Przejdz do tresci glownej

Nowe święte małżeństwo? Dykasteria bada sprawę

3 min czytania
web3-tomc3a1s-and-paquita-alvira-opus-dei-with-permission.jpg

Autor: Opus Dei - With Permission

Dykasteria Spraw Kanonizacyjnych analizuje obecnie życiorysy Tomása i Paquity Alvirów, hiszpańskiego małżeństwa, które może zostać kolejną kanonizowaną parą małżeńską.

TODO MESSAGE :

W ostatnich latach do Watykanu trafiło kilka spraw kanonizacyjnych dotyczących małżeństw. Rosnąca liczba świętych małżonków przypomina, że wszyscy jesteśmy powołani do świętości – nie tylko księża, biskupi czy osoby zakonne.

Lubisz nasze artykuły?

Niedawno do Watykanu trafiła positio, czyli „oficjalna dokumentacja biograficzna”, dotycząca życia Tomása i Paquity Alvirów, hiszpańskiego małżeństwa, które zmarło w latach 90. XX wieku.

Kim byli Tomás i Paquita Alvira?

Tomás i Paquita Alvirowie urodzili się na początku XX wieku i mieszkali w Hiszpanii. Po zakończeniu hiszpańskiej wojny domowej pobrali się w Saragossie. Mieli dziewięcioro dzieci, a większą część życia małżeńskiego spędzili w Madrycie.

Tomás przyjaźnił się ze św. Josemaríą Escrivą. Podczas prześladowań w czasie hiszpańskiej wojny domowej wspólnie z nim uciekał, przemierzając pieszo kolejne miejscowości.

Z czasem zarówno Tomás, jak i Paquita zostali członkami Opus Dei, starając się przeżywać swoją wiarę w codziennym życiu.

Jeden z ich synów, Rafael Alvira, opowiadał o miłości, która łączyła jego rodziców, podczas wykładu wygłoszonego na Uniwersytecie Piura w Limie w Peru:

Moi rodzice do końca życia wytrwali w pragnieniu, by kochać się nawzajem. Przyjaciółka jednej z moich sióstr powiedziała jej kiedyś, że zazdrości moim rodzicom, ponieważ widywała ich spacerujących ulicą i mogła dostrzec, że nadal kochają się tak jak wtedy, gdy byli jeszcze narzeczeństwem. Z biegiem lat moi rodzice zachowali to samo pragnienie, które mieli w dniu ślubu, a ich miłość nieustannie się pogłębiała.

Rafael Alvira mówił również o tym, że jego rodzice szanowali wolność swoich dzieci:

Szacunek dla wolności. Moi rodzice zawsze bardzo szanowali naszą wolność. Nigdy nie naciskali na nas, byśmy podjęli konkretną decyzję. Na przykład w domu codziennie odmawiali różaniec. Nigdy jednak nie zmuszali nas, żebyśmy modlili się razem z nimi. Modlili się z wielką uwagą i choć zapraszali nas do wspólnej modlitwy, nigdy nam jej nie narzucali ani nie nalegali, żebyśmy do nich dołączyli.

Lubisz nasze artykuły?

Jeśli Tomás i Paquita Alvirowie zostaną ostatecznie kanonizowani, dołączą do coraz liczniejszego grona małżeństw, które przeżywały swoje powołanie do świętości w codziennym życiu rodzinnym.