Rozmowa, jedzenie i modlitwa. Jak zorganizować śniadanie modlitewne?

Pomysł Narodowych Śniadań Modlitewnych sięga lata 30. XX w. Abraham Vereide – amerykański pastor norweskiego pochodzenia zaprosił na spotkanie liderów biznesu i lokalnej społeczności w Seattle, by modlić się i rozmawiać na ważne dla nich tematy. Gdy przeprowadził się do Waszyngtonu, zaczął organizować takie spotkania dla członków Kongresu. W 1953 r. sam prezydent Dwight D. Eisenhower wziął w nim udział. Początkowo śniadania nosiły nazwę Prezydenckie Śniadania Modlitewne, w 1970 r. zmieniono ich nazwę na Narodowe Śniadanie Modlitewne. 

Obecnie Śniadania odbywają się co roku w Międzynarodowej Sali Balowej hotelu Hilton, ci gromadzą nawet 3500 gości z całego świata! Podobne wydarzenia odbywają się także w innych krajach, także w Polsce oraz u naszych sąsiadów, m.in. Litwinów i Ukraińców. 

Śniadanie modlitewne składa się zwykle – co oczywiste – z jedzenia, modlitwy oraz tematycznego wykładu, przyjmując tym samym dość oficjalną formę.

Spotkanie modlitewne dla elit, choć ma słuszne założenia i z pewnością przynosi wiele dobra, może wydawać się nieco wbrew Ewangelii, w której Jezus mówi, by na ucztę zapraszać „ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych” (Łk, 14, 13). Tę ideę wspólnego stołu, przy którym jemy, modlimy się i rozmawiamy, można zrealizować na inne sposoby. Świetnym przykładem są tu duszpasterstwa akademickie.

Duszpasterstwo Akademickie Redemptor z Wrocławia prowadzone – jak wskazuje nazwa – przez redemptorystów spotyka się na jutrznię w kościele, a potem na śniadaniu w budynkach parafialnych. Inne DA, jak choćby  św. Anny w Krakowie organizuje takie śniadanie w adwencie, po mszach roratnich.

A co tymi, którzy czasy studenckie mają już dawno za sobą?

Cóż stoi na przeszkodzie, by zorganizować własne śniadanie modlitewne? Wystarczy zaplanować kilka rzeczy, by spotkać się na modlitwie, rozmowie i jedzeniu.

To pierwszy i chyba najtrudniejszy punkt: kogo i jak zaprosić na takie śniadanie. Ci z nas, którzy są w jakichś wspólnotach, mogą mieć łatwiej: wystarczy zaproponować to członkom grupy. Dla odważniejszych: spotkać się z proboszczem i zaproponować takie wydarzenie całej parafii i zaprosić chętnych, by się zgłosili. Możesz też zacząć od swoich domowników i rodzinne śniadanie przekształcić w modlitewne rodzinne śniadanie.

Trzeba wybrać dogodny termin. W tygodniu może być trudno zebrać osoby, które pracują od 8:00 czy 9:00. W grę wchodzi jednak sobota, niedziela, czy zaplanowany z wyprzedzeniem długi weekend.

Żartuję – nie będę tego punktu rozwijał. Smacznego!

Jesteśmy przyzwyczajeni, że nasze spotkania modlitewne są uporządkowane. Lubimy wiedzieć, co nasz czeka na nabożeństwie. W przypadku śniadania modlitewnego warto ustalić luźny plan. Oto przykład: zaczynamy od modlitwy przed posiłkiem, jemy śniadanie, potem odczytujemy fragment Ewangelii i chwilę dzielimy się tym, co nas w nim porusza, a następnie przy kawie rozmawiamy na jakiś wybrany wcześniej temat. Możemy też zacząć od dziesiątki różańca, a po jedzeniu po prostu porozmawiać o codzienności.

Dziś, gdy zauważamy problemy z relacjami, także (a może zwłaszcza) w Kościele, gdy tracimy umiejętność dyskusji, a szlifujemy zdolności komentowania (zwłaszcza w sieci) spokojne śniadanie, krótka modlitwa i rozmowa przy kawie mogą być zestawem pierwszej pomocy.