Nawrócony „Tygrys”. Religijność Abelarda de la Esprielli, nowego prezydenta Kolumbii

Przez większość swojego dorosłego życia de la Espriella otwarcie identyfikował się jako ateista. Jako były ateista, de la Espriella powiedział, że nawrócił się na katolicyzm pięć lat temu po tym, jak jego pobożna ciotka zmarła na COVID-19 podczas pandemii. Jej śmierć pogrążyła go w głębokiej depresji, przez którą przez 12 dni nie był w stanie mówić.

Momentem przełomowym okazał się pogrzeb ciotki. Podczas mszy pogrzebowej poczuł spokój, jakiego nigdy wcześniej nie doświadczył. „Jako ateista nie wierzyłem w nic, czego rozum nie mógłby wyjaśnić" — wspominał w wywiadzie radiowym. „Ale gdy słuchałem słów księdza, zacząłem odczuwać spokój i szczególne połączenie, którego nigdy nie chciałem utracić".

Espriella był przez wiele lat ateistą, ale nawrócił się na katolicyzm i „podnosi konserwatywne sztandary kilku wspierających go kościołów chrześcijańskich".

Krytycy wskazują jednak, że religijność „Tygrysa" — jak sam siebie nazywa de la Espriella — pojawiła się niezwykle korzystnie w wymiarze politycznym. Dawniej otwarcie ateistyczny prawnik, na krótko przed ogłoszeniem kandydatury przeistoczył się w pobożnego chrześcijanina. Na krótko przed kampanią z otwartego ateisty nawrócił się, o czym chętnie informował media.

Paradoksalnie, ten, kto przez lata określał się jako ateista, stał się jednym z polityków, którzy najczęściej wprowadzają odniesienia religijne do swoich publicznych wystąpień. Stałe odwoływanie się do wartości chrześcijańskich trafia do znacznej części kolumbijskiego elektoratu i pozwala mu konsolidować szczególnie zmobilizowaną bazę konserwatywną.

Mówi teraz, że żyje „zgodnie z zasadami judeochrześcijańskimi". Kandydat powiedział AFP, że chce przeprowadzić „kulturową kontrrewolucję" przeciwko lewicowym ideom, aby kraj mógł „wrócić do Boga".

Religijne zaangażowanie de la Esprielli wykraczało jednak poza retorykę. Partia Colombia Justa Libres zbudowała swój polityczny program na postulatach obrony tradycyjnej rodziny, sprzeciwu wobec aborcji i odrzucaniu tego, co nazywa „ideologią gender". Jej czołową postacią jest pastor i były senator John Milton Rodríguez, który stał się jednym z najbardziej widocznych organizatorów chrześcijańskiego poparcia w ostatnich latach.

Jako jedyny z grona pretendentów do fotela prezydenckiego podpisał manifest pro-life organizacji katolickich i protestanckich — „Zobowiązanie na rzecz życia i rodziny". Obiecał obronę nie tylko naturalnej, podstawowej komórki społecznej, ale również prawa do życia, wolności, zwłaszcza sumienia i wyznania.

Religia odgrywa w Kolumbii istotną rolę polityczną. Kolumbia jest konstytucyjnie świeckim państwem, jednak większość obywateli identyfikuje się jako katolicy lub należy do innych wyznań chrześcijańskich. Badanie Pew Research Center wykazało, że dla 63 procent Kolumbijczyków jest ważne czy ich prezydent jest osobą wierzącą.

Na tym tle religijna przemiana de la Esprielli miała konkretny wymiar wyborczy. Według szacunków, niekatoliccy chrześcijanie, którzy faktycznie głosują, stanowią dziś około miliona osób w kraju — co jest znaczące, biorąc pod uwagę, że de la Espriella wygrał w drugiej turze przewagą zaledwie około 250 000 głosów.

Nawrócenie de la Esprielli pozostaje przedmiotem kontrowersji. Zwolennicy widzą w nim szczerą przemianę duchową, popartą osobistą historią żałoby i poszukiwania sensu po śmierci bliskiej osoby. Krytycy wskazują na zbyt wygodny timing — wyznanie wiary zbiegło się niemal idealnie z rozpoczęciem kampanii wyborczej w głęboko religijnym kraju.

Dawny ateista, który „ujrzał światło" w czasie pandemii i przeszedł na katolicyzm — co jest wygodne przy zdobywaniu głosów w głęboko religijnym kraju.

Jedno jest pewne: religijność stała się integralną częścią wizerunku nowego prezydenta Kolumbii. Czy okaże się ona trwałym fundamentem jego rządów, czy jedynie skutecznym narzędziem kampanijnym — pokaże czas.