Wrześniowi święci. Poznaj patronów na rozpoczynający się miesiąc!

Św. Grzegorz I Wielki

Papież i Ojciec Kościoła. Zasiadał na Stolicy Piotrowej w latach 590–604. Zasłynął jako reformator liturgii oraz organizator życia kościelnego.Jego imieniem nazwano chorał gregoriański, który ukształtował tradycję rzymskiej muzyki sakralnej. Prowadził też aktywną działalność misyjną, zwłaszcza wśród Anglosasów. Pozostawił po sobie liczne pisma teologiczne, które miały ogromny wpływ na rozwój chrześcijaństwa w średniowieczu. Najważniejsze jego teksty:
Regula pastoralis (Reguła pasterska) to dzieło o obowiązkach i cnotach idealnego biskupa, bardzo wpływowe w średniowieczu.
Dialogi (Dialogorum libri quattuor) to zbiór opowieści o cudach, świętych i życiu duchowym, zawierający między innymi żywot św. Benedykta z Nursji.
Homilie do Ewangelii (Homiliae in Evangelia) to cykl kazań liturgicznych, odczytywanych w Kościele przez wieki.

Św. Matka Teresa z Kalkuty była zakonnicą i misjonarką, która całe życie poświęciła służbie ubogim, chorym i opuszczonym. Urodziła się w 1910 roku w Skopje jako Anjezë Gonxhe Bojaxhiu. W wieku 18 lat wstąpiła do zakonu. Założyła Zgromadzenie Misjonarek Miłości, które działa na całym świecie, niosąc pomoc najbardziej potrzebującym. Jej działalność została doceniona licznymi nagrodami, w tym Pokojową Nagrodą Nobla w 1979 roku. Została kanonizowana przez papieża Franciszka w 2016 roku.

Bł. Aniela Salawa – polska mistyczka i tercjarka franciszkańska. Urodziła się w 1881 roku w Sieprawiu niedaleko Krakowa. Jako młoda dziewczyna przeniosła się do miasta, gdzie pracowała jako służąca. Pomimo skromnych warunków życia, wyróżniała się głęboką duchowością, pokorą i oddaniem Chrystusowi, szczególnie w cierpieniu i modlitwie. W czasie I wojny światowej posługiwała rannym żołnierzom. Zmarła w opinii świętości w 1922 roku. Jan Paweł II beatyfikował ją w 1991 roku.

Św. Jan Chryzostom był jednym z najwybitniejszych kaznodziejów w historii Kościoła i Ojcem Kościoła. Żył w IV wieku, był patriarchą Konstantynopola. Jego przydomek „Chryzostom” oznacza „Złotousty” – ze względu na niezwykły dar przemawiania. Słynął z głębokich i odważnych homilii, w których potępiał nadużycia władzy i niesprawiedliwość społeczną. Napisał wiele komentarzy biblijnych, a jego Liturgia św. Jana Chryzostoma do dziś jest używana w Kościołach wschodnich.

Św. Robert Bellarmin był jezuitą, kardynałem i jednym z najwybitniejszych teologów okresu kontrreformacji. Urodził się w 1542 roku we Włoszech. Zasłynął jako obrońca doktryny katolickiej wobec reformacji protestanckiej. Był autorem dzieła „Kontrowersje”, w którym systematycznie odpowiadał na zarzuty reformatorów. Uczestniczył w reformie edukacji jezuickiej i doradzał papieżom w sprawach teologicznych i politycznych. Został kanonizowany w 1930 roku, a w 1931 ogłoszony doktorem Kościoła.

Robert Bellarmin znany jest także z poruszania problemu papieża heretyka w dziele „De Romano Pontifice” (O Biskupie Rzymskim). W księdze II Bellarmin omawia m.in. warunki utraty papiestwa przez herezję. Podkreśla jednak, że choć papież może prywatnie zbłądzić w wierze, to publiczna i uporczywa herezja mogłaby skutkować utratą urzędu – przez sam fakt, że przestaje być członkiem Kościoła.

Św. Mateusz Apostoł i Ewangelista. Był jednym z Dwunastu oraz autorem jednej z czterech Ewangelii. Przed powołaniem przez Chrystusa pracował jako celnik, co oznaczało, że był poborcą podatków i uchodził za grzesznika w oczach wielu Żydów. Jezus jednak nie odrzucił go, lecz zaprosił do grona swoich najbliższych uczniów, dając przykład miłosierdzia i przemiany serca. Tradycja głosi, że po Zesłaniu Ducha Świętego głosił Ewangelię w różnych częściach świata, między innymi w Etiopii.

Św. Pius z Pietrelciny (Ojciec Pio) był włoskim kapucynem, mistykiem i stygmatykiem, który żył w latach 1887–1968. Zasłynął głębokim życiem modlitwy, wielogodzinnym sprawowaniem Eucharystii oraz posługą w konfesjonale, gdzie spędzał nawet kilkanaście godzin dziennie. Od 1918 roku nosił widoczne stygmaty – rany odpowiadające ranom Chrystusa. Posiadał także dar bilokacji, prorokowania i uzdrawiania. Został kanonizowany w 2002 roku przez Jana Pawła II. Jest dziś jednym z najbardziej czczonych świętych współczesnych czasów.

Św. Wincenty à Paulo był francuskim kapłanem, znanym z niezwykłego zaangażowania w pomoc ubogim, chorym i opuszczonym. Urodził się w 1581 roku, a po swoim nawróceniu duchowym poświęcił życie służbie najbardziej potrzebującym. Założył Zgromadzenie Księży Misjonarzy (lazarystów). Zaś razem ze św. Ludwiką de Marillac – Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia. Był też doradcą królów i reformatorem duchowieństwa we Francji. Zmarł w 1660 roku, a w 1737 został kanonizowany. Dziś jest patronem dzieł miłosierdzia i wszystkich organizacji charytatywnych.

Święci archaniołowie Michał, Gabriel i Rafał to trzej anielscy posłańcy Boży wspomniani z imienia w Biblii i szczególnie czczeni w tradycji Kościoła.

Michał jest wodzem zastępów niebieskich, obrońcą Kościoła i pogromcą szatana. Jego imię znaczy „Któż jak Bóg?”.
Gabriel to zwiastun Bożych tajemnic. To on ogłosił Maryi, że zostanie Matką Jezusa; jego imię znaczy „Bóg jest moją mocą”.
Rafał jest opiekunem podróżnych i uzdrowicielem. pojawia się w Księdze Tobiasza jako towarzysz głównego bohatera. Prowadzi, chroni i uzdrawia; jego imię znaczy „Bóg uzdrawia”.

Św. Hieronim był jednym z najwybitniejszych uczonych starożytnego Kościoła. Żył na przełomie IV i V wieku (ok. 347–420). Najbardziej znany jest jako tłumacz Biblii na łacinę. Jego przekład, zwany Wulgatą, przez wieki był podstawowym tekstem Pisma Świętego. Hieronim był też ascetą, teologiem i polemistą, znanym z ostrego języka i gorliwości w obronie wiary. Mieszkał przez wiele lat w Betlejem, gdzie prowadził życie modlitwy, studiów i pisania. Jest patronem biblistów, tłumaczy oraz studentów, a jego wspomnienie obchodzone jest 30 września.