Co robili święci, gdy Polska odzyskała niepodległość?

Czasami nie mamy wyobrażenia, że polscy święci uczestniczyli lub byli świadkami wielkich wydarzeń w historii naszej ojczyzny. Nie mamy też pojęcia, jak wielu z nich żyło w tym samym czasie! Oto tylko pięciu świętych, którzy obserwowali odzyskania przez Polskę niepodległości. 

Kojarzymy św. Maksymiliana z II wojną światową i jego męczeńską śmiercią w Auschwitz. Gdy Polska odzyskała niepodległość miał 24 lata i przebywał w Rzymie, gdzie studiował i zakładał Rycerstwo Niepokalanej. Do Polski wrócił rok po odzyskaniu przez nią niepodległości już jako ksiądz. Z wielką energią zabrał się do pracy jako wykładowca, formator i ewangelizator tworząc Niepokalanów. 

Ks. Michał Sopoćko znany jako spowiednikiem św. Faustyny i propagator kultu Bożego miłosierdzia. Święcenia kapłańskie otrzymał, gdy wybuchła już I wojna światowa. Od 1914 do 1918 r. pracował jako wikariusz w Taboryszkach. Z powodu trudności stwarzanych przez władze okupacyjne we wrześniu 1918 r. wyjechał do Warszawy i został kapelanem wojskowym. Jego gorliwość o żołnierzy zwróciła uwagę samego Józefa Piłsudskiego.

Hrabianka, poliglotka, zakonnica, Polka z wyboru. Gdy świat walczył w czasie I wojny światowej wydalona z Carskiej Rosji znalazła się w Szwecji i przez kilka lat prowadziła odczyty na rzecz niepodległości Polski. Współpracowała z Ignacym Daszyńskim i Georgiem Brandesem, żydowskim wolnomyślicielem. Docierała do prasy, popularyzowała twórczość rodaków za granicami, zbierała pieniądze dla Polaków. Do Polski wróciła w 1920 r. i osiedliła się w Pniewach k. Poznania razem ze współsiostrami.

Gdy Polska odzyskała wolność, bł. Aniela była już schorowana: cierpiała na stwardnienie rozsiane, raka żołądka i gruźlicę. W pierwszym roku I wojny światowej pomagała jeszcze rannym i jeńcom, ale później nie mogąc wykonywać swojego zawodu, tułała się od mieszkania do mieszkania wspierana przez dobroczyńców. Na miesiąc przed śmiercią napisała „Akt ofiarowania się za Polskę”: 

Gdy Polska odzyskała niepodległość ten biskup przemyski miał już 76 lat. Całe swoje życie był gorliwym patriotą, czemu dał wyraz, gdy w czasie powstania styczniowego, wraz z kolegami z seminarium postanowił dołączyć do powstańców. Powstrzymał ich rektor, mówiąc: „Cóż wy zrobicie w powstaniu, kiedy żaden z was nie miał dotąd karabinu w ręku? Wasza ofiara pójdzie na marne. Tymczasem pracując całe życie po Bożemu przysłużycie się najlepiej ojczyźnie”. Te słowa św. Józef wziął sobie mocno do serca, gdyż swoją energię kierował nie tylko na działania duszpasterskie, ale też pronarodowe. Rok po odzyskaniu przez Polskę niepodległości napisał do księży:

Źródło: www.przymierzezmaryja.pl, Wikipedia, niedziela.pl