6 sierpnia 2026 roku minął rok od zaprzysiężenia Karola Nawrockiego na prezydenta RP. To dobry moment, by przyjrzeć się, w jaki sposób jego pierwszy rok urzędowania wpisywał się w agendę katolicką — od symboliki religijnej po konkretne decyzje ustawodawcze. Poniżej najważniejsze punkty.
1. Prezydentura rozpoczęta mszą świętą i pielgrzymką na Jasną Górę
Nawrocki nadał swojemu urzędowaniu religijną oprawę już od pierwszych dni. Dzień przed zaprzysiężeniem, 5 sierpnia 2025 roku, wziął udział w Apelu Jasnogórskim w Częstochowie, a bezpośrednio po złożeniu przysięgi, 6 sierpnia 2025 roku, w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie odprawiona została msza święta w intencji ojczyzny i nowego prezydenta, której przewodniczył prymas Polski abp Wojciech Polak. Do Częstochowy wrócił później jako urzędujący prezydent — 10 stycznia 2026 roku, podczas dorocznej pielgrzymki kibiców na Jasną Górę.
2. Weto wobec ustawy o związkach partnerskich w obronie art. 18 Konstytucji
Najbardziej doniosłą decyzją z punktu widzenia agendy społecznej było weto z 17 lipca 2026 roku wobec rządowej ustawy o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu — pierwszej w historii Polski regulacji, która przeszła przez obie izby parlamentu i formalizowała związki partnerskie, w tym jednopłciowe. Nawrocki argumentował, że przepisy odtwarzały „prawny rdzeń małżeństwa pod inną nazwą”, powołując się na art. 18 Konstytucji chroniący małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny. Zadeklarował przy tym gotowość poparcia węższej ustawy regulującej wyłącznie kwestie administracyjne osób bliskich, bez tworzenia nowej instytucji prawa rodzinnego.
3. Jednoznacznie pro-life stanowisko wobec aborcji
Już w styczniu 2025 roku, jeszcze jako kandydat, Nawrocki zapowiedział publicznie, że jako prezydent nie podpisze ustawy przywracającej dostęp do aborcji sprzed wyroku Trybunału Konstytucyjnego, argumentując to potrzebą ochrony życia dzieci z zespołem Downa (trisomią 21) i wskazując, że taki podpis byłby dla niego złamaniem konstytucyjnej ochrony życia. W praktyce w ciągu pierwszego roku jego prezydentury żadna ustawa liberalizująca prawo aborcyjne nie trafiła na jego biurko — nie musiał więc jej wetować. Cztery konkurencyjne projekty w tej sprawie (dwa poselskie projekty Lewicy, projekt KO dopuszczający aborcję do 12. tygodnia oraz projekt Trzeciej Drogi przywracający dawny kompromis) utknęły w sejmowej komisji nadzwyczajnej, głównie z powodu braku zgody w samej koalicji rządzącej. Wcześniejsza, zapowiedziana deklaracja weta działała jednak jako czynnik odstraszający: skoro prezydent zapowiedział brak podpisu, forsowanie takiej ustawy przez koalicję traciło sens polityczny. Marszałek Sejmu Włodzimierz Czarzasty zapowiadał już jesienią 2025 roku strategię „najpierw związki partnerskie, potem aborcja” — po tym jak w lipcu 2026 roku Nawrocki zawetował ustawę o związkach partnerskich, temat aborcji w praktyce nie doczekał się nawet próby głosowania w Sejmie w pierwszym roku jego kadencji.
4. Spotkanie z uczestnikami Narodowego Marszu Życia
Było to bezprecedensowe wydarzenie — prezydent wyszedł na spotkanie uczestników idącego przez Warszawę Narodowego Marszu Życia. Zdarzyło się to pierwszy raz w historii. Andrzej Duda choć był wielokrotnie zapraszany do pojawienia się na największym wydarzeniu pro-life w Polsce nigdy na to się nie zdecydował. Prezydent Karol Nawrocki wyszedł naprzeciwko maszerujących, gdy mijali oni Pałac Prezydencki przy Krakowskim przedmieściu.
5. Publiczne deklaracje wiary jako element tożsamości urzędu
Nawrocki wielokrotnie podkreślał w wystąpieniach publicznych, że katolicka wiara jest istotną częścią jego tożsamości, choć zastrzegał, że jako prezydent czuje się odpowiedzialny za wszystkich obywateli, niezależnie od wyznania, co jest także całkowicie katolicką postawą. Podczas noworocznego spotkania z przedstawicielami Kościołów i mniejszości religijnych w Pałacu Prezydenckim (14 stycznia 2026) mówił o swojej dumie z bycia chrześcijaninem i katolikiem, zaznaczając zarazem otwartość Polski na inne wyznania i mniejszości narodowe. 18 maja 2026 roku, w rocznicę urodzin Jana Pawła II, wraz z małżonką Martą Nawrocką złożył kwiaty na grobie polskiego papieża w bazylice św. Piotra w Watykanie.
6. „Bóg, Honor, Ojczyzna” — religia w symbolice wojskowej i państwowej
3 sierpnia 2026 roku, wręczając sztandar 18. Stołecznej Brygadzie Obrony Terytorialnej na Placu Zamkowym w Warszawie, prezydent powiedział wprost: „Walka z Bogiem i z Kościołem Katolickim jest walką z Wojskiem Polskim”, nawiązując do dewizy „Bóg, Honor, Ojczyzna” widniejącej na sztandarze wraz z wizerunkiem Matki Bożej Łaskawej, patronki Warszawy. Podkreślił, że wartości chrześcijańskie są częścią polskiej tradycji narodowej, a obecność biskupów na uroczystościach państwowych uznał za rzecz naturalną — mimo formalnej neutralności światopoglądowej państwa zapisanej w Konstytucji.
7. Obrona życia i prześladowanych chrześcijan na forum ONZ
23 września 2025 roku, podczas debaty generalnej 80. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku, Nawrocki jako jeden z niewielu przywódców państw wprost upomniał się o „prawo do życia bezbronnych od poczęcia do naturalnej śmierci” oraz o los prześladowanych na świecie chrześcijan, wiążąc obronę praw człowieka z prawem naturalnym. Komentatorzy zwracali uwagę, że tego rodzaju jednoznacznie religijno-moralny język w przemówieniu na forum ONZ wykraczał poza to, na co decydował się jego poprzednik Andrzej Duda, i mógł być odczytany jako próba budowania polskiego „soft power” wokół obrony chrześcijaństwa i wartości pro-life na arenie międzynarodowej.
8. Polityka rodzinna jako filar prezydenckich inicjatyw ustawodawczych
Choć nie są to inicjatywy wprost religijne, Nawrocki wielokrotnie łączył kwestię demografii i wsparcia rodzin z priorytetami bliskimi agendzie konserwatywnej. Skierował do Sejmu projekty takie jak „PIT Zero. Rodzina na plus”, zwalniający z podatku dochodowego rodziny z dwójką lub większą liczbą dzieci, traktując kryzys demograficzny jako kwestię bezpieczeństwa państwa, a nie tylko politykę sektorową.
Kontekst: bezstronność, a nie neutralność
Warto podkreślić, że polska Konstytucja nie posługuje się pojęciem „neutralności” państwa wobec religii — takie sformułowanie w ustawie zasadniczej się nie pojawia. Art. 25 ust. 2 mówi natomiast o „bezstronności” władz publicznych w sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i filozoficznych, przy jednoczesnym zapewnieniu swobody ich wyrażania w życiu publicznym. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 2 grudnia 2009 roku oraz orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 2010 roku interpretuje konstytucyjną „bezstronność” jako obowiązek „życzliwego zainteresowania” władz publicznych religijnością obywateli. Karol Nawrocki realizuje te właśnie zasady.
