Regina caeli z Leonem XIV: „Myślę o narodach udręczonych wojną”

Drodzy bracia i siostry, Chrystus zmartwychwstał! Wesołego Alleluja!

To pozdrowienie, pełne zdumienia i radości, będzie nam towarzyszyć przez cały tydzień. Świętując nowy dzień, który Pan uczynił dla nas, liturgia celebruje wejście całego stworzenia w czas zbawienia: rozpacz śmierci została na zawsze usunięta w imię Jezusa.

Ewangelia dzisiejsza (Mt 28, 8–15) wzywa nas do wyboru między dwoma opowiadaniami: albo tym kobiet, które spotkały Zmartwychwstałego (ww. 9–11), albo tym strażników, którzy zostali przekupieni przez przywódców Sanhedrynu (ww. 11–14). Pierwsze głoszą zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią; drudzy ogłaszają, że śmierć zawsze i tak zwycięża. W ich wersji bowiem Jezus nie zmartwychwstał, lecz Jego ciało zostało wykradzione. Z jednego i tego samego faktu — pustego grobu — wypływają dwie interpretacje: jedna jest źródłem nowego i wiecznego życia, druga — pewnej i ostatecznej śmierci.

Ten kontrast skłania nas do refleksji nad wartością świadectwa chrześcijańskiego i uczciwością ludzkiej komunikacji. Często bowiem przekaz prawdy bywa zaciemniany przez fake news, jak się dziś mówi, czyli przez kłamstwa, insynuacje i bezpodstawne oskarżenia. W obliczu takich przeszkód prawda jednak nie pozostaje ukryta — przeciwnie: wychodzi nam naprzeciw, żywa i jaśniejąca, rozświetlając najgłębsze ciemności. Tak jak do kobiet przybyłych do grobu, także do nas dziś Jezus mówi: „Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie” (w. 10). On sam staje się w ten sposób Dobrą Nowiną, którą należy świadczyć światu: Pascha Pana jest naszą Paschą, Paschą całej ludzkości, ponieważ ten człowiek, który umarł za nas, jest Synem Bożym, który oddał za nas swoje życie. Jak Zmartwychwstały, zawsze żywy i obecny, uwalnia przeszłość od niszczącego końca, tak orędzie paschalne odkupuje z grobu naszą przyszłość.

Najdrożsi, jakże ważne jest, aby ta Ewangelia dotarła zwłaszcza do tych, którzy są uciskani przez zło, które deprawuje historię i zaciemnia sumienia! Myślę o narodach udręczonych wojną, o chrześcijanach prześladowanych za swoją wiarę, o dzieciach pozbawionych edukacji. Głosić słowem i czynem Paschę Chrystusa oznacza dawać nowy głos nadziei, która inaczej zostałaby zduszona w rękach ludzi przemocy. Gdy bowiem Dobra Nowina jest głoszona światu, rozjaśnia każdą ciemność — w każdym czasie.

Ze szczególną serdecznością, w świetle Zmartwychwstałego, wspominamy dziś papieża Franciszka, który właśnie w Poniedziałek Wielkanocny ubiegłego roku oddał życie Panu. Wspominając jego wielkie świadectwo wiary i miłości, módlmy się razem do Najświętszej Maryi Panny, Stolicy Mądrości, abyśmy mogli stawać się coraz jaśniejszymi głosicielami prawdy.

Po Regina Caeli

Drodzy Bracia i Siostry!

Kieruję serdeczne powitanie do was wszystkich, drodzy pielgrzymi przybyli z Włoch i z różnych krajów. Pozdrawiam szczególnie młodzież z dekanatu Appiano Gentile. Kieruję moje myśli do wszystkich, którzy w różnych częściach świata uczestniczą w inicjatywach organizowanych z okazji Międzynarodowego Dnia Sportu dla Rozwoju i Pokoju, ponawiając apel, aby sport — ze swoim uniwersalnym językiem braterstwa — był miejscem integracji i pokoju.

Dziękuję wszystkim, którzy w tych dniach przesłali mi życzenia z okazji Świąt Wielkanocnych. Jestem wdzięczny zwłaszcza za modlitwy; za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny niech Bóg wynagrodzi każdego swoimi darami!

Życzę wam, abyście przeżyli w radości i wierze ten Poniedziałek Wielkanocny oraz dni Oktawy Wielkanocy, w których przedłuża się świętowanie Zmartwychwstania Chrystusa. Wytrwale prośmy o dar pokoju dla całego świata.

Błogosławionego Poniedziałku Wielkanocnego!

Za: vatican.va