Trzej najsłynniejsi Jezusowie w Biblii

Jezus to zwykłe imię dla starożytnych Izrealitów. Także dziś możemy go spotkać w krajach arabskich. Na Zachodzie, choćby w Hiszpani, jest bardzo popularnych imieniem. W naszym kraju zawsze było zarezerwowane tylko dla Zbawiciela. Przez wieki nie nadawano także imienia Najświętszej Dziewicy. Z biegiem czasu jednak wykształciło się bardziej uroczyste Maryja odnoszące się do Matki Jezusa i bardziej zwyczajne Maria.

Jezus (hbr. Jeszua – יֵשׁוּעַ‎ – będące skrótem od Jehoszua – יְהוֹשֻׁעַ‎) oznacza JHWH jest zbawieniem. Doskonale pasuje zatem do osoby Chrystusa, który po to stał się człowiekiem, aby go uratować, czyli zbawić. Ale nie jest to jedyny Jezus w Biblii. Poniżej napiszę o trzech najsłynniejszych Jezusach (poza Chrystusem).

Znamy go jako Jozuego syna Nuna. To następca Mojżesza, któremu poświęcona jest cała księga Starego Testamenu. Bóg wyznaczył go na przywódcę Izraela i dał mu misję, by wprowadził Naród Wybrany do Ziemi Świętej. Treść Księgi Jozuego ma za zadanie ukazać, że wierność Bogu i współpraca z Nim owocuje Jego nagrodą, którą jest miejsce do życia. Wrogowie, z którymi walczy Jozue i jego wojska, symbolizują to wszystko, co sprzeciwa się Bogu, a czemu należy dać odpór. 

Jezus Chrystus jest nowym Jozuem. On wprowadził nas do Nowej Ziemi Obiecanej, jaką jest Królestwo Niebieskie, pokonując największych wrogów człowieka: śmierć, grzech i szatana.

Znamy go jako Ozeasza. Jego proroctwom i doświadczeniom poświęcona jest Księga Ozeasza. Jego żona opuściła go i zostawiła dla innego mężczyzny. Przez to trudne wydarzenia prorok może zrozumieć ból i szok Boga, który jest zdradzany przez swój naród. Na wezwanie Boga prorok przebacza niewiernej kobiecie. Ukazuje to prawdę, że Pan jest gotów przebaczyć każdemu człowiekowi. Ta księga zawiera także jeden z najpiękniejszych fragmentów całego Pisma: 

Wzruszający obraz Boga, który z miłością wychowuje człowieka i przebacza mu grzechy. Który jest jak tata i mama jednocześnie, troszczący się o dziecko, które nie odwzajemnia tej miłości.

Jezus Chrystus w swojej miłości do człowieka zachowuje się właśnie tak, jak uczy Ozeasz: przebacza, ciągle odnawia swoją miłość i nigdy nie zniechęca się odrzuceniem.

Tego człowieka znamy jako Barabasza. W wielu manuskryptach Ewangelii czytamy, że Piłat dał Żydom do wyboru uwolnienie Jezusa zwanego Chrystusem oraz Jezusa Barabasz (Bar Abbas, czyli Syn Ojca – przydomek nadawany tym, których ojciec był nieznany). To niezwykła scena. Żydzi mają wybrać między Jezusem Synem Boga Ojca i Jezusem Synem (jakiegoś) Ojca, który był znacznym więżniem u Piłata. Wybierają ułaskawienie dla złoczyńcy, a zabiają niewinnego. W ten sposób spełnia się to, co Chrystus zapowiedział na samym początku swojej działalności:

Jezus uwalnia zbrodniarza płacąc za to najwyższą cenę. Mimo nawet najgorszych czynów Jezus Barabasz jest ukochanym dzieckiem Boga Ojca. Także za nas Jezus był i jest gotowy oddać własne życie i zapłacić najwyższą cenę za nasze zbawienie.