Kiedy Napoleon najechał Rzym, augustianie (zakon, do którego należy papież Leon) ocalili przed zniszczeniem ikonę Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
Jedną z najbardziej znanych i najgłębiej czczonych ikon w Kościele zachodnim jest ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Znajduje się ona w wielu kościołach rzymskokatolickich, a wielu katolików żywi szczególne nabożeństwo do tego „cudownego” wizerunku.
Lubisz nasze artykuły?
Ma ona fascynującą historię, która wiąże się z ocaleniem jej przed zniszczeniem przez grupę mnichów augustiańskich – ten sam zakon, do którego należy papież Leon XIV.
Choć w kościele, w którym obecnie znajduje się ikona, posługują redemptoryści, wcześniej wizerunek ten przez wiele stuleci był przechowywany w świątyni prowadzonej przez augustianów.
Ocalona przed zniszczeniem
Kiedy Napoleon najechał Rzym w 1812 roku, zniszczył kościół św. Mateusza (San Matteo), który znajdował się między bazyliką Matki Bożej Większej (Santa Maria Maggiore) a bazyliką św. Jana na Lateranie. Świątynia ta należała do zakonu augustianów, a ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy była w niej czczona przez około 300 lat.
Aby w panującym chaosie uchronić ikonę przed unicestwieniem lub kradzieżą, kilku augustiańskich mnichów wyniosło ją z kościoła i ukryło.
Oto relacja z tych wydarzeń przedstawiona przez ojca Michaela Marchiego, opublikowana w książce „Żywot św. Alfonsa Liguoriego”:
W latach 1840–1853... odwiedzałem starego brata zakonnego o imieniu Augustyn Orsetti w klasztorze augustianów Santa Maria in Posterula. Powiedział mi, że kiedy kościół św. Mateusza został zniszczony, augustianie zabrali ze sobą Madonnę Nieustającej Pomocy, aby uchronić ją przed profanacją, i umieścili ją, bez wiedzy kogokolwiek, w prywatnym oratorium swojego klasztoru. Po śmierci wszystkich dawnych ojców augustianów brat Orsetti był jedynym świadkiem przeszłości. Wielokrotnie pokazywał mi Madonnę, która od wieków była czczona u św. Mateusza, mówiąc: „Nigdy nie zapomnij, Michale, o cudownej Madonnie od św. Mateusza. Pamiętaj, że ona jest tutaj, w tej kaplicy”.
To, co wydarzyło się później, to wyjawienie miejsca przechowywania cudownej ikony papieżowi Piusowi IX, który następnie nakazał umieścić ją w kościele redemptorystów.
Została ona umieszczona w ich świątyni, ponieważ był to jedyny ocalały kościół stojący między bazyliką Matki Bożej Większej a bazyliką św. Jana na Lateranie, a miejsce to było szczególnie upodobane przez Najświętszą Maryję Pannę.
Wizerunek został ponownie wystawiony do publicznej czci w 1866 roku i od tamtej pory pozostaje pod opieką redemptorystów.
Wszystko to stało się możliwe dzięki kilku augustianom, którzy ocalili ikonę przed zniszczeniem.
Tłumaczenie z amerykańskiej edycji Aletei.
Lubisz nasze artykuły?
