Paula en el Bosque, kostarykańska artystka, która dotarła do Watykanu

Paula en el Bosque jest katolicką artystką, której dzieła trafiły do Watykanu. Jej twórczość rozpoczęła się już w dzieciństwie, nie wyobrażając sobie, dokąd zaprowadzi ją ta droga. Kilka tygodni temu zaprezentowała swoją szopkę pro-life podczas Bożego Narodzenia: był to historyczny moment.

Aleteia miała okazję poznać świadectwo tej artystki, której droga była bez wątpienia naznaczona głęboką ufnością w Boga i nieustanną nadzieją.

Od najmłodszych lat czuła powołanie do sztuki. Szczególnie silną więź odczuwała z naturą, stąd też wzięła się jej pseudonim artystyczny „en el Bosque” (w lesie), ponieważ czuje się jak w domu otoczona drzewami, podziwiając góry i rzeki.

Z biegiem lat ta pasja stawała się coraz silniejsza. Postanowiła studiować projektowanie reklamowe i podjęła pracę w gazecie w Kostaryce, gdzie tworzyła ilustracje dla dzieci. Chociaż podobała jej się ta praca, zaczęła odczuwać zmęczenie i głęboką potrzebę niezależności, więc zrezygnowała z niej, aby zostać niezależną ilustratorką książek dla dzieci.

Jednak dopiero ważne wydarzenie w jej życiu skłoniło ją do zmiany zawodu na taki, w którym mogłaby wyrażać swoją wiarę: powołanie, w ramach którego ewangelizowała poprzez sztukę.

„To właśnie tutaj, jak twierdzę, wydarzył się cud”. Paula opowiada, że przez osiem lat nie mogła zajść w ciążę, co było dla niej bardzo trudnym okresem, naznaczonym głębokim wewnętrznym cierpieniem, w którym nawet zwracała się do Boga z pretensjami. Chociaż przyznaje, że w tamtym czasie nie miała solidnego życia duchowego, pochodziła z rodziny, w której codziennie odmawiano różaniec i chodzono w niedziele na mszę.

Cierpiała na ciężką endometriozę i pomimo wielu operacji, bolesnych zabiegów i zastrzyków, doszła do punktu, w którym nie mogła już dłużej tego znosić. Pogodziła się z tym, że nie może mieć dzieci. Jednak kilka miesięcy później zaszła w ciążę.

Wtedy podjęła bardzo konkretne działanie:

Wtedy rozpoczął proces rozeznania, w którym zrozumiał, że aby kochać Boga, musi Go najpierw poznać. Zaczął studiować doktrynę, czytać Słowo Boże i wyznaje, że od tego momentu doświadczył „głębokiego zakochania, jak ogień w sercu”.

Jej pierwszym dziełem była Matka Boska Cudowna, przeznaczona dla dzieci. W tamtym czasie wiele osób mówiło jej, że jej decyzja nie ma przyszłości, że nikt już nie wierzy w Boga. Mimo to postanowiła zaufać i zaczęła rozdawać zakładki do książek z własnymi ilustracjami.

Studiowała w Szkole Ikonografii Bosych Karmelitów w Kostaryce. Był to punkt zwrotny w jej życiu. Tam zrozumiała, że sztuka sakralna to nie tylko malowanie, ale także pisanie modlitwy. Zaczęła studiować więcej, zgłębiać tradycję, restaurowanie obrazów, świętych, takich jak św. Jan Damasceński.

Minęło już 20 lat, odkąd postanowiła poświęcić się sztuce sakralnej. Dzięki tej formie wyrazu nie tylko poczuła się bliżej Boga, ale także mogła towarzyszyć innym kobietom w ich drodze.

Paula opowiada, że doświadczyła bardzo głębokiego bólu. Po urodzeniu pierwszego dziecka ponownie zaszła w ciążę, tym razem z dziewczynką, ale straciła ją. Wyznaje, że gdyby nie wsparcie Boga, nie byłaby w stanie przejść przez tę stratę w ten sam sposób.

Z czasem zrozumiała, że te tak silne doświadczenia pozwalają nam również towarzyszyć innym i dawać nadzieję.

Artykuł jest tłumaczeniem z hiszpańskiego wydania Aletei.