W Kościele rzymskokatolickim czerwiec od ponad stulecia nosi miano Miesiąca Najświętszego Serca Jezusowego — właśnie dlatego, że święto Najświętszego Serca zawsze wypada w tym miesiącu. Nie zawsze tak jednak było, przez długi czas to święto w ogóle nie istniało w kalendarzu liturgicznym, a jego historia jest stosunkowo niedługa.
Lubisz nasze artykuły?
Skąd wzięło się święto Najświętszego Serca?
Wszystko zaczęło się od świętej Małgorzaty Marii Alacoque, której Jezus Chrystus udzielił prywatnych objawień. 16 czerwca 1675 roku zwrócił się do niej z prośbą o ustanowienie osobnego święta ku czci Jego Serca:
„Proszę cię, aby piątek po Oktawie Bożego Ciała był obchodzony jako szczególne święto ku czci Mego Serca — przez przyjęcie Komunii świętej w tym dniu i uroczyste zadośćuczynienie za zniewagi, których doznało, gdy wystawione było na ołtarzach. Obiecuję, że Moje Serce rozszerzy się, aby w obfitości rozlewać wpływ swojej Boskiej Miłości na tych, którzy będą Je tak czcić i czcić Je nakłaniać."
Święto Bożego Ciała obchodzone jest po Niedzieli Trójcy Świętej od wielu stuleci i zawsze przypada w czerwcu. Dokładna data zmienia się co roku, gdyż zależy od daty Wielkanocy.
Dopiero w 1856 roku Kościół powszechny oficjalnie wprowadził święto Najświętszego Serca Jezusowego do kalendarza liturgicznego. Od tej pory czerwiec stał się miesiącem szczególnej czci Serca Jezusowego i Jego Boskiej Miłości do ludzkości.
Sens tego nabożeństwa
Jezus powiedział do świętej Małgorzaty Marii: „Oto Serce, które tak umiłowało ludzi, że nie szczędziło niczego, aż wyczerpało i wyniszczyło siebie, by dać im dowód swojej miłości."
Celem całego nabożeństwa jest zbliżenie człowieka do serca Chrystusa. Warto przy tym pamiętać, że kult Najświętszego Serca nie powinien być traktowany jako „oręż" przeciw zsekularyzowanemu światu — jest raczej zaproszeniem, by przyjąć miłość, którą Bóg pragnie wlać w nasze serca.
Lubisz nasze artykuły?
