Opuszczenie przez Kościół, opuszczenie przez Boga [Nauka Krzyża – XVII]

Kobietą, która doświadczyła tego, była św. Joanna d’Arc, która stała się ofiarą mordu sądowego. Biskup i inni ludzie Kościoła skazali ją na śmierć z przyczyn politycznych, oskarżając o herezje. Została więc zdradzona przez przedstawicieli Kościoła, którzy nadużyli władzy danej im przez Boga. Pozostała wierna prawdzie, Jezusowi i swojemu powołaniu aż do spalenia na stosie. Jej opuszczenie i udręczenie w momencie śmierci można więc porównać z tym, co przeżywał w czasie męki Jezus uznany za przestępcę religijnego, występującego przeciw Bożemu Prawu. Możemy przypuszczać, że pośród ofiar inkwizycji było wielu podobnych świętych, którzy dali świadectwo wierności Bogu w sytuacji szczególnego odrzucenia i upodlenia, którzy tak jak Jezus byli uznawani „za zdeptanych przez Boga”. Ich duchowy obraz najlepiej oddaje 53. rozdział księgi Izajasza: 

W tym obrazie jednoczy się postać Jezusa z wieloma świętymi i sprawiedliwymi, którzy doświadczyli zła ze strony samego Kościoła. Np. błogosławiona siostra Mary MacKillop z Australii, założycielki sióstr józefitek, która w wyniku różnych intryg została nawet ekskomunikowana w 1871 roku. Ks. Dolindo Ruotolo z Neapolu, pobożny i gorliwy kapłan, w latach 1907–1937 był podejrzewany o herezję, stawał przed Świętym Oficjum, był poddawany badaniom psychiatrycznym, umieszczony w „areszcie” inkwizycji i zawieszany w obowiązkach kapłańskich na wiele lat. Podobnie zresztą jak św. ojciec Pio, który doznał wielu szykan ze strony Watykanu, tak że czasowo zakazano mu nawet publicznego sprawowania mszy świętej, a sam święty otrzymane stygmaty uznawał za dopust Boży i wielkie upokorzenie. Św. Jan od Krzyża, reformator zakonu karmelitów z XVI wieku, został uwięziony przez własnych współbraci, którzy znęcali się nad nim w taki sposób, że tylko ucieczka uratowała go od prawdopodobnej śmierci z wycieńczenia. Tę listę można by mnożyć bez końca, bo wielu, wielu świętych i błogosławionych doznało cierpienia ze strony ludzi i instytucji Kościoła. 

Doświadczenie Krzyża to nie tylko cierpienie fizyczne, nie tylko uniżenie, ale także doświadczenie opuszczenia i zapomnienia przez Boga: 

Tymi słowami Jezus wszedł w doświadczenie tych wszystkich, którzy odczuli krańcową samotność i odrzucenie przez samego Boga, jak woła psalmista:

Jest to wielka tajemnica śmierci Jezusa, radykalnego doświadczenia samotności i odrzucenia, które podzielił on z tyloma ofiarami ludzkiego okrucieństwa, nienawiści i złości. Niestety to odrzucenie, nienawiść i złość było często dziełem ludzi, którzy reprezentowali Boga.