Papieże w trakcie swoich pontyfikatów wypowiadają się na wiele tematów, starając się naświetlić je Ewangelią i nauczaniem Kościoła. Jednym z takich tematów jest macierzyństwo. Trzej papieże ostatnich dziesięcioleci zostawili po sobie poruszające słowa o matkach i do matek.
Lubisz nasze artykuły?
Św. Paweł VI: macierzyństwo drogą do zbawienia
Św. Paweł VI wypowiadał się na temat kobiet i matek z wielkim szacunkiem, podkreślając ich godność, siłę sprawczą oraz „swoją najnaturalniejszą i najpełniejszą miłości misję” (13. Narodowy Kongres Włoskiego Centrum Kobiet, 12 lutego 1966 r.) Ta misja – macierzyństwo – jest dla matek „najpewniejszą gwarancją zbawienia i nagrody” (tamże).
To macierzyństwo, w myśli św. Pawła VI, nie ogranicza się tylko do wychowania własnych dzieci, ale jest siłą wszystkich kobiet, która ma moc zmiany świata i uratowania go przed upadkiem. W płomiennym przemówieniu na zakończenie Soboru Watykańskiego II z 8 grudnia 1965 r. papież mówi:
Nadchodzi godzina, a właściwie już nadeszła, w której powołanie kobiety osiąga pełnię, godzina, w której kobieta zdobywa w świecie wpływ, oddziaływanie i moc, jakiej nigdy dotąd nie miała. [...] Wy, kobiety, zawsze miałyście za zadanie ochronę domu, miłość do początku i zrozumienie kołyski. Jesteście obecne w tajemnicy rodzącego się życia. Oferujecie pocieszenie w momencie śmierci. [...] Pogódźcie mężczyzn z życiem, a przede wszystkim, błagamy Was, czujnie strzeżcie przyszłości naszego rodu ludzkiego. [...] Pamiętajcie zawsze, że przez swoje dzieci matka należy do tej przyszłości, której być może nie zobaczy.
Św. Jan Paweł II: macierzyństwo darem z siebie
Św. Jan Paweł II w liście „Mulieris Dignitatem” pisze, że macierzyństwo jest wpisane z cielesną konstytucję kobiety i, że „jej organizm zawiera w sobie naturalną dyspozycję do macierzyństwa, do poczęcia, brzemienności i urodzenia dziecka jako następstwa małżeńskiego zjednoczenia z mężczyzną”.
Jan Paweł II podkreśla, że udziałem matki jest bezinteresowny dar z samej siebie. Jest nim także podobieństwo do Boga: „W macierzyństwie kobiety, złączonym z ojcostwem mężczyzny, odzwierciedla się ta odwieczna tajemnica rodzenia, która jest w Bogu samym, w Bogu Trójjedynym (por. Ef 3,14-15).”
Jan Paweł II mocno akcentuje to, że „kobieta też bezpośrednio „płaci” za to wspólne rodzicielstwo, które o wiele dosłowniej pochłania energię jej ciała i duszy”. I wzywa wszystkich mężczyzn, by o tym pamiętali i spłacali ten ogromny dług zaciągnięty u wszystkich matek.
Franciszek: matki to współpracowniczki Boga
Franciszek w adhortacji „Amoris laetitia” stwierdza:
Matka współpracuje z Bogiem, aby dokonał się cud nowego życia. [...] Każda kobieta uczestniczy w „tajemnicy stworzenia, odnawiającej się w ludzkim rodzeniu” [...] Każde dziecko kształtujące się w łonie swej matki jest owocem odwiecznego planu Boga Ojca i Jego wiecznej miłości: „Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię, nim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię” ( Jer 1, 5). Każde dziecko jest w sercu Boga od zawsze, a w chwili gdy jest ono poczęte, wypełnia się odwieczne marzenie Stwórcy (Al, 168).
Franciszek zaznacza, że mimo trudu, który wiąże się z macierzyństwem, obfituje ono w radość i zachęca, by ją pielęgnować:
Każdą kobietę w ciąży pragnę z miłością prosić: dbaj o swoją radość, niech nic ci nie odbiera wewnętrznej radości macierzyństwa. To dziecko zasługuje na twoją radość. Nie pozwól, aby lęki, obawy, komentarze innych osób lub problemy przygasiły szczęście bycia narzędziem Boga, aby wnieść na świat nowe życie (AL, 171).
