Dziewczyńska moc na playliście 2025
Sabrina Carpenter, Tate McRae, Billie Elish, Taylor Swift, Ariana Grande, Selena Gomez — to tylko kilka nazwisk, które królują na playlistach opisanych jako „Top Female Songs 2025 (Girl Power)” czy „girly pop / girl boss vibes”. Opisy tych składanek są pełne obietnic: silne dziewczyny, pewność siebie, branie życia w swoje ręce, „najlepsza wersja siebie”.
Dla wielu nastolatek playilisty takie są swoistym „podręcznikiem kobiecości”, z którego uczą się mówić o sobie, swoich emocjach, o zranieniach, pragnieniach i seksualności. Playlista zrobiona w Spotify pełni dziś rolę, którą kiedyś miały pamiętniki — pozwala zapisać własne doświadczenia i poczuć się częścią większej narracji. Muzyka ma moc. Pytanie tylko — jaką dokładnie?
Język ciała i seksualności w „empowerment pop”
W wielu popularnych utworach ciało staje się głównym „narzędziem mocy”. Ma być „hot”, zauważalne i wywołujące zazdrość. Nawet jeśli pojawia się hasło „body positivity”, często bywa związane z bardzo wąskim pojęciem — czyli seksualizowaniem ciała, czy to szczupłego czy z nadwagą. Dziewczyna ma „akceptować siebie” — pod warunkiem, że epatuje seksualnością. Nie zobaczysz w topowych teledyskach dziewczyn, które są po prostu kobiece i pewne siebie. Tu muszą być stringi, obcisłe kostiumy, sugestywne wyginacie się i wulgarny język.
Kobiecość w tych piosenkach bywa pokazana jako seksualna gra, zabawa, przestrzeń przyjemności oderwana od daru i odpowiedzialności, o których mówi teologia płciowości. Kultura podpowiada: Twoja wartość rośnie wraz z liczbą osób, które cię pożądają.
Co pop robi z pojęciem wolności?
Wolność w piosenkach „girl power” najczęściej oznacza: „robię, co chcę” i „nikomu się nie tłumaczę” i - paradoksalnie - "nie ponoszę konsekwencji swoich wyborów". Liczy się to, co czuję teraz. Znika perspektywa odpowiedzialności, celu, poszanowania siebie.
Nauczanie Kościoła widzi wolność inaczej: jako zdolność do wyboru dobra, do daru z siebie, do wierności powołaniu. Wolność nie jest brakiem granic, lecz umiejętnością wybierania tego, co dobre.
Jan Paweł II wielokrotnie przypominał, że prawdziwa wolność to możliwość czynienia tego, co powinno się czynić, a nie tylko tego, na co ma się ochotę. Zderzenie tych dwóch ujęć — popowego i chrześcijańskiego — jest doskonałą okazją do rozmowy z nastolatką.
Między autentycznym wsparciem a presją bycia „girl boss”
Nie chodzi o to, by wszystko demonizować. Wśród utworów „empowermentowych” są takie, które naprawdę pomagają: uczą mówić „dość”, nazywać przemoc czy stawiać granice. I to jest ogromna wartość.
Problem w tym, że obok tych treści często pojawia się nowa presja: zawsze wygrywaj, zawsze wyglądaj świetnie, nigdy nie okazuj słabości. Dziewczyna ma być „girl boss”, która nikogo nie potrzebuje.
Chrześcijańska wizja kobiecej siły jest inna. Wartością jest także cichość serca, zdolność do przebaczenia, troska o innych, wierność. No i szacunek do samej siebie. Jestem silna i wolna nie dlatego, że idę za każdym modnym trendem, a dbam o swoje piękno - też to wewnętrzne, związane z faktem dbania o czystość serca, myśli i uczynków.
Prosty test piosenki: cztery pytania dla mamy i córki
Zamiast mówić: „wyłącz to”, można powiedzieć: „posłuchajmy i porozmawiajmy”.
Jak ta piosenka traktuje ciało?
Czy ciało jest darem o wielkiej godności — czy produktem do pokazania?
Co tutaj znaczy wolność?
Czy chodzi o robienie wszystkiego bez konsekwencji, czy o wybieranie dobra?
Jak wyglądają relacje?
Czy są miejscem troski i wierności — czy polem walki o władzę?
Skąd bierze się poczucie własnej wartości?
Z tego kim jestem, czy z tego czy jestem popularna, seksowna, dystansująca się od wszystkich lub mająca nad nimi władzę?
Posłuchajcie tych utworów razem, oglądnijcie teledyski. Może się okazać, że czujesz zażenowanie. Niektóre z nich, dziś uznane za normę, jeszcze 20 lat temu byłyby po prostu wstępem filmu pornograficznego. Nie musisz na siłę kryć swojego skrępowania jeśli zobaczysz coś szokującego.
Pewna mama zwierzyła się, że gdy poprosiła córkę o pokazanie ulubionych utworów, ona odpowiedziała: "Nie pokażę ci, bo byś się zgorszyła". Wydawałoby się — stracona rozmowa. Jednak po chwili córka dodała: "Wiesz mamo, skoro wstydzę ci się to pokazać, to nie jest dobry teledysk, nie powinnam takich rzeczy oglądać."
Jaka „moc dziewczyny” naprawdę prowadzi do życia?
Dzisiejsza muzyka intuicyjnie wyczuwa, że dziewczyny chcą usłyszeć: „masz wartość, masz głos, możesz powiedzieć ‘dość’”. I to jest wspólny punkt, od którego można zacząć dialog.
Ale pełnia „girl power” nie polega na tym, by zostać „boginią własnego życia”. To droga donikąd. Chrześcijańska perspektywa mówi jasno: prawdziwa siła rodzi się z odkrycia, że jestem córką Boga, kochaną, chcianą, powołaną do miłości. Siła rodzi się z poczucia szacunku do samej siebie, a jej rezultatem jest zdolność odmowy podążania za degradującymi człowieka trendami,
Można więc słuchać muzyki, rozmawiać o niej, uczyć się rozpoznawania dobra i zła. A może czasem też pokazywania, jak wyglądały kiedyś kobiety odnoszące sukces w muzyce - Aretha Franklin na przykład. Te wzorce mogą też przemawiać córce do wyobraźni, bo jednym z popularnych trendów jest moda na "vintage". A zatem skorzystajmy z okazji.
