„Święty Szarbel odegra ważną rolę w pontyfikacie Leona XIV”

Papież Leon XIV i św. Szarbel – co mają wspólnego glowa Kościoła oraz pokorny mnich z klasztoru św. Marona w Libanie? „Nabożeństwo do świętego Szarbela nabiera nowego wymiaru” – zauważa biskup Samer Nassif, biskup pomocniczy diecezji Sydon w Libanie. Choć od kilku lat mieszka we Francji, wysłany tu przez swojego arcybiskupa jako kaznodzieja świętego Szarbela, to będzie obecny w Libanie, aby powitać papieża, który w niedzielę 30 listopada rozpoczął swoją podróż do Libanu po trzech dniach spędzonych w Turcji. 

W poniedziałek 1 grudnia o godz. 9:45 (8:45 w Polsce) Leon XIV złoży hołd św. Szarbelowi przy jego grobie w klasztorze św. Marona w Annaya, około pięćdziesiąt kilometrów od stolicy. To pierwsza taka wizyta papieża. Chociaż Paweł VI beatyfikował i kanonizował Szarbela Makhloufa, w 1964 roku zatrzymał się tylko na krótko w Bejrucie przed pielgrzymką do Indii. Jan Paweł II i Benedykt XVI odwiedzili Liban w 1997 i 2012 roku, ale nie odwiedzili klasztoru św. Marona. Franciszek nie mógł zrealizować swojego pragnienia odwiedzenia kraju cedrów. Dzięki tej podróży apostolskiej Leona XIV „pojawiło się coś nowego” – zwierza się biskup Samer Nassif. Widzi on bowiem ważny punkt zwrotny w kulcie św. Szarbela: „Modląc się za wstawiennictwem św. Szarbela w klasztorze św. Marona przed całym światem, Leon XIV zachęca wszystkich katolików, aby odwiedzili św. Szarbela i również modlili się do niego”.

Aleteia: Jakie były relacje poprzednich papieży ze świętym Szarbelem?

Bp Samer Nassif: Paweł VI był pierwszym papieżem, który pokochał świętego Szarbela. To on beatyfikował go pod koniec Soboru Watykańskiego II w 1965 r., a następnie kanonizował w 1977 r. Przed nim żaden papież nie odważył się beatyfikować świętego Szarbela. Jest on pierwszym świętym wschodnim drugiego tysiąclecia. Jan Paweł II i Benedykt XIV nie poświęcali mu szczególnej uwagi. Jednak w przypadku Leona XIV pojawiło się coś nowego. Fakt, że rozpoczął on swoją wizytę duszpasterską od modlitwy przy jego grobie – mówię „duszpasterską”, ponieważ niedziela jest raczej poświęcona spotkaniom z osobistościami politycznymi – jest ważnym znakiem.

Co to oznacza?

Udając się przed oczami całego świata do grobu świętego Szarbela, Leon XIV nie tylko modli się w ramach osobistej inicjatywy. Mówi on całemu Kościołowi, że klasztor św. Marona jest ważnym miejscem pielgrzymek. Zaprasza wszystkich katolików, aby odwiedzili tego świętego i również się do niego modlili. Myślę, że święty Szarbel odegra ważną rolę w pontyfikacie Leona XIV. To tylko moja myśl, ale są na to pewne oznaki!

Jakie znaki?

Spójrzcie na daty: Leon XIV został wybrany 8 maja, w dniu urodzin świętego Szarbela (8 maja 1828 r., przyp. red.). A Leon to anagram słowa Noël (Boże Narodzenie), a święty Szarbel zmarł w wigilię Bożego Narodzenia, wieczorem 24 grudnia 1898 r. Ale poza datami Leon XIV i święty Szarbel łączy przesłanie pokoju. Pierwsze słowa papieża Leona XIV były słowami pokoju: „Pokój niech będzie z wami wszystkimi!”. Pokój zaczyna nabierać realnych kształtów w Libanie, pojawia się promyk nadziei.

W jakim nastroju oczekujecie wizyty papieża?

To wielka radość. Leon XIV wzmocni wspólnotę chrześcijańską w Libanie, podkreśli znaczenie Libanu, który kocha Boga, czci świętych, troszczy się o ubogich i chorych – mam tu na myśli zwłaszcza jego wizytę we wtorek rano w szpitalu psychiatrycznym św. Krzyża w Jal ed Dib. Dla wszystkich było zaskoczeniem, że uda się on modlić na grobie świętego Szarbela. Wzywając wstawiennictwo świętego Szarbela, przywraca on Jezusowi pełnię Jego roli Zbawiciela. Modlimy się do Boga za wstawiennictwem świętego Szarbela, a święty Szarbel modli się razem z nami, ale to Bóg zsyła łaski, Bóg zbawia. We Francji zapomniano o tym. Papież ponownie kładzie nacisk na Jezusa Zbawiciela. Jest to źródłem wielkiej nadziei dla świata.

Tłumaczenie z francuskiej edycji Aletei.