separateurCreated with Sketch.

Roraty coraz bliżej. Warto pomyśleć o pomocy w ich praktykowaniu

LAMPION ADWENTOWY
whatsappfacebooktwitter-xemailnative
Redakcja - publikacja 14.11.25
whatsappfacebooktwitter-xemailnative
Roraty to jedna z najstarszych i najbardziej umiłowanych tradycji adwentowych w Kościele katolickim, sięgająca w Polsce XIII wieku. Zwyczaj celebrowania mszy św. roratniej, ku czci Najświętszej Maryi Panny, przywędrował do Polski prawdopodobnie z Węgier za sprawą błogosławionej Kingi, żony księcia Bolesława Wstydliwego.

Przekazując darowiznę, pomagasz Aletei kontynuować jej misję. Dzięki Tobie możemy wspólnie budować przyszłość tego wyjątkowego projektu.

Wesprzyj nasPrzekaż darowiznę za pomocą zaledwie 3 kliknięć

Okruchy historii

Już w XIV wieku msze roratnie były znane w całym kraju, a okres szczytu ich popularności przypadł na XVI wiek, kiedy to za panowania Zygmunta Starego powstało Bractwo Rorantystów przy Kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu.

Tradycja ta głęboko wpisuje się w duchowe przygotowanie do Boże Narodzenie, symbolizując oczekiwanie na przyjście Chrystusa – Światła świata. Podczas rorat na ołtarzu tradycyjnie zapalano siedem woskowych świec symbolizujących króla oraz sześć stanów społecznych, które składały ofiarę i wypowiadały gotowość na sąd Boży. Obecnie pali się dużą świecę – roratkę, symbol Matki Bożej, niosącej Pana Jezusa.

Odwieczna tradycja

Roraty charakteryzują się bogatą muzyką liturgiczną i pieśniami, które w Polsce mają szczególnie żywą tradycję. Już w XVI wieku powstały takie pieśni jak „Hejnał wszyscy zaśpiewajmy”, „Boże wieczny, Boże żywy”, „Zdrowaś bądź Maryja”, które wciąż rozbrzmiewają podczas adwentowych Mszy św.

Nazwa roraty pochodzi od pierwszych słów introitu Rorate cæli desuper związanego z formularzem mszalnym suchych dni kwartalnych, przypadających w Adwencie oraz ze świętem Zwiastowania Pańskiego, obchodzonym 18 grudnia. W Polsce formularz ten występuje już w zachowanych źródłach z XI w., jednak wówczas nie wiązał się on jeszcze z odprawianiem codziennej mszy wotywnej o Najświętszej Maryi Pannie przez cały okres Adwentu.

„Rorate Caeli. Śpiewnik na okres adwentu z płytami CD” – kontynuacja tradycji

W tej bogatej tradycji wpisuje się książka „Rorate Caeli. Śpiewnik na okres adwentu z płytami CD”, opracowana przez Jana Gołaskiego. Śpiewnik powstał na kanwie doświadczeń dominikańskich mszy roratnich w Poznaniu, zapoczątkowanych przez przyjaciela Jana Pawła II, o. Jana Górę OP w 1977 roku. Zawiera 59 utworów z nutami, w tym 26 wielogłosowych. Zawiera zarówno tradycyjne pieśni, jak i chorałowe części stałe, opracowania psalmów responsoryjnych oraz wielkie antyfony adwentowe.

Do śpiewnika dołączone są dwie płyty CD z nagraniami 34 utworów wykonanych podczas mszy roratnich w latach 2012-2015. Materiał muzyczny prezentuje pełne spektrum śpiewów liturgicznych oraz Godzinki o Najświętszej Maryi Pannie, które w poznańskim kościele dominikanów poprzedzają każde roraty.

Znaczenie śpiewnika

Dzięki temu śpiewnikowi i dołączonym nagraniom możliwe jest ożywienie i przekazanie żywej tradycji śpiewów adwentowych, łączącej dawną muzykę kościelną z współczesnym przeżywaniem oczekiwania na przyjście Chrystusa. Autor został za ten wkład uhonorowany w 2018 roku medalem Optime Merito.

Śpiewnik „Rorate Caeli” stanowi nieocenioną pomoc dla każdego kto chce głębiej zrozumieć tradycję roratnią w całej jej pełni. Oczywiście powinien on stać się czymś w rodzaju podręcznika szczególnie dla duszpasterzy czy chórów, których zadaniem jest pogłębiać liturgię czasu Adwentu poprzez śpiew i muzykę. Książka jest też hołdem dla polskiej historii rorat i jej pięknej tradycji muzycznej, która uległa pewnej banalizacji.

W latach 60-tych i 70-tych XX wieku (a być może już wcześniej) roraty stały się mszą adresowaną głównie do dzieci, dla których zachętą miały być towarzyszące jej konkursy, zbieranie obrazków czy losowanie figurek Matki Boskiej. Ta otoczka sprawiła, że roraty zaczęto postrzegać jako formę, z której się ‘wyrasta’. Ponadto dla większej wygody przenoszono mszę roratnią na godziny popołudniowe i wieczorne, gubiąc naturalną symbolikę związaną z porą dnia. Śpiewnik Jana Gołaskiego przywraca nam źródłowe doświadczenie tej liturgii.

Newsletter

Aleteia codziennie w Twojej skrzynce e-mail.

Wesprzyj Aleteię!

Jeśli czytasz ten artykuł, to właśnie dlatego, że tysiące takich jak Ty wsparło nas swoją modlitwą i ofiarą. Hojność naszych czytelników umożliwia stałe prowadzenie tego ewangelizacyjnego dzieła. Poniżej znajdziesz kilka ważnych danych:

  • 20 milionów czytelników korzysta z portalu Aleteia każdego miesiąca na całym świecie.
  • Aleteia ukazuje się w siedmiu językach: angielskim, francuskim, włoskim, hiszpańskim, portugalskim, polskim i słoweńskim.
  • Każdego miesiąca nasi czytelnicy odwiedzają ponad 50 milionów stron Aletei.
  • Prawie 4 miliony użytkowników śledzą nasze serwisy w social mediach.
  • W każdym miesiącu publikujemy średnio 2 450 artykułów oraz około 40 wideo.
  • Cała ta praca jest wykonywana przez 60 osób pracujących w pełnym wymiarze czasu na kilku kontynentach, a około 400 osób to nasi współpracownicy (autorzy, dziennikarze, tłumacze, fotografowie).

Jak zapewne się domyślacie, za tymi cyframi stoi ogromny wysiłek wielu ludzi. Potrzebujemy Twojego wsparcia, byśmy mogli kontynuować tę służbę w dziele ewangelizacji wobec każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszka, kim jest i w jaki sposób jest w stanie nas wspomóc.

Wesprzyj nas nawet drobną kwotą kilku złotych - zajmie to tylko chwilę. Dziękujemy!