Święci piłkarze: przykłady wiary na boisku i poza nim

Zanim zaczniemy mówić o świętych, warto przypomnieć, że Kościół pozytywnie ocenia sport, gdy przyczynia się on do wszechstronnego rozwoju człowieka. Ojciec Święty Leon XIV podczas swojej niedawnej podróży do Barcelony, w kościele św. Augustyna w dzielnicy Raval, powiedział:

Właśnie dzięki tym wartościom wielu świętych odnalazło w piłce nożnej zajęcie, które pomogło im wzrastać w cnotach.

Oto kilku świętych, którzy w piłce nożnej odnaleźli sposób na rozwój ludzki i duchowy; możemy o nich pamiętać w trakcie tegorocznych mistrzostw świata w piłce nożnej 2026.

Ten młody święty nie postrzegał Eucharystii jedynie jako swojej drogi do nieba. Poprzez sport realizował swoją duchowość, ponieważ bardzo lubił grać w piłkę nożną ze swoimi przyjaciółmi i choć jego matka zapewniła ze śmiechem, że nie był w tym zbyt dobry, to jednak dzięki temu sportowi udawało mu się nawiązywać więź z przyjaciółmi i przybliżać ich do wiary.

Ten święty o radosnym usposobieniu promował uprawianie sportu wśród dzieci i młodzieży. Dlatego też szczególnie angażował się w mecze piłki nożnej. Do dziś działają salezjańskie drużyny piłkarskie. Ponadto mawiał, że plac pełen bawiącej się młodzieży stanowi okazję do kształtowania ich serc i przybliżania ich do Chrystusa.

Ojciec Święty bardzo lubił ten sport i zanim został mianowany kardynałem, był bramkarzem swojej drużyny piłkarskiej w Polsce, skąd pochodził, dlatego był wielkim pasjonatem sportu i zachęcał innych do uprawiania go. Sam postrzegał sport jako skuteczne narzędzie kształtowania osobowości poprzez cnoty ludzkie.

Ten człowiek założył drużynę piłkarską, którą nazwał „Mbahe Rebeldes da la Libertad” (“Mbahe – Rebelianci na rzecz wolności”). Założył ją po raz drugi, ponieważ w pierwszej drużynie zawodnicy zaczęli wykazywać niezdrowe zachowania, takie jak uzależnienia i wierzenia w amulety.

Ten błogosławiony był dyrektorem szkoły, dlatego zachęcał uczniów do dyscypliny poprzez sport; w ten sposób stworzył nową drużynę, w której promowano wartości i przyjaźń.

Chociaż ten święty nie uprawiał sportu zawodowo, był wielkim pasjonatem aktywności fizycznej i edukacji młodzieży. Zawsze powtarzał, że zabawa jest doskonałym sposobem na to, by trzymać młodzież z dala od złych wpływów ulicy, a tym samym wspierać pracę zespołową i promować integrację społeczną. Lubił patrzeć, jak na podwórkach bawią się rzesze młodzieży, kształtując swój charakter, a jednocześnie zbliżając się do Jezusa w autentyczny i aktywny sposób.

Ten młody święty był pasjonatem aktywności na świeżym powietrzu, od wędrówek po mecze piłki nożnej z przyjaciółmi. Znany jest ze swojego charakterystycznego powiedzenia „verso l’alto” (w górę).

W ten sposób z wielkim zapałem wznosił swoją duszę ku Bogu, a tym samym dodawał otuchy swoim przyjaciołom, którzy towarzyszyli mu w tych przygodach. To właśnie dzięki piłce nożnej umocnił więzi przyjaźni.

Jak widać, piłka nożna to nie tylko rozrywkowy sport, ale także środek, który nas wszystkich łączy i uczy, że jest to również sposób na wspólne ćwiczenie duszy.

Artykuł jest tłumaczeniem z hiszpańskiego wydania Aletei.