9 patronów na Dzień Chłopaka: od starożytności po współczesność

Papież Benedyktt XVI w katechezie podczas audiencji ogólnej 4 sierpnia 2010 r. mówił o nim po prostu jako o chłopcu i wyraźnie zaznaczał, że mamy niewiele informacji o jego życiu. Wiemy natomiast, że był związany z rzymską wspólnotą chrześcijańską i prawdopodobnie pełnił posługę akolity. Zginął podczas niesienia Eucharystii do chorych, a papież Damazy umieścił na jego grobie inskrypcję wskazującą rok 257.

Był młodym chrześcijaninem z Palestriny koło Rzymu. Urodził się w drugiej połowie III wieku, w rodzinie należącej do miejscowej elity. Według informacji Stolicy Apostolskiej został aresztowany, gdy miał około 15 lat, ponieważ był chrześcijaninem.

Jego męczeństwo miało nastąpić 18 sierpnia 274 r., podczas prześladowań za cesarza Aureliana. Został doprowadzony do świątyni bogini Fortuny i zmuszony do złożenia ofiary pogańskim bogom. Odmówił.

Według zachowanej tradycji skazano go na rzucenie dzikim zwierzętom. Zwierzęta jednak go nie zaatakowały. Ostatecznie Agapit został ścięty mieczem. Miał wówczas około 15 lat.

Pedro pochodził z Filipin i był młodym katechistą, który razem z jezuitami udał się na wyspy Marianów. Zginął 2 kwietnia 1672 r. podczas misji na Guam.

Oficjalny materiał Stolicy Apostolskiej dotyczący jego kanonizacji mówi, że w chwili śmierci miał około 17 lat.

Benedykt XVI kanonizował go 21 października 2012 r.

Do Towarzystwa Jezusowego wstąpił jako bardzo młody człowiek, mimo sprzeciwu rodziny.

Jego kult i kanonizacja są dobrze udokumentowane. Papież Benedykt XIII kanonizował go w 1726 r.; św. Stanisław został także ustanowiony patronem m.in. młodzieży i nowicjuszy jezuickich. Źródła jezuickie podają, że w chwili przybycia do Rzymu miał 17 lat. 

Dominik urodził się w 1842 r. i zmarł w 1857 r., mając zaledwie 14 lat. Był uczniem św. Jana Bosko.

Papież Franciszek w adhortacji Christus vivit poświęcił mu osobny punkt. Wprost podaje, że Dominik zmarł w wieku 14 lat i opisuje go jako chłopca, który uczył się świętości poprzez radość, modlitwę, bliskość Jezusa i troskę o innych młodych ludzi.

José urodził się 28 marca 1913 r. i został zamordowany 10 lutego 1928 r. Miał 14 lat i 11 miesięcy. Watykan podaje ten wiek wprost.

Był związany z ruchem Cristeros w Meksyku. Po pojmaniu był torturowany i naciskany, aby wyrzekł się wiary. Nie zrobił tego.

Został kanonizowany przez papieża Franciszka w 2016 r.

Brazylijczyk, ministrant i młody pomocnik ks. Emmanuela Gómeza Gonzáleza.

Adílio urodził się 25 października 1908 r. i zginął 21 maja 1924 r. Miał niemal 16 lat. Watykańska biografia określa go wprost jako nastolatka, który towarzyszył księdzu podczas duszpasterskich wypraw i był jego wiernym ministrantem.

Obaj zostali zamordowani podczas jednej z wypraw misyjnych. Adílio został beatyfikowany wraz z ks. Gómezem Gonzále­zem w 2007 r.

Rolando był włoskim seminarzystą. W 1945 r., pod koniec II wojny światowej, został zamordowany przez partyzantów. Miał 14 lat.

Papież Franciszek przypomniał jego historię podczas modlitwy Anioł Pański 6 października 2013 r., dzień po beatyfikacji. Nazwał go młodym męczennikiem i podkreślił, że został zabity „z powodu swojej wiary”.

14-letni chłopak, który chciał zostać księdzem, nosił sutannę i zapłacił za to życiem.

Carlo urodził się 3 maja 1991 r., a zmarł 12 października 2006 r. na ostrą białaczkę. Miał dokładnie 15 lat i 5 miesięcy. Leon XIV kanonizował go 7 września 2025 r.

Jego historia jest wyjątkowo „nastolatkowa”: komputer, internet, szkoła, przyjaźnie, Eucharystia, wolontariat i pomoc osobom ubogim.