W tym tygodniu przypadają trzy święta maryjne – idealne na Adwent

Kalendarz liturgiczny oferuje nam miniaturowy okres maryjny. W ciągu zaledwie kilku dni Kościół obchodzi trzy odrębne uroczystości ku czci Maryi, z których każda podkreśla inny aspekt Jej miejsca w życiu chrześcijańskim, historii i kulturze – i każda jest związana z radością z nowego życia. Żadna z nich nie konkuruje z centralnym rytmem Adwentu, ale razem tworzą krótką, świetlaną panoramę pobożności maryjnej na różnych kontynentach i w różnych stuleciach.

Ten tydzień rozpoczął się uroczystością Niepokalanego Poczęcia NMP, 8 grudnia, jedną z najważniejszych uroczystości w Kościele. Często błędnie rozumiana jako odnosząca się do poczęcia Jezusa, uroczystość ta potwierdza, że ​​sama Maryja została „została zachowana nienaruszona od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego […] na mocy przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego” (KKK 491).

Jego umiejscowienie w Adwencie podkreśla rolę Maryi w historii zbawienia, nie przyćmiewając jednocześnie oczekiwania, na którym skupiamy się w tym okresie.

Ewangelia tego dnia opowiada o poczęciu Jezusa i przywołuje pozdrowienie Gabriela: „pełna łaski”. Maryja, w przeciwieństwie do nas, nie odziedziczyła grzechu po Adamie i Ewie i od momentu poczęcia w łonie św. Anny była przepełniona Bożą świętością.

Dwa dni później pojawia się nowy wpis w kalendarzu powszechnym: wspomnienie dowolne Matki Bożej Loretańskiej, obchodzone 10 grudnia. Papież Franciszek dodał je do kalendarza całego Kościoła w 2019 roku, łącząc tę ​​datę z długoletnią tradycją związaną z Domkiem Świętym w Nazarecie, zachowanym w Loreto we Włoszech.

Miejsce to od dawna stanowi punkt odniesienia dla pracowników lotnictwa, młodych ludzi rozeznających swoje powołania i rodzin, którym bliskie jest jego znaczenie dla zwyczajnego życia domowego. Ustanawiając to wspomnienie, papież pragnął rozszerzyć na cały świat nabożeństwo, które już ukształtowało kulturę katolicką we Włoszech i poza ich granicami. Wspomnienie nie wymaga rozbudowanej liturgii – jego „dowolny” status sprawia, że ​​jest „lekkie” – ale daje katolikom na całym świecie okazję do uznania znaczenia domu związanego z codzienną rzeczywistością Wcielonego Słowa.

To idealne wspomnienie na Adwent. Idąc z Maryją w Jej ostatnich tygodniach ciąży, łatwo nam pomyśleć o wszystkich „domowych” przygotowaniach. Ostatnie ściegi na małych ubrankach, wizyty sąsiadów, dodatkowe emocje przy każdym posiłku… a wszystko to działo się w Domu Loreto.

Tydzień kończy się 12 grudnia świętem Matki Bożej z Guadalupe. Choć w niektórych regionach obchodzone jest jako wspomnienie dowolne, w wielu diecezjach jest świętem (a niektórych – uroczystością) i centralnym wydarzeniem kulturalnym dla milionów meksykańskich i latynoskich katolików.

Objawienia Juana Diego w 1531 roku, wraz z trwałym wizerunkiem na tilmie, ukształtowały nie tylko sposób ewangelizacji całej półkuli, ale także wizualną tożsamość powszechnego katolicyzmu. Guadalupe stoi na skrzyżowaniu wiary, kultury i historii, przekazując godność rdzennej ludności.

Jak koresponduje to z Adwentem? Jednym z najwspanialszych elementów Maryi w Guadalupe jest to, że jest „widocznie brzemienna”. Pas wokół Jej talii wskazuje, że w Jej wnętrzu rośnie Dziecko. Razem z Nią niecierpliwie czekamy na narodziny Jezusa.

To, że wszystkie trzy święta przypadają w tym samym tygodniu i jest po części dziwactwem kalendarza liturgicznego, ale też ważną katechezą na temat Maryi: jest Ona 1) kobietą z łaski zachowaną od grzechu, 2) matką związaną z prostym domem i 3) postacią, która przemieniła duchowy krajobraz prostotą oczekiwania.

Artykuł pochodzi z amerykańskiej edycji Aletei.