Catalina Davis podchodzi do tego problemu z perspektywy głębokiego, osobistego doświadczenia. Jej pierwsze zetknięcie z terapiami alternatywnymi miało związek z jej utratą wzroku, czego tradycyjna medycyna nie potrafiła wyleczyć. W tym kontekście kontakt z tego rodzaju terapiami stanowił radykalny zwrot. Już po kilku minutach od pierwszego doświadczenia jej sytuacja natychmiast się zmieniła, do tego stopnia, że poczuła się „wyleczona”.
Ten moment stał się punktem zwrotnym. To, co początkowo wydawało się nieoczekiwaną i budzącą nadzieję reakcją, skłoniło ją do coraz głębszego zanurzenia się w świecie New Age. Reiki, przeprogramowanie emocjonalne, terapie energetyczne, medytacja, coaching duchowy… cała sieć praktyk, które stopniowo stały się częścią jej codziennego życia.
Wielkie więzienie
W swojej książce Catalina Davis opisuje ten proces jako stopniowe zanurzanie się, a także jako dynamikę nieustannej potrzeby. Według jej relacji początkowa poprawa nie zamykała drogi, lecz ją jeszcze bardziej otwierała: pojawiało się uczucie punktowego wyleczenia – w jej przypadku związane z widzeniem – ale potem pojawiała się potrzeba podjęcia kolejnych kroków, takich jak kursy mające na celu uzdrowienie innych obszarów, konkretne warsztaty lub nowe sesje ukierunkowane na „leczenie” problemów, które pojawiały się później. Jedna rzecz prowadziła do drugiej, tworząc ciągły łańcuch, który wiązał się również z rosnącymi nakładami finansowymi.
W tym kontekście droga, którą opisuje Catalina, staje się coraz bardziej złożona. Zarówno przez jej postępy w terapii, jak i przez zmieniającą się rolę w tym środowisku. W swojej relacji wyjaśnia, że w pewnym momencie zaczęła pełnić rolę medium w tym środowisku.
Właśnie w okresie, gdy pełniła rolę medium, doszło do przypadkowego spotkania z księdzem z Opus Dei, który dodał jej otuchy i zaprosił ją do udziału w rekolekcjach poświęconych Pismu Świętemu. Ten moment stał się punktem zwrotnym w jej życiu: Catalina zaczęła inaczej patrzeć na wszystko, czego dotychczas doświadczyła, i ponownie rozważać ryzyko związane z drogą, którą podążała, a na którą czuła się zmuszana. Właśnie wtedy zdała sobie sprawę, że cierpi na opętanie przez demona, z którego, dzięki Bogu, uwolniła się poprzez egzorcyzmy.
Nowa Era
Katalina opowiedziała serwisowi Aleteia o tej chwili i wyjaśniła, że właśnie wtedy w bardzo głęboki sposób zrozumiała sens krzyża. Opisała doświadczenie, w którym w momentach największego fizycznego cierpienia, przeżywanych podczas wpadania w trans, dostrzegała jednocześnie zupełnie inną rzeczywistość wewnętrzną: pewność bezwarunkowej miłości Boga, która jej towarzyszyła i nieustannie podtrzymywała ją przez cały ten proces.
Od tego momentu zaczęła gromadzić w grupie na WhatsAppie osoby, które sama wprowadziła w ruch New Age, dzieląc się z nimi modlitwami. Grupa ta stała się początkiem Ruchu Creo, inicjatywy mającej na celu towarzyszenie osobom, które przeszły podobne doświadczenia w środowisku New Age, oferując im przestrzeń modlitwy, wsparcie i rozeznanie.
Ruch ten, będąc czymś więcej niż tylko formalną strukturą, stanowi sieć wsparcia duchowego. Charakteryzuje się osobistym świadectwem założycielki oraz pragnieniem prowadzenia innych ku doświadczeniu wiary, które – jak sama opowiada – odegrało kluczową rolę w jej własnym procesie wyzwolenia.
Książka ta zawiera w sobie ostrzeżenie przed coraz bardziej powszechnym i niedocenianym zjawiskiem, a także osobiste świadectwa autorki. Catalina Davis jest kobietą, która patrzy przed siebie pewnym krokiem, prowadzona przez Matkę Bożą, podążając ścieżką wytyczoną przez wiarę i wspieraną przez nią przez cały ten proces.
Artykuł jest tłumaczeniem z hiszpańskiego wydania Aletei.
