Kontrowersje wokół zmarłego muzyka. Czy Ozzy Osbourne był chrześcijaninem? [aktualizacja]

22 lipca 2025 r. świat obiegła wiadomość o śmierci Ozzy’ego Osbourne’a w wieku 76 lat. Legendarny rockman, przez dekady nazywany „Księciem Ciemności”, odszedł w swoim domu w hrabstwie Buckinghamshire w Anglii, otoczony przez rodzinę. A to, co odkryliśmy budzi zadziwienie. Zobacz szczególnie relację z jego ostatnich chwil na końcu artykułu!

Choć jego sceniczny wizerunek wywoływał skandale i oburzenie, prywatnie Ozzy był człowiekiem zdecydowanie odcinającym się od satanizmu oraz ojcem i mężem, który wytrwał w przysiędze małżeńskiej. Ma w swoim życiu okresy uwikłania w narkotyki, zmagania się z uzależnieniami, jednak jest daleki od bycia wcielonym zlem, o co oskarżały go grupy protestanckich radykałów w latach 90.

Ozzy Osbourne urodził się w rodzinie o chrześcijańskich tradycjach, choć jego matka była "wierząca, niepraktykująca". Został ochrzczony w Kościele Anglikańskim i wychowywany w wierze. W wywiadach podkreślał: – „Jestem chrześcijaninem. Zostałem ochrzczony. Chodziłem do szkółki niedzielnej” (The Guardian, 2014).

W 1992 roku mówił w New York Times: „Jestem praktykującym członkiem Kościoła Anglii i modlę się przed każdym koncertem”. W 2020 roku w rozmowie z GQ dodał: „Wierzę w Boga, ale mam własny obraz tego, jak wygląda”.

Publicznie odcinał się od oskarżeń o satanizm: „Nie jestem czcicielem diabła”. Gdy nazywano go „Antychrystem”, odpowiadał: „Nie jestem Antychrystem. Jestem człowiekiem rodzinnym”.

Na scenie Ozzy wykorzystywał makabryczne rekwizyty, a jego pseudonim „Książę Ciemności” utrwalał legendę o rzekomym satanizmie. Głośny incydent z 1982 roku, gdy odgryzł głowę nietoperza, którego podał mu na scenę nastolatek z widowni jest może najbardziej mroczny i kontrowersyjny. To nigdy nie zostało w pełni wyjaśnione. Czy zrobił to, bo myślał, że to gumowa zabawka, czy dał się ponieść emocjom chwili lub postanowił wpisać w swój wizerunek sceniczny? Tak czy inaczej po występie musiał poddać się szczepieniu przeciw wściekliźnie.

Podobnie podczas spotkania z wytwórnią odgryzł głowy dwóm gołębiom – był odurzony i chciał zaszokować obecnych. Sam później przyznał, że nie miało to podłoża światopoglądowego, było raczej chaotycznym wybrykiem człowieka zmagającego się z uzależnieniami.

Wbrew oskarżeniom, teksty wielu utworów Black Sabbath niosły przesłania ostrzegające przed złem. Piosenka „After Forever” z 1971 roku, autorstwa Geezera Butlera (katolika z wychowania), wprost pyta: „Czy odrzuciłbyś wiarę w Chrystusa?” i wskazuje na konsekwencje grzechu. Sam Ozzy wykonywał ten utwór z przekonaniem.

Antywojenny „War Pigs” krytykuje chciwość generałów, porównując ich do satanistów, przypomina o realiach Sądu Ostatecznego i konsekwencjach wybory zła. Wielu fanów i publicystów zauważało, że ta twórczość raczej piętnowała zło niż je promowała.

Warto też podkreślić, że gdy Black Sabbath zaczął dostawać od fanów zaproszenia na czarne msze, stanowczo się od tego odcięli.

Sam Osbourne często nosił na szyi krzyż wykonany przez jego ojca – ślusarza – i otwarcie deklarował, że nigdy nie parał się czarną magią. W dokumencie God Bless Ozzy Osbourne pokazano go modlącego się za kulisami przed koncertami.

W latach 80. Ozzy stał się celem tzw. „paniki satanistycznej” w USA. Niektórzy kaznodzieje oskarżali go o propagowanie zbrodni, samobójstw czy „czczenie diabła” oraz o ukryte przekazy podprogowe w muzyce. Przed festiwalem Ozzfest w 1999 r. ewangeliczni protestanci pikietowali przeciw jego występowi, głosząc, że jego muzyka promuje „gwałt, morderstwo, kanibalizm, homoseksualizm, śmierć i samobójstwo" .

Ozzy odnosił się do tego z ironią. W filmie Trick or Treat (1986) zagrał parodię telekaznodziei. W jednym z wywiadów mówił, że ma „symbiotyczną relację z ewangelikami”, bo jego sława dawała im tematy do kazań. Podczas jednego z protestów dołączył do demonstrantów z własnym, prześmiewczym transparentem.

Początki życia prywatnego Ozzy'ego były burzliwe. Szybkie małżeństwo w 1971 roku, uwikłanie w narkotyki, trójka dzieci, rozwód. Za kulisami rock’n’rollowego życia Ozzy był od 1982 roku mężem Sharon Osbourne. Ich małżeństwo przetrwało liczne kryzysy, choroby i jego zmagania z nałogami – aż do jego śmierci w 2025 r. Wychowali razem trójkę dzieci: Aimee, Kelly i Jacka. Sam określał się jako człowieka rodzinnego, oddanego swoim dzieciom i żonie. Z Sharon wytrwał już do śmierci.

Był artystą, który budził kontrowersje i fascynację, ale też człowiekiem, który powtarzał, że wierzy w Boga. Nosił krzyż, modlił się przed koncertami, był mężem i ojcem, a jego twórczość – mimo mrocznego klimatu – częściej ostrzegała przed złem niż je gloryfikowała.

Po jego śmierci w 2025 roku wielu fanów i publicystów podkreślało ten paradoks: w samym sercu heavy metalu można było znaleźć człowieka, który zamiast gloryfikować zło, ostrzegał przed nim i zachował wierność rodzinie.

5 lipca 2025 roku, podczas pożegnalnego koncertu „Back to the Beginning” w Birmingham – swojego ostatniego publicznego występu – Ozzy Osbourne pojawił się na scenie, siedząc na gotyckim tronie. Zaledwie kilka tygodni przed śmiercią, zebrał w sobie siły, by raz jeszcze wystąpić dla swoich fanów – i to w sposób, który przejdzie do historii.

Zmagający się z chorobą Parkinsona – którą ogłosił publicznie w 2020 roku – nie był już w stanie chodzić o własnych siłach i występował, siedząc (momentami z trudem wypowiadając słowa) przed dziesiątkami tysięcy oddanych słuchaczy. Było to zupełnie inne oblicze niż w czasach, gdy szalał po scenie – ale przekaz pozostał równie szczery i mocny: Ozzy pokazał fanom swoją bezbronną stronę.

Zdeterminowany, by być w pełni obecny na tym ostatnim koncercie, odmówił przyjmowania środków przeciwbólowych, mimo silnego bólu będącego skutkiem wieloletnich urazów i operacji.

– „Nic a nic” – powiedział Ozzy o rezygnacji z leków, zauważając, że już raz poszedł tą drogą i nie chciał być otępiony w chwili swojego wielkiego finału – relacjonował The Guardian.

Zamiast tego, zdecydował się przyjąć ból i przelać każdą resztkę sił w muzykę. Jak słychać w relacji wideo z koncertu, mówi wprost: „wybrałem ból zamiast odrętwienia”.

Ten historyczny koncert – wymownie zatytułowany Back to the Beginning – odbył się 5 lipca na stadionie Villa Park w rodzinnym Birmingham w Anglii. Dla wielu był to jeden z najbardziej poruszających momentów w historii heavy metalu. Ozzy po raz pierwszy od ponad 20 lat wystąpił na jednej scenie z dawnymi kolegami z Black Sabbath: Tonym Iommim, Geezerem Butlerem i Billem Wardem – co podkreśliło wyjątkowość wydarzenia (Fox News).

10-godzinny koncert charytatywny zgromadził prawdziwą śmietankę rockowego świata – od Metalliki i Guns N’ Roses po Eltona Johna (który pojawił się w formie wideo-tribute). Wszyscy zebrali się, by złożyć hołd Ozzemu u progu jego śmierci. Osbourne pojawił się na scenie w dramatycznym stylu, siedząc na czarnym tronie ozdobionym motywem nietoperza, i z pasją wykonał swoje klasyki, takie jak „Crazy Train” i „Mama, I’m Coming Home”.

– „Ozzy nigdy nie miał okazji naprawdę pożegnać się z fanami, i czuł, że to pożegnanie nigdy nie nastąpiło. To był jego moment kropki nad ‘i’” – wyjaśniła jego żona Sharon, ogłaszając koncert.

I rzeczywiście – była to kropka nad „i” pełna triumfu i emocji, celebracja życia poświęconego muzyce. Nawet jeśli ktoś nie jest fanem heavy metalu, trudno nie poczuć podziwu wobec determinacji człowieka, który wystąpił na scenie, będąc już blisko kresu życia.

Najbardziej inspirujące było to, że Ozzy uczynił ze swojego pożegnania działanie na rzecz dobra innych. On i Sharon Osbourne postanowili, że cały dochód z koncertu zostanie przekazany na cele charytatywne – na rzecz badań medycznych i pomocy dzieciom, które leżały im na sercu.

Z koncertu – który przyciągnął ponad 40 tysięcy uczestników na miejscu i miliony widzów online – zebrano 190 milionów dolarów, które zostały podzielone równo pomiędzy trzy organizacje, w tym fundację Cure Parkinson’s, wspierającą badania nad chorobą, z którą sam Osbourne się zmagał.

Była to suma rekordowa – i bezprecedensowe wydarzenie, zarówno pod względem finansowym, jak i symbolicznym. Jak powiedziała po koncercie Helen Matthews, dyrektor zarządzająca Cure Parkinson’s:

– „Jesteśmy ogromnie wdzięczni Ozzy’emu za wszystko, co zrobił, by zwiększyć świadomość na temat choroby Parkinsona… W imieniu nas wszystkich w Cure Parkinson’s – dziękujemy”.

W swoim ostatnim publicznym geście, człowiek, który przez lata był postrzegany jako ciemna postać rocka, zajaśniał jako symbol hojności, wykorzystując swoją sławę i ostatnie siły, by podnieść tych, którzy cierpieli tak jak on.

Pożegnalny gest Ozzy’ego Osbourne’a był aktem odwagi, miłości i nadziei. Artysta, który przez lata był symbolem rockowego ekscesu, zakończył życie, ukazując wierność wartościom, które odrodziły się w nim w późniejszym wieku: odwagę, empatię, oddanie rodzinie i wiarę.

Dla wielu fanów, którzy widzieli w nim tylko ekscentrycznego frontmana z gotyckim makijażem i skandalicznymi wybrykami, stał się symbolem przemiany, dojrzałości i bezinteresownego działania. Jego historia jest świadectwem tego, że nikt nie jest poza zasięgiem zmiany i drugiej szansy. Po dekadach wzlotów i upadków Ozzy udowodnił, że nawet u kresu życia można jeszcze wnieść dobro w świat.

Gdy zbliżał się koniec koncertu, a publiczność w Birmingham żegnała go owacjami, Osbourne – wyraźnie słaby, ale przepełniony determinacją – przemówił do fanów z głębi serca:

Wielu w tłumie nie mogło powstrzymać łez.

Na podstawie:  New York Times (1992) – deklaracja: „praktykujący członek Kościoła Anglii”., Dokument God Bless Ozzy Osbourne (2011)., The Guardian (2014) – wywiad, w którym mówił: „I’m a Christian…”, GQ (2020) – „I do believe in God…"