„To wyzdrowienie zawdzięczam Matce Bożej Ostrobramskiej”. Cuda Maryi z Wilna

Z uwagi na rokroczną uroczystość i święto liturgiczne, zwłaszcza w diecezjach we wschodniej Polsce, w połowie listopada nasze modlitwy kierują się do Wilna. To stamtąd na ziemie polskie promieniował kult „Panny Świętej, co w Ostrej świeci Bramie”. To do Niej zwracali się nasi przodkowie w kluczowych momentach historii, jak biskupi z dawnego zaboru austriackiego. Gdy Polska odzyskiwała niepodległość w 1918 r. wezwali wiernych do wdzięczności naszej Królowej, która na Jasnej Górze i w Ostrej Bramie przez stulecie słuchała próśb pozbawionego wolności narodu. 

Litewski malarz Vaclovas Kosciuška w obrazie poświęconym Matce Bożej Ostrobramskiej ukazał mamę z dzieckiem na rękach, które wyciąga dłonie ku Maryi jaśniejącej nad wzgórzami Wilna. Dzieje cudów związane z Ostrą Bramą spisane w XVIII w. przez karmelitę o. Hilariona od św. Grzegorza w popularnym modlitewniku opowiadają o uzdrowionych dzieciach, których rodzice wytrwale błagali Madonnę o pomoc. 

W 1671 r. doszło do cudownego wyleczenia dwuletniego dziecka. Spadło ono ze schodów do piwnicy w dwupiętrowym domu i straciło na dłuższy czas przytomność. W tamtych czasach trudno było o szybką i skuteczną pomoc lekarską, stąd zrozpaczeni rodzice zanieśli nieprzytomną pociechę do Ostrej Bramy. Pełni nadziei modlili się całą noc. Rankiem dziecko odzyskało przytomność, jakby budząc się ze snu i nie skarżąc się na żadne dolegliwości. Rodzice ufundowali tablicę wotywną za cudowne uzdrowienie, jednakże uległa ona zniszczeniu podczas pożaru kaplicy w 1715 r. 

Cud ten jest podobny do uzdrowienia najbardziej znanego z „Inwokacji” do „Pana Tadeusza”. Na początku XIX w. pięcioletni Adam Mickiewicz, ciężko ranny po upadku z okna został uzdrowiony w wyniku modlitwy do NMP Ostrobramskiej zanoszonej przez jego matkę, Barbarę z Majewskich.

Łaski uzdrowienia dzięki Ostrobramskiej Pani to nie tylko świadectwa z dawnych wieków. Sanktuaria poświęcone Maryi z Ostrej Bramy, rozsiane po Polsce i świecie wciąż notują liczne przypadki uzdrowień. W kronice sanktuarium Matki Bożej Miłosierdzia – NMP Ostrobramskiej w Skarżysku-Kamiennej możemy przeczytać świeże świadectwa z 2025 r.

Inna wierna napisała:

Cierpiąca na choroby kobiece złożyła zaś dziękczynienie:

(wszystkie świadectwa z biuletynu „Ostra Brama nad Kamienną”, nr 33/2025, 17.08.2025). 

W czasie III wojny północnej na początku XVIII w. Wilno przejściowo zajmowały armia szwedzka, a później rosyjska. Protestanccy Szwedzi próbowali zakazać mieszkańcom kultu maryjnego, stawiając pod Ostrą Bramą straże i ryglując drewnianymi drzwiami okno, przez które widoczny jest obraz. Strażnicy wyśmiewali też modlitwy do Bogurodzicy. W poranek Wielkiej Soboty, 14 kwietnia 1702 r. drzwi nieoczekiwanie pękły i spadły z hukiem na ziemię, budząc strach wartowników i odsłaniając wizerunek Pani Ostrobramskiej. 

Sześć lat później, po wkroczeniu Rosjan, jeden z żołnierzy próbował dokonać rabunku sukienek i kosztowności złożonych w obrazie. Zeznania jego współtowarzyszy opisują, jak niewidzialna siła odrzuciła żołnierza z dużym impetem od obrazu, powodując poważne obrażenia ciała. Od tej chwili Rosjanie nigdy nie próbowali już bezcześcić wileńskiego wizerunku Matki Bożej.