Anioł Pański z Leonem XIV: „Bóg się objawił — i nie ma odwrotu”

Uroczystość Objawienia Pańskiego zamyka Jubileusz Nadziei słowami, które nie pozwalają przejść obojętnie. Leon XIV przypomina, że chrześcijańska nadzieja nie rodzi się z emocji ani pobożnych życzeń, ale z faktu: Bóg się objawił, a Jego imię oznacza jedno — „Bóg zbawia”. To Objawienie domaga się odpowiedzi nie tylko w modlitwie, ale w realnym życiu, w sposobie myślenia, dzielenia się i budowania wspólnoty.

Jubileusz Nadziei został domknięty nie słowem, lecz gestem.
W dniu Objawienia Pańskiego papież Leon XIV zamknął ostatnie Drzwi Święte — znak łaski, która była dana, i odpowiedzialności, która została przekazana.
Objawienie nie kończy się wraz z Jubileuszem. Kończy się czas przejścia przez próg. Zaczyna się czas życia tym, co zostało objawione. Poniżej wybór zdjęć z ceremonii zamknięcia Drzwi Świętych oraz całość katechezy papieża:

Loggia Błogosławieństw Bazyliki Świętego Piotra

Drodzy Bracia i Siostry, dzień dobry!

W tym okresie przeżyliśmy kilka dni świątecznych, a uroczystość Epifanii już sama w sobie, sugeruje nam, co sprawia, że radość jest możliwa nawet w trudnych czasach. Jak wiecie, słowo „epifania” oznacza „objawienie”, a nasza radość rodzi się z Misterium, które nie jest już ukryte. Objawiło się życie Boga: wielokrotnie i na różne sposoby, ale z ostateczną jasnością w Jezusie, tak że teraz wiemy, nawet pośród wielu trudności, że możemy mieć nadzieję. „Bóg zbawia”: nie ma innych intencji, nie ma innego imienia. Od Boga pochodzi i Jego Objawieniem jest tylko to, co wyzwala i zbawia.

Uklęknięcie – jak Trzej Królowie przed Dzieciątkiem z Betlejem – oznacza, również dla nas, wyznanie, że znaleźliśmy prawdziwe człowieczeństwo, w którym jaśnieje chwała Boga. W Jezusie objawiło się prawdziwe życie, człowiek żywy, to znaczy owo nieistnienie dla siebie samego, ale bycie otwartymi i we wspólnocie, co sprawia, że mówimy: „na ziemi, tak jak w niebie” (Mt 6, 10). Tak, życie Boże jest w naszym zasięgu, objawiło się, aby włączyć nas w swoją wyzwalającą dynamikę, która rozprasza lęki i pozwala nam spotkać się w pokoju. Jest to możliwość, zaproszenie: komunia nie może być przymusem, ale czegóż więcej można pragnąć?

W opowieści ewangelicznej i w naszych szopkach Trzej Mędrcy składają Dzieciątku Jezus cenne dary: złoto, kadzidło i mirrę (por. Mt 2, 11). Nie wydają się one przydatne dla dziecka, ale wyrażają wolę, która skłania nas do głębokiej refleksji na zakończenie Roku Jubileuszowego. Daje wiele ten, kto daje wszystko. Pamiętajmy o owej biednej wdowie, którą zauważył Jezus, a która wrzuciła do skarbca świątyni swoje ostatnie pieniążki, wszystko, co miała (por. Łk 21, 1-4). Nie wiemy, co posiadali Mędrcy, którzy przybyli ze Wschodu, ale ich wyjazd, ryzyko, jakie podjęli, same dary sugerują nam, że wszystko, naprawdę wszystko, czym jesteśmy i co posiadamy, należy ofiarować Jezusowi – nieocenionemu skarbowi. A Jubileusz przypomniał nam o tej sprawiedliwości opartej na darmowości: ma on w sobie pierwotne wezwanie do reorganizacji wspólnego życia, do redystrybucji ziemi i zasobów, do przywrócenia „tego, co się ma” i „tego, kim się jest” do marzeń Boga, większych niż nasze.

Najdrożsi, nadzieja, którą głosimy, musi być oparta na rzeczywistości: pochodzi z nieba, ale po to, aby tutaj, na ziemi, stworzyć nową historię. W darach Trzech Mędrców widzimy zatem to, co każdy z nas może wnieść do wspólnoty, czego nie może już zatrzymać dla siebie, ale może się tym dzielić, aby Jezus mógł wzrastać pośród nas. Niech wzrasta Jego Królestwo, niech spełniają się w nas Jego słowa, niech obcy i przeciwnicy staną się braćmi i siostrami, niech zamiast nierówności zapanuje sprawiedliwa równość, a zamiast przemysłu wojennego niech zwycięży rzemiosło pokoju. Jako twórcy nadziei, wyruszmy w stronę przyszłości inną drogą (por. Mt 2, 12).

Po modlitwie Anioł Pański:

Drodzy Bracia i Siostry!

W uroczystość Objawienia Pańskiego, która jest Misyjnym Dniem Dzieci, pragnę pozdrowić oraz podziękować wszystkim dzieciom i młodzieży, którzy w wielu częściach świata modlą się za misjonarzy i angażują się w pomoc swoim rówieśnikom, znajdującym się w trudnej sytuacji. Dziękuję wam, drodzy przyjaciele!

Moje myśli biegną również ku wspólnotom kościelnym Wschodu, które jutro będą obchodzić Boże Narodzenie, zgodnie z kalendarzem juliańskim. Drodzy bracia i siostry, niech Pan Jezus obdarzy was i wasze rodziny pogodą ducha i pokojem!

Pozdrawiam serdecznie was wszystkich, wiernych z Rzymu i pielgrzymów przybyłych z różnych krajów, a w szczególności członków Prezydium International Catholic Rural Association, składając najlepsze życzenia na ich działalność.

Pozdrawiam wiernych z Lampedusy wraz z proboszczem, młodzież z Ruchu Tra Noi oraz uczestników tradycyjnego historyczno-folklorystycznego Orszaku, poświęconego wartościom Objawienia Pańskiego, którego organizatorem jest w tym roku Sycylia.

Pozdrawiam pielgrzymów polskich, a także licznych uczestników „Orszaku Trzech Króli”, który odbywa się dzisiaj w Warszawie i w wielu innych miastach Polski, a także w Rzymie!

Wszystkim życzę wszelkiego dobra w nowym roku w świetle Chrystusa Zmartwychwstałego.

Najlepsze życzenia dla wszystkich, dobrego święta!