

To dziedzictwo kulturowe i religijne można odnaleźć w detalach ich kreacji – na przykład św. Jerzego pokonującego smoka na pagonach sukni w spektakularnej sali „Sycylijskie tradycje”, czy w interpretacjach dzieł renesansowych mistrzów. Na sukniach i marynarkach pojawiają się wizerunki Matki Bożej z Dzieciątkiem czy św. Jana Chrzciciela, nawiązujące do twórczości Botticellego, Leonarda da Vinci, Rafaela, Tycjana, Piera della Francesca czy Caravaggia. Ostatecznie to poszukiwanie piękna łączy haute couture i świat duchowy – dwa światy, które na pierwszy rzut oka wydają się od siebie odległe.

Zobacz inne projekty Dolce & Gabbana inspirowane sztuką sakralną